Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Gaurdian, τα σχέδια, που αναμένεται να τεθούν σε ψηφοφορία την Πέμπτη (26/3), βρίσκονται υπό επεξεργασία από τον περασμένο Μάρτιο, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πρότασή της για την αντιμετώπιση ατόμων που δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα παραμονής στην ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας μεταφοράς τους σε υπεράκτια κέντρα σε χώρες εκτός ΕΕ.

Σημειώνεται δε ότι τα εν λόγω μέτρα, που προωθήθηκαν μετά την ενίσχυση της ακροδεξιάς στις ευρωεκλογές του 2024, εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της ΕΕ να αναμορφώσει τη διαχείριση της μετανάστευσης.

Πριν από την ψηφοφορία - που αποτελεί ένα από τα τελευταία στάδια πριν την έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών για το τελικό κείμενο - γιατροί και νοσηλευτές από χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα συγκαταλέγονται μεταξύ όσων υπέγραψαν ανοικτή επιστολή εκφράζοντας τις ανησυχίες τους.

«Αρνούμαστε να γίνουμε εργαλεία επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής», αναφέρεται στην επιστολή.

Η επιστολή, που δημοσιεύτηκε σε έξι γλώσσες και εστάλη στους ευρωβουλευτές πριν την ψηφοφορία, υποστηρίζει ότι τα μέτρα θα έχουν εκτεταμένες συνέπειες: «Πίσω από την τεχνική ορολογία κρύβεται ένας βαθύς μετασχηματισμός των κοινωνιών μας και η αποδόμηση του κοινωνικού ιστού».

Επισημαίνεται ότι στον πυρήνα των ανησυχιών βρίσκεται η πρόταση να υποχρεωθούν όλα τα κράτη-μέλη να εφαρμόσουν ευρείς και ασαφώς ορισμένους μηχανισμούς εντοπισμού για τον εντοπισμό ατόμων χωρίς έγγραφα. «Στην πράξη, αυτό ενέχει τον κίνδυνο νομιμοποίησης φυλετικών διακρίσεων και μετατροπής σχολείων, νοσοκομείων, δομών φιλοξενίας, χώρων εργασίας, μέσων μαζικής μεταφοράς ακόμη και ιδιωτικών κατοικιών σε χώρους επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής», επισημαίνεται.

Οι προτάσεις ενδέχεται επίσης να υποχρεώσουν τους επαγγελματίες υγείας να καταγγέλλουν άτομα χωρίς έγγραφα, κάτι που θεωρείται απειλή για τις ηθικές αρχές της προστασίας του απορρήτου των ασθενών και της διασφάλισης ασφαλούς πρόσβασης στην περίθαλψη.

Σύμφωνα με την επιστολή, το αποτέλεσμα θα είναι η δημιουργία ενός «κλίματος φόβου», που θα αποτρέπει τους ανθρώπους από το να αναζητούν ιατρική φροντίδα. «Όταν οι άνθρωποι φοβούνται να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, τίθεται σε κίνδυνο η υγεία όλων», τονίζεται. «Επιπλέον, υπονομεύεται η εμπιστοσύνη στις κοινωνικές υπηρεσίες και απειλείται η δημόσια υγεία, όπως ήδη συμβαίνει σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, όπου πραγματοποιούνται καθημερινά επιχειρήσεις τύπου ICE».