Δεν το καταλαβαίνεις την ώρα που συμβαίνει.
Η φωνή τους αλλάζει αργά, μέρα με τη μέρα.
Το γέλιο τους γίνεται πιο βαθύ, πιο ήσυχα.
Τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους αλλάζουν με τρόπους τόσο μικρούς, που η καρδιά σου δεν μπορεί ακόμα να μετρήσει.
Και μετά, έρχεται μια μέρα που κοιτάζεις μια παλιά φωτογραφία…
και συνειδητοποιείς ότι ζούσες με μια εκδοχή τους που δεν θα συναντήσεις ποτέ ξανά.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο mamamia.gr.
