Αν και δεν έχει ανακοινωθεί επίσημος αποκλεισμός, οι συνθήκες ασφάλειας, τα αυξημένα ασφάλιστρα κινδύνου και η αποχώρηση μεγάλου αριθμού δεξαμενόπλοιων έχουν καταστήσει τη βασική ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη ουσιαστικά μη λειτουργική.
Η εξέλιξη αυτή πλήττει άμεσα το Πεκίνο, τον μεγαλύτερο εισαγωγέα ενέργειας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας την εξάρτηση της κινεζικής οικονομίας από θαλάσσιες οδούς που παραμένουν ευάλωτες σε γεωπολιτικές κρίσεις.
Περίπου το ένα πέμπτο της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης της Κίνας καλύπτεται από πετρέλαιο, ενώ σχεδόν το 70% των αναγκών της προέρχεται από εισαγωγές. Από αυτές, εκτιμάται ότι το 40% έως 50% προέρχεται από χώρες του Περσικού Κόλπου — κυρίως τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Κουβέιτ και το Ιράν.
Σχεδόν το σύνολο αυτών των φορτίων διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ. Ως αποτέλεσμα, το πρακτικό κλείσιμο της διόδου θέτει σε κίνδυνο έως και το 5%–7% της συνολικής ενεργειακής τροφοδοσίας της Κίνας.
Το ποσοστό μπορεί να φαίνεται περιορισμένο, όμως αντιστοιχεί σε τεράστιους όγκους πετρελαίου, ικανούς να προκαλέσουν πιέσεις στη βιομηχανική παραγωγή, στις μεταφορές και στις εγχώριες τιμές καυσίμων.
Η Κίνα δεν βρίσκεται μπροστά σε άμεση ενεργειακή ασφυξία.
Διαθέτει σημαντικά αποθέματα και εναλλακτικές πηγές τροφοδοσίας, όπως, εγχώρια παραγωγή άνθρακα, αυξανόμενη διείσδυση ανανεώσιμων πηγών, χερσαίους αγωγούς από τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία και στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου.
Ωστόσο, η απώλεια σταθερών ροών από τον Κόλπο αυξάνει το κόστος εισαγωγών και ενισχύει την αβεβαιότητα στις αγορές. Για μια οικονομία που βασίζεται στην εξαγωγική παραγωγή και στη σταθερότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων, ακόμη και μερική διαταραχή μετατρέπεται σε σοβαρό οικονομικό παράγοντα πίεσης.
Η κρίση φέρνει ξανά στην επιφάνεια τη βασική στρατηγική αδυναμία της Κίνας, την εξάρτηση της από θαλάσσια «σημεία ασφυξίας» του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας.
Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τέτοιους κόμβους, μέσω του οποίου διακινείται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου.
Όταν η λειτουργία του διαταράσσεται, επηρεάζονται όχι μόνο οι ενεργειακές ροές αλλά και η ναυτιλία, τα ασφάλιστρα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές και η παγκόσμια οικονομική εμπιστοσύνη.
Η κατάσταση αυτή εξηγεί και τη μεταβολή στον τόνο της κινεζικής διπλωματίας, η οποία εμφανίζεται πλέον πιο έντονα προσανατολισμένη στην αποκλιμάκωση της κρίσης. Η σταθερότητα στον Περσικό Κόλπο αποτελεί άμεσο οικονομικό συμφέρον για το Πεκίνο.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η ενεργειακή πίεση ενδέχεται να ωθήσει την Κίνα σε πιο ενεργό ρόλο σε διεθνείς διαπραγματεύσεις, ιδιαίτερα σε τομείς όπου διαθέτει ισχυρά διαπραγματευτικά εργαλεία, όπως οι αλυσίδες εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών.
