Δύο ώρες πριν είχαν ανοίξει οι ουρανοί. Τα νοτισμένα βήματα και οι ομπρέλες στο χέρι έκαναν πιο ατμοσφαιρική την άφιξη Onassis Dance Days ’26 – κάτι σαν «dancing in the rain» – αυτή την πρώτη ημέρα του χορευτικού φεστιβαλικού τετραημέρου της Στέγης, που για 13 χρονιά συνεχίζει την παράδοση που καλλιέργησε: νέες Ελληνίδες και νέοι Έλληνες χορογράφοι σε δημιουργική ελευθερία να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.
Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες χρονιές όπου επέλεγα την κεντρική ημέρα της διοργάνωσης – συνήθως Σάββατο με τις γεμάτες αίθουσες να είναι κάπως αυτονόητες – φέτος παρακολούθησα το ODD κατά την πρεμιέρα του. Η διαφορά; Πιο ‘καθαρό’ κοινό, δηλαδή συνειδητοί θεατές του χορού και σε πιο ήσυχο mode – μεσοβδόμαδα γαρ.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli
