Η παρέμβαση του οργανισμού έρχεται μετά από περισσότερες από επτά εβδομάδες πολεμικής έντασης, που ακολούθησαν τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν. Στο διάστημα αυτό, η κίνηση μέσω των Στενών του Ορμούζ έχει υποχωρήσει δραστικά, καθώς οι απειλές, οι επιθέσεις σε πλοία και ο γενικευμένος κίνδυνος έχουν αποτρέψει τους περισσότερους πλοιοκτήτες από το να επιχειρήσουν διέλευση. Το αποτέλεσμα είναι να έχει δημιουργηθεί μια άτυπη συσσώρευση στόλου στην περιοχή, με εκατοντάδες πλοία να περιμένουν τις εξελίξεις.

Ο γενικός γραμματέας του IMO, Arsenio Dominguez, ξεκαθάρισε ότι το σχέδιο μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Πρώτον, θα πρέπει να υπάρχουν σαφή σημάδια αποκλιμάκωσης ή και λήξης των εχθροπραξιών. Δεύτερον, θα πρέπει να έχει διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει πλέον απειλή επίθεσης σε πλοία. Και τρίτον, θα πρέπει να έχει ελεγχθεί αν η περιοχή είναι καθαρή από νάρκες και άλλους κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα. Με αυτά τα δεδομένα, είναι φανερό ότι ο οργανισμός δεν σχεδιάζει να “βγάλει” τα πλοία από την κρίση, αλλά να ρυθμίσει την έξοδό τους όταν η κρίση θα έχει ήδη, σε μεγάλο βαθμό, εκτονωθεί.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, στο σχέδιο εξετάζεται η σειρά αναχώρησης των πλοίων, με ένα από τα βασικά κριτήρια να είναι η διάρκεια του εγκλωβισμού των πληρωμάτων. Η προσέγγιση αυτή δείχνει ότι ο οργανισμός επιχειρεί να δώσει στην υπόθεση ανθρωπιστική διάσταση, δίνοντας έμφαση στους ναυτικούς και όχι στην αξία των φορτίων ή στα εμπορικά συμφέροντα. Πρόκειται για μια λογική που σε επίπεδο διατύπωσης είναι ορθή, αν και μένει να αποδειχθεί στην πράξη πώς θα λειτουργήσει όταν έρθει η ώρα των πραγματικών αποφάσεων.

Την ίδια ώρα, οι συνθήκες στην περιοχή παραμένουν εύθραυστες. Το Ιράν φέρεται να έχει επιτρέψει σε ορισμένα πλοία να εξέλθουν, αρκεί να ακολουθούν εγκεκριμένες διαδρομές, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί και απαιτήσεις για πληρωμές. Αυτό σημαίνει ότι η διέλευση δεν έχει διακοπεί πλήρως, αλλά γίνεται επιλεκτικά, υπό πίεση και χωρίς σταθερούς κανόνες.