Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πως οι κεντρικές τράπεζες έχουν απομακρυνθεί επιθετικά από το αμερικάνικο νόμιμσα. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το μερίδιο του δολαρίου στα παγκόσμια αποθεματικά ξένου συναλλάγματος έχει μειωθεί από 72,7% το 2001, στο 63% στα τέλη του 2007, με τις ανεπτυγμένες οικονομίες να διατηρούν περισσότερα δολαριακά assets από ότι οι αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Ομως, αν και τα κεφάλαια σε ευρώ έχουν δεχθεί μία απότομη βελτίωση ρευστότητας αλλά και βάθους, από την πρεμιέρα της ΟΝΕ, η Ασία και άλλα μέρη του κόσμου συνεχίζουν να βασίζονται στο αμερικάνικο νόμισμα ως μέσο συναλλαγών.
Τα πλεονεκτήματα του δολαρίου δύσκολα μπορούν να ξεπεραστούν. Σύμφωνα με τον κ. Jen μεγαλύτερες πιθανότητες έχει το κινεζικό γουάν να απειλήσει το δολάριο, απο ότι εχει το ευρώ! Η μοναδική προϋπόπθεση για να γίνει αυτό είναι να καταφέρει η Ασία να αναπτύξει τις χρηματοοικονομικές της αγορές.
Σίγουρα, εάν η Αγγλία γίνει μέλος της ΟΝΕ η ευρωζώνη θα ξεπεράσει σε μέγεθος την αγορά των ΗΠΑ, καθώς σήμερα το μερίδιο αγοράς της ευρωζώνης και της Αγγλίας στην παγκόσμια κεφαλαιοποίηση, αγγίζει το 20% όταν αυτό των ΗΠΑ φτάνει το 35%. Ομως παρόλο που μπορεί οι χώρες του ευρώ να καταφέρουν να «κλέψουν» μερίδιο αγοράς από το δολάριο, αυτό δεν σημαίνει ότι το ευρώ θα μπορέσει να απειλήσει την κυριαρχία του αμερικάνικου νομίσματος.
Καταρχήν, το δολάριο απολαμβάνει το πλεονέκτημα της «εμπειρίας της κορυφής» Οπως και η αγγλική γλώσσα που είναι η προτιμώμενη διεθνής γλώσσα όχι γιατί είναι ανώτερη των άλλων γλωσσών, αλλά γιατί βρίσκεται στην «κορυφή» εδώ και πάρα πολλά χρόνια, και αναμένεται να συνεχίσει να παραμένει γιατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο μαθαίνουν αγγλικά για να μπορούν να επικοινωνούν με τον υπόλοιπο κόσμομο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με το δολάριο. Ετσι, τα θετικά χαρακτηριστικά των άλλων νομισμάτων θα πρέπει να ξεπεράσουν αυτό το πλεονέκτημα «εμπειρίας» που έχει το δολάριο.
Επίσης, δεν είναι πλέον θέμα ΗΠΑ έναντι ευρωζώνης. Το θέμα είναι ποιό νόμισμα θα «ψηφίζει» ο υπόλοιπος κόσμος ο οποίος δεν έχει νόμισμα αποθεματικών. Η Ασία θα παραμείνει «σε όρους δολαρίου» για πάρα πολλά χρόνια ακόμη. Αν και λίγα ασιατικά νομίσματα είναι σήμερα συνδεδεμένα με το δολάριο, το μεγαλύτερο μέρος των παγκόσμιων συναλλαγών, γίνονται σε δολάριο, δείχντονας έτσι την προτίμηση ακόμη και της Ασίας απέναντι στο αμερικάνικο νόμισμα, σε σχέση ακόμη και με τα «δικά» της νομίσματα. Με λίγα λόγια, η Ασία συναλλάσεται μεταξύ της σε δολάρια και το 43% του συνολικού της εμπορίου γίνεται μεταξύ των ασιατικών χωρών.
Τέλος, είναι πιθανό το σενάριο η οικονομία της Κίνας να ξεπεράσει κάποια στιγμή σε μέγεθος την οικονομία της Αμερικής. Αυτό κάνει το γουάν, άμεσο αντίπαλο του δολαρίου. Υποθέτωντας πως μέχρι το 2020 ο λόγος της κεφαλαιοποίησης προς το ΑΕΠ της Κίνας «ισοβαθμίσει» με αυτόν των ΗΠΑ και αγγίξει το 315%, αυτός της ευρωζώνης το 250% και αυτός της Ιαπωνίας το 295%, τότε η κινεζική χρηματιστηριακή αγορά θα αρχίσει να γίνεται ένας σημαντικός αντίπαλος τόσο των αμερικάνικων όσο και των ευρωπαϊκών αγορών, γεγονός που ισοδυναμεί με σημαντική ενίσχυση της δύναμης του γουάν.
