Θυμάμαι είχα δει την «Κατσαρίδα» των Γάκη και Μαυρογεωργίου στην Θεσσαλονίκη από τον Γιώργο Παπαγεωργίου και το Μιχάλη Οικονόμου. Δεν πίστευα ότι αυτό που έβλεπα ήταν θέατρο. Δεν ήξερα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Είχα μόνο αναφορές από πιο κλασσικές παραστάσεις. Ένα μεγάλο κλικ έγινε μέσα μου τότε, καθώς είδα την «Κατσαρίδα» τρεις φορές και προσπαθούσα με ένα Nokia 3310 να ηχογραφήσω το κείμενο της παράστασης μιας. Είχα τέτοια άγνοια που δεν φανταζόμουν πως μπορώ να αγοράσω κάπου το κείμενο.
Νομίζω πως εμφανίζονταν ένα-ένα τα στοιχεία της καλλιτεχνικής μου ανησυχίας. Στην ηλικία των 20 περίπου, άρχισα να μαθαίνω κιθάρα, να διακοσμώ το σπίτι μου και να πειραματίζομαι με διάφορα υλικά και ιδέες. Επίσης, σε εκείνη την ηλικία έκανα και ένα interail ταξίδι στην Ευρώπη, το οποίο με άλλαξε σαν άνθρωπο. Το πιο σημαντικό, βέβαια, ήταν η συμμετοχή μου στην θεατρική ομάδα του Πολυτεχνείου του ΑΠΘ, που παρότι δεν ήθελα αρχικά να πάω, καθόρισε τη μετέπειτα ζωή μου.
