Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου, η οποία συνδέεται με τον πόλεμο, επιβαρύνει τις πληθωριστικές προοπτικές και περιορίζει τα περιθώρια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) για μελλοντικές μειώσεις επιτοκίων, όπως επισημαίνει το Bloomberg.

Η απόδοση του 30ετούς ομολόγου ενισχύθηκε κατά περίπου έξι μονάδες βάσης, φτάνοντας το 5,18%, επίπεδο που είχε να καταγραφεί λίγο πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007. Η άνοδος αυτή ακολούθησε το γενικότερο ράλι στις αποδόσεις όλων των διάρκειων των αμερικανικών κρατικών τίτλων.

Η εξέλιξη έρχεται μετά από ένα νέο κύμα ρευστοποιήσεων στην αγορά ομολόγων, το οποίο οδήγησε τις αποδόσεις διεθνώς σε πολυετή υψηλά. Οι επενδυτές πλέον απαιτούν υψηλότερη απόδοση για τη διακράτηση μακροπρόθεσμου χρέους, καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για τον πληθωρισμό, τις ενεργειακές πιέσεις και τα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Όπως σημειώνει σε ανάλυσή του στέλεχος της Barclays, η ταχύτερη αύξηση του χρέους σε σχέση με την ανάπτυξη, οι πληθωριστικές πιέσεις και η έλλειψη πολιτικής για δημοσιονομική προσαρμογή καθιστούν λιγότερο ελκυστικά τα μακροπρόθεσμα ομόλογα.

Το επίπεδο του 5% για τα 30ετή αμερικανικά ομόλογα θεωρούνταν από ορισμένους επενδυτές ως σημείο στήριξης που θα προσέλκυε αγοραστικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, η πρόσφατη υπέρβασή του αμφισβητεί αυτή την εκτίμηση και ενισχύει την αίσθηση ότι διαμορφώνεται ένα νέο καθεστώς στην αγορά αμερικανικού χρέους, το οποίο επηρεάζει ευρύτερα το παγκόσμιο κόστος δανεισμού.

Το αφήγημα των «υψηλότερων επιτοκίων για μεγαλύτερο διάστημα» έχει οδηγήσει σε αναθεώρηση των προσδοκιών για τη νομισματική πολιτική. Ενώ μέχρι πρόσφατα οι αγορές προεξοφλούσαν αρκετές μειώσεις επιτοκίων από τη Fed μέσα στο έτος, τα προθεσμιακά συμβόλαια επιτοκίων πλέον ενσωματώνουν ακόμη και το ενδεχόμενο νέας αύξησης.

Παρά το γεγονός ότι αντίστοιχες πιέσεις καταγράφονται και σε άλλες μεγάλες οικονομίες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, τα αμερικανικά ομόλογα εξακολουθούν να αποτελούν το βασικό παγκόσμιο «ασφαλές καταφύγιο», με τις κινήσεις τους να επηρεάζουν άμεσα τις διεθνείς αγορές.

Σε περίπτωση συνέχισης των ρευστοποιήσεων, η άνοδος των αποδόσεων μπορεί να μεταφερθεί στα επιτόκια στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων στις ΗΠΑ, με πιθανές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, ενώ ήδη διατυπώνονται σενάρια για πιθανές παρεμβάσεις στη δομή του κρατικού δανεισμού, με έμφαση σε τίτλους μικρότερης διάρκειας.