Στόχος είναι η Ευρώπη να διατηρήσει ισχυρή θέση στην παγκόσμια ναυτιλιακή τεχνολογία και μεγαλύτερο μέρος της νέας παραγωγής να παραμείνει στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Σε αυτή την κατεύθυνση, η Waterborne TP παρουσίασε στις Βρυξέλλες εννέα Τεχνολογικούς Οδικούς Χάρτες, με συγκεκριμένους στόχους για το 2035, το 2040 και το 2050. Καλύπτουν τη ναυπηγική και ναυτιλιακή τεχνολογία, τα λιμάνια, τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές, τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, την ακτοπλοΐα, την κρουαζιέρα, την ποντοπόρο ναυτιλία, τα πλοία υπεράκτιων δραστηριοτήτων και τη γαλάζια οικονομία.
Το βασικό ζητούμενο είναι οι τεχνολογίες που αναπτύσσονται στην Ευρώπη να μη μένουν στα ερευνητικά προγράμματα και στις πιλοτικές εφαρμογές, αλλά να περνούν ταχύτερα σε εμπορική χρήση. Η προσπάθεια συνδέεται άμεσα με την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων και τη μείωση της εξάρτησης από τρίτες χώρες.
Οι οδικοί χάρτες παρουσιάστηκαν στο Waterborne Leadership Event, στο πλαίσιο των Connecting Europe Days, και υπογράφηκαν από 19 ανώτατα στελέχη επιχειρήσεων και οργανισμών του κλάδου. Στη συνέχεια παραδόθηκαν στον Ευρωπαίο Επίτροπο Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού, Απόστολο Τζιτζικώστα.
Πίσω από την πρωτοβουλία βρίσκεται ένα ευρύ τμήμα της ευρωπαϊκής ναυτιλιακής οικονομίας. Στη Waterborne TP συμμετέχουν πλοιοκτήτες, ναυπηγεία, κατασκευαστές εξοπλισμού, λιμένες, ενεργειακές και τεχνολογικές επιχειρήσεις, νηογνώμονες, πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.
Για την κατάρτιση των οδικών χαρτών πραγματοποιήθηκε ανοικτή διαβούλευση, από την οποία συγκεντρώθηκαν 520 προτάσεις και παρατηρήσεις. Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα της Waterborne TP, Jaap Gebraad, το αποτέλεσμα αποτυπώνει την κοινή κατεύθυνση του κλάδου προς μια πιο ανταγωνιστική, ανθεκτική και βιώσιμη ευρωπαϊκή ναυτιλία.
Το επόμενο και δυσκολότερο βήμα είναι η χρηματοδότηση. Η Waterborne υπογραμμίζει ότι θα απαιτηθεί συνδυασμός δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων και αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην προτεινόμενη νέα ευρωπαϊκή σύμπραξη για βιώσιμες και ανταγωνιστικές θαλάσσιες μεταφορές στο επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της ΕΕ.
Η πρωτοβουλία δείχνει και μια ευρύτερη αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική καθώς η μετάβαση της ναυτιλίας δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως ζήτημα μείωσης των εκπομπών, αλλά ως ζήτημα βιομηχανικής και τεχνολογικής ισχύος. Το στοίχημα είναι ποιος θα αναπτύξει και θα κατασκευάσει τα πλοία, τον εξοπλισμό και τις υποδομές της επόμενης γενιάς — και πόσο ισχυρή θέση θα έχει η Ευρώπη σε αυτή τη νέα αγορά.
