Σύμφωνα με αυτήν, η διοίκηση της εταιρείας επέτυχε επιβίωσή της, ως κάθετης μονάδας παραγωγής εριοβιομηχανικών προϊόντων, όταν σχεδόν όλες οι άλλες ολοκληρωμένες ελληνικές εριοβιομηχανίες διέκοψαν τη λειτουργία τους, λόγω αδυναμίας τους να παράγουν προϊόντα σε τιμές ανταγωνιστικές με ανάλογα προϊόντα χωρών πολύ χαμηλού κόστους εργασίας. Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι η εριοβιομηχανία είναι κατ’ εξοχήν κλάδος εντάσεως εργασίας, δηλ. το κόστος εργασίας είναι το βασικό στοιχείο διαφοροποίησης της τιμής του ετοίμου προϊόντος. «Με δεδομένο συνεπώς ότι το βασικό πρόβλημα είναι το κόστος του τελικού προϊόντος, η διοίκηση προσπάθησε πάση θυσία να επιτύχει περαιτέρω μείωση του κόστους». Συγκεκριμένα προχώρησε στις εξής ενέργειας: 1. Μερική υποκατάσταση της παραγωγής νημάτων με εισαγωγή νημάτων. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια την αναστολή (έστω προσωρινή) στις πλείστες των περιπτώσεων της λειτουργίας του κλωστηρίου και του τμήματος βαφείου πρώτων υλών, με συνέπεια - δυστυχώς - μεγάλη μείωση των θέσεων εργασίας. 2. Υποκατάσταση σε ορισμένες (προς το παρόν λίγες) περιπτώσεις της παραγωγής υφασμάτων με εισαγωγές υφασμάτων. 3. Διερεύνηση εξωτερικών συνεργασιών. Εξάλλου, σημειώνεται στην ανακοίνωση ότι η διοίκηση της εταιρείας, είναι δέκτης και προτάσεων τρίτων. Αυτές αφορούν κυρίως στην μετασκευή - ανοικοδόμηση του βιομηχανοστασίου σε κτήριο εμπορικής χρήσης και στη μεταφορά της παραγωγικής δραστηριότητας της εταιρείας σε χώρα χαμηλού εργατικού κόστους, αξιοποιώντας έτσι το σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και τη τεχνογνωσία της. «Προφανώς, οι προτάσεις αυτές προϋποθέτουν διακοπή της βιομηχανικής δραστηριότητας της εταιρείας με απώλειες θέσεων εργασίας και δεν είναι συμβατές με την προεκτεθείσα στρατηγική. Σημειώνονται όμως, ώστε να υπάρχουν ως εν δυνάμει, επωφελείς για τους μετόχους, λύσεις» καταλήγει η ίδια ανακοίνωση.