Η Μάρθα Φριντζήλα ανήκει σε εκείνους τους πραγματικά πολυπράγμονες ανθρώπους, που όσο και να θες, δεν μπορείς να χωρέσεις σε λίγες γραμμές όλα εκείνα, με τα οποία καταπιάνονται. Γεννημένη στην Ελευσίνα, σπούδασε μουσική και θέατρο, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτις, διδάσκει τραγούδι και υποκριτική στην Ελλάδα και το εξωτερικό και φυσικά αποτελεί συν-ιδρύτρια του Baumstrasse και του Αττικού Σχολείου Αρχαίου Δράματος. Παράλληλα με το θέατρο – και ενίοτε το σινεμά – την γνωρίζουμε φυσικά και ως τραγουδίστρια. Με τη φωνή της μάς έχει ταξιδέψει στα πιο φωτεινά σύμπαντα, σε στίχους του Θανάση Παπακωνσταντίνου, του Ορέστη Ντάντου, του Βασίλη Μαντζούκη, αλλά και δικούς της.

Αφορμή της δικής μας συνάντησης υπήρξε η επιστροφή της στο Κύτταρο για μερικές άχαστες εμφανίσεις, από Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου και κάθε Δευτέρα αυτού του μήνα, με τα αγαπημένα της Καλογεράκια και το Kubara Project. Όταν την συνάντησα φορούσε ήδη την πανέμορφη, χαρακτηριστική πλέον παλαιστινιακή κεφίγια της. Πριν ακόμα πατήσω record, είχαμε αρχίσει ήδη να μιλάμε για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, με αφορμή ένα κρεμαστό, που φοράω, με την επιγραφή Palestine. Όπως θα μου έλεγε αργότερα η ίδια, οι αλληλέγγυοι είμαστε πολλοί. Μπορεί με διάφορους τρόπους και μηχανισμούς, να μην μας αφήνουν να “ακουγόμαστε”, αλλά σίγουρα κάνουμε αισθητή την παρουσία μας.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr