«Η συγκρότηση ενός κοινού εκλογικού μετώπου των προοδευτικών δυνάμεων είναι σήμερα πιο σημαντική από την απλή ενότητα των κομμάτων και αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για πολιτική αλλαγή», δήλωσε μιλώντας στον Αθήνα 9,84. Τόνισε, παράλληλα, ότι η συνεργασία θα πρέπει να έχει εκλογικό και όχι μετεκλογικό χαρακτήρα, ώστε να αποτραπεί μια νέα κυβερνητική θητεία της ΝΔ.
«Πιστεύω ότι πλέον τα πράγματα μπορούν να εξελιχθούν διαφορετικά, καθώς εδώ και περίπου δύο χρόνια έχουμε ξεκαθαρίσει την ανάγκη για ένα συμμαχικό σχήμα αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο που πρέπει να εκφραστεί και εκλογικά πριν από τις κάλπες. Δεν πρέπει να επιτραπεί μια νέα θητεία του Κυριάκος Μητσοτάκης, όχι μόνο λόγω του κόστους ζωής αλλά και εξαιτίας των σοβαρών σκανδάλων και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος, για τα οποία δεν πρόκειται να υπάρξει ουσιαστική δικαιοσύνη χωρίς αλλαγή κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Παρά τον περιορισμένο χρόνο και τις καθυστερήσεις, υπάρχουν ήδη σε εξέλιξη διεργασίες που μπορούν να οδηγήσουν στη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου πριν από τις εκλογές και όχι εκ των υστέρων», πρόσθεσε.
Η κ. Αχτσιόγλου υπογράμμισε ότι το βασικό ζητούμενο δεν είναι τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων, λέγοντας: «Δεν έχει σημασία αν τα κόμματα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς θα κινηθούν στο 5%, στο 9% ή στο 1%, αλλά να υπάρξει δυναμική αλλαγής, ει δυνατόν άμεσα και όχι μετά από μία ακόμη τετραετία».
Αναφερόμενη στον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα σε ένα τέτοιο εγχείρημα, τόνισε ότι δεν μπορεί να ξεκινά μια τέτοια συζήτηση με αποκλεισμούς.
«Δεν μπορεί κανείς να ξεκινά αυτή τη συζήτηση αποκλείοντας πρόσωπα και δυνάμεις, πόσο μάλλον έναν πρώην πρωθυπουργό όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έφερε την Αριστερά στην κυβέρνηση με συγκεκριμένα και απτά αποτελέσματα στο κοινωνικό, οικονομικό και διεθνές πεδίο. Θα ήταν λάθος να αποκλείονται τέτοιες δυνάμεις. Από την άλλη πλευρά, είναι αναγκαίο και ο ίδιος να αποσαφηνίσει πώς αντιλαμβάνεται τη διαμόρφωση του πολιτικού του φορέα και τις προοπτικές συνεργασιών. Χρειάζεται να διαφανεί σαφώς ότι υπάρχει από την πλευρά του διάθεση συμμαχίας και συνέργειας δυνάμεων και όχι απλώς να προστεθεί ένα νέο κόμμα στον ίδιο χάρτη με τα πολλά κατακερματισμένα κόμματα, καθώς και να ξεκαθαριστούν οι πολιτικές θέσεις με τις οποίες θα προσέλθει, ιδιαίτερα ως προς τη στάση απέναντι στη Δεξιά, από μια αριστερή ή κεντροαριστερή σκοπιά, σε ζητήματα οικονομίας, εργασίας και διεθνών σχέσεων».
Συμπλήρωσε ακόμη ότι το επόμενο διάστημα θα είναι καθοριστικό, σημειώνοντας πως για τη Νέα Αριστερά προτεραιότητα δεν είναι η αυτόνομη κομματική παρουσία, αλλά οι όροι και ο τρόπος συγκρότησης των συνεργασιών.
«Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο, ωστόσο για τη Νέα Αριστερά το βασικό διακύβευμα δεν είναι η διατήρηση μιας αυτόνομης κομματικής καταγραφής. Η κύρια αγωνία αφορά τους όρους και τον τρόπο με τον οποίο θα διαμορφωθούν οι συνεργασίες. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, όμως το επίκεντρο της συζήτησης είναι με ποιους θα προχωρήσουμε και υπό ποιες προϋποθέσεις, όχι το πώς θα επιδιωχθεί μια ξεχωριστή εκλογική επίδοση χωρίς ουσιαστική επιρροή στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα», ανέφερε.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην ανάγκη υπέρβασης εσωτερικών αντιθέσεων. Πιο συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι:
«Υπάρχει σήμερα αξιόλογο προσωπικό σε όλους τους χώρους και δεν περισσεύουν ούτε οι άνθρωποι ούτε οι προτάσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται ενίσχυση με νέα πρόσωπα και νέες ιδέες, αλλά σίγουρα δεν βρισκόμαστε στη φάση όπου μπορούμε να “πετάμε” δυνάμεις. Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω εγωισμούς και να προχωρήσουμε σε μια ουσιαστική διαδικασία σύγκλισης και ώσμωσης, που θα αποδώσει αποτέλεσμα πριν από τις εκλογές, όχι να περιμένουμε μια συνολική διάλυση για να προκύψει κάτι νέο “από το μηδέν”. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια της αυτάρκειας. Αν υπάρξουν αναγκαίοι συμβιβασμοί και βήματα πίσω, μπορεί να διαμορφωθεί μια πρόταση που θα δίνει πραγματικές λύσεις στην κοινωνία. Οι διαφωνίες, άλλωστε, δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό της Αριστεράς, υπάρχουν και στη Δεξιά, απλώς η Αριστερά έχει την παράδοση να τις εκφράζει δημόσια, δείχνοντας ότι η αγωνία αφορά την πορεία της κοινωνίας και όχι προσωπικές στρατηγικές ή θέσεις».
Αναφερόμενη στη νέα κλαδική σύμβαση στον επισιτισμό-τουρισμό, άσκησε κριτική στην κυβέρνηση, λέγοντας:
«Η συμφωνία στον επισιτισμό δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης για τις συλλογικές συμβάσεις, καθώς πρόκειται για μια διαχρονική σύμβαση που υπογράφεται και επεκτείνεται εδώ και χρόνια με βάση συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Η κυβέρνηση επιχειρεί να οικειοποιηθεί μια εξέλιξη που δεν της ανήκει. Αντίθετα, το νέο πλαίσιο δυσχεραίνει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, διατηρώντας εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε επιχειρήσεις να μην εφαρμόζουν κλαδικές συμβάσεις, καταργώντας στην πράξη το δικαίωμα των εργαζομένων για μονομερή προσφυγή στη διαιτησία και προσθέτοντας νέους περιορισμούς, όπως η σύνδεση των αυξήσεων με τον πληθωρισμό. Έτσι, όχι μόνο δεν ενισχύεται η καθολική εφαρμογή των συμβάσεων, αλλά τίθενται επιπλέον εμπόδια που τελικά λειτουργούν εις βάρος των εργαζομένων».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στη στάση της κυβέρνησης σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και οικονομίας:
«Το βασικό ερώτημα είναι ποια είναι η θέση της κυβέρνησης απέναντι στον πόλεμο, καθώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχει σαφής καταδίκη, αλλά αντίθετα διατυπώνονται επιχειρήματα που μοιάζουν να δικαιολογούν ενέργειες σε προφανή παραβίαση του διεθνούς δικαίου, δημιουργώντας και τον κίνδυνο εμπλοκής της χώρας. Την ίδια στιγμή, στο πεδίο της οικονομίας, τα μέτρα που ανακοινώνονται, όπως το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των ενεργειακών επιχειρήσεων, δεν οδηγούν σε μείωση των τιμών για τους πολίτες, αλλά ουσιαστικά διασφαλίζουν τη συνέχιση της κερδοφορίας τους. Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός ήταν ήδη αυξημένοι πριν από την έναρξη του πολέμου, γεγονός που δείχνει ότι το πρόβλημα του κόστους ζωής είναι διαρκές και συνδέεται με τις κυβερνητικές επιλογές των τελευταίων ετών», είπε.
