Ο Ελαιώνας για χρόνια φωτιζόταν από τις πεταλούδες της νύχτας που λαμπύριζαν στους προβολείς απ’ τις νταλίκες που αναβόσβηναν, ο καυλωμένος ιδρώτας της τεστοστερόνης γινόταν ένα με το Νο5 της Σανέλ λίγο πριν το σπέρμα γεμίσει το πλαστικό ή ποτίσει το χώμα και το αεράκι γλυκά το ξεπλύνει με το άρωμα γιασεμιού.
To Bella Ciao τριγυρίζει στην πόλη και αφουγκράζεται τον παλμό της, τρυπώνει σε εκθέσεις, βλέπει παραστάσεις και καταγράφει σκόρπια τις σκέψεις του σ’ ένα διαφορετικό ημερολόγιο.