«Αν η αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας ή γενικότερα της αεροπορικής ισχύος του ΝΑΤΟ είναι να είναι έτοιμη το συντομότερο δυνατό, τότε ίσως χρειαστεί να προμηθευτούμε συστήματα που είναι ήδη διαθέσιμα στην αγορά», ανέφερε ο Νόιμαν.

Όπως εξήγησε, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το POLITICO, τέτοια οπλικά συστήματα ενδέχεται να μην καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις της Γερμανίας, ωστόσο μπορεί να αποτελούν «την καλύτερη επιλογή που μπορεί να αποκτήσει κανείς σήμερα για τα επόμενα λίγα χρόνια».

«Η ανάπτυξη δικών μας δυνατοτήτων απαιτεί χρόνο. Αυτή τη στιγμή, όμως, δεν έχουμε χρόνο», υπογράμμισε.

Να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις του έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να κατευθύνει μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών δαπανών προς ευρωπαϊκούς κατασκευαστές, μειώνοντας την εξάρτηση από μεγάλους αμερικανικούς προμηθευτές, καθώς οι ευρωπαϊκές χώρες επιταχύνουν τον επανεξοπλισμό τους με στόχο την αποτροπή της Ρωσίας.

Η ΕΕ αξιοποιεί νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για να ενθαρρύνει τις κοινές προμήθειες μεταξύ των κρατών-μελών και να ενισχύσει την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Οι νέοι κανόνες για έργα που χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκούς πόρους περιορίζουν τη συμμετοχή χωρών εκτός ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, στο 35% της συνολικής αξίας κάθε έργου, γεγονός που έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια Αμερικανών αξιωματούχων.

Ωστόσο, η στρατηγική της ΕΕ για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας αφορά κυρίως τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, ενώ οι επιχειρησιακές ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων είναι άμεσες.

Ο Νόιμαν επισήμανε ότι η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία διαθέτει σημαντικές δυνατότητες, ωστόσο δεν έχει εξελίξει τις τεχνολογίες αιχμής με τον ίδιο ρυθμό όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως είπε, ο στόχος είναι να καλυφθούν τα υφιστάμενα επιχειρησιακά κενά χωρίς να εγκαταλειφθούν τα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί το αμερικανικής κατασκευής μαχητικό πέμπτης γενιάς Lockheed Martin F-35 Lightning II. Το Βερολίνο ενέκρινε τον Δεκέμβριο του 2022 την αγορά 35 αεροσκαφών F-35A έναντι 8,3 δισ. ευρώ. Τα αεροσκάφη αυτά θα αντικαταστήσουν τα γηρασμένα Tornado στον ρόλο μεταφοράς πυρηνικών όπλων στο πλαίσιο του προγράμματος πυρηνικής διαμοίρασης (nuclear sharing) του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με τον Νόιμαν, το πρώτο γερμανικό F-35 αναμένεται να εξέλθει από τη γραμμή παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο, ενώ τα πρώτα αεροσκάφη προβλέπεται να φτάσουν στην αεροπορική βάση του Μπίχελ, στη δυτική Γερμανία, έως τα τέλη του 2027, αφού προηγηθεί περισσότερο από ένας χρόνος εκπαίδευσης των πιλότων στις ΗΠΑ.

«Στους κόλπους της Luftwaffe υπάρχουν σκέψεις για την προμήθεια επιπλέον F-35», ανέφερε. «Η τελική απόφαση, βέβαια, ανήκει στο υπουργείο Άμυνας και μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί καμία σχετική απόφαση».

Το POLITICO είχε αποκαλύψει προηγουμένως ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει δεσμεύσει περισσότερα από 2 δισ. ευρώ για την αγορά ακόμη 15 αεροσκαφών, αυξάνοντας τον συνολικό προγραμματισμένο στόλο από 35 σε 50 μαχητικά.

Υπενθυμίζεται ότι η συζήτηση απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την απόφαση της Γερμανίας και της Γαλλίας, τον Ιούνιο, να εγκαταλείψουν τα σχέδια για την από κοινού ανάπτυξη του μαχητικού έκτης γενιάς, που αποτελούσε τον πυρήνα του προγράμματος Future Combat Air System (FCAS), εξαιτίας διαφωνιών μεταξύ των εταιρειών Airbus και Dassault σχετικά με την ηγεσία του προγράμματος και την κατανομή του έργου.

Ο Νόιμαν, πάντως, διευκρίνισε ότι αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα το τέλος του ευρύτερου προγράμματος FCAS.

«Η μόνη απόφαση που έχει ληφθεί είναι ότι δεν θα κατασκευάσουμε από κοινού ένα επανδρωμένο αεροσκάφος διοίκησης», δήλωσε.

Παράλληλα, η Γερμανία προχωρά στην προμήθεια μιας ακόμη παρτίδας μαχητικών Eurofighter, τα οποία προβλέπεται να παραδοθούν μεταξύ 2031 και 2034. Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρχηγό της Luftwaffe, μετά από αυτή την παραγγελία δεν θα πρέπει να υπάρξει άλλη αγορά μαχητικών τέταρτης γενιάς.

«Οτιδήποτε αποκτηθεί μετά το 2035 ή από εκείνο το χρονικό σημείο και έπειτα θα πρέπει να αφορά μαχητικά πέμπτης γενιάς ή ακόμη πιο προηγμένα», τόνισε.

Ο Νόιμαν εκτίμησε ότι η μακροπρόθεσμη λύση θα πρέπει να παραμείνει ευρωπαϊκή, είτε μέσω συμμετοχής σε ήδη υπάρχον πρόγραμμα είτε μέσω ανάπτυξης ενός νέου αεροσκάφους σε συνεργασία με ευρωπαίους εταίρους. Ωστόσο, όπως παραδέχθηκε, καμία από αυτές τις επιλογές δεν αναμένεται να αποδώσει ένα νέο μαχητικό έως το 2035.

«Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί στο μεταξύ», κατέληξε χαρακτηριστικά.