Γρηγόρης Νικολόπουλος

«. ..H οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι δέσμια των μικροκομματικών συμφερόντων της. Πώς αλλιώς εξηγείται η απόφαση να προσληφθούν 5.000 αγροφύλακες; Και μάλιστα οι αγροφύλακες θα ονομάζονται «οικολογική αστυνομία» - ένα ακόμη ευφυές τέχνασμα του «επικοινωνιακού» υπουργού Δημοσίας Τάξεως Βύρωνος Πολύδωρα. Λίγο νωρίτερα είχε ικανοποιηθεί από τον υπουργό Οικονομίας άλλο αίτημα, αυτό του υπουργού Υγείας Δ. Αβραμόπουλου για προσλήψεις 9.500 νοσηλευτών, ενώ επιβάρυνση του προϋπολογισμού θα προέλθει και από τον εκσυγχρονισμό του Πυροσβεστικού Σώματος. Θα μου πείτε: Είναι κακό να γίνονται προσλήψεις σε περιόδους ανεργίας όπως αυτή που διανύουμε σήμερα; Καθόλου κακό. Αλλά αυτή η κυβέρνηση είναι που θέλει να περιορίσει το Δημόσιο, αυτή η κυβέρνηση διακηρύσσει όπως και πριν, ότι θα εκσυγχρονίσει τη δημόσια διοίκηση, αυτή η κυβέρνηση υποτίθεται ότι θα ενίσχυε τον ιδιωτικό τομέα και θα δημιουργούσε συνθήκες ανάπτυξης. Αντί αυτών τι κάνει; Προσλαμβάνει αγροφύλακες και, για να μην είναι «ντεμοντέ», τους ονομάζει «οικολογική αστυνομία», γελοιότητες δηλαδή. Το μόνο που δεν χρειάζεται η χώρα είναι αγροφύλακες. Τους χρειάζεται όμως η κυβέρνηση και είναι προφανές το γιατί. Σε κάθε χωριό της επικράτειας θα οργιάσει το ρουσφέτι των ντόπιων νεοδημοκρατών βουλευτών. Θα αγοραστούν και θα πουληθούν χιλιάδες ψήφοι από τον διορισμό των αγροφυλάκων και μόνον. Είναι ιδιαίτερα δυσάρεστο ότι τις αποφάσεις αυτές αναγκάζεται να τις παίρνει ο σπουδασμένος στο εξωτερικό και διεθνούς νοοτροπίας και κουλτούρας υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης. Ενώ η πολιτική του ευαγγελίζεται διεθνοποίηση της οικονομίας, αποκρατικοποιήσεις, εκσυγχρονισμό των αγορών κτλ., τελικά αναγκάζεται από το κόμμα να διαχειριστεί την οικονομία ως «αγροτική». Τέτοιου είδους διαχείριση γινόταν πριν από 50 χρόνια, όχι σήμερα. ..»
Το Βήμα

Πασχος Μανδραβελης

«Σε μια χώρα στην οποία δεν μπορούμε να προσλάβουμε νοσηλευτές για να καλύψουμε άμεσες ζωτικές ανάγκες, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης δηλώνει ότι θα προσλάβει αγροφύλακες με... οικολογικά καθήκοντα. Καλή ως σκέψη –πιθανώς για το Λουξεμβούργο που έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό– αλλά για την Ελλάδα ειδικώς προκύπτουν μερικά ερωτήματα.

Κατ’ αρχήν υπάρχει πάντα ο δημοσιονομικός βραχνάς. Μια κυβέρνηση που ιδρώνει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα του ΠΑΣΟΚ, που δηλώνει ότι προσπαθεί να περικόψει σπατάλες 10 δισ. ευρώ (όπως υποσχέθηκε προεκλογικά ο πρωθυπουργός), πώς θα προσθέσει ελαφρά τη καρδία ένα ακόμη βάρος στον τρύπιο πανταχόθεν κρατικό προϋπολογισμό;

Το δεύτερο ερώτημα αφορά την ανάγκη ύπαρξης «οικολογικής αστυνομίας», όπως προφανώς θα μετονομασθεί η πάλαι ποτέ αγροφυλακή. Είναι να αναρωτιέται κανείς για τις προτεραιότητες ενός κράτους, το οποίο από τη μία δεν μπορεί να εξυπηρετήσει με νοσοκόμους τους ασθενείς πολίτες του και από την άλλη δηλώνει ότι θα δημιουργήσει ειδικό σώμα για να προστατεύει τις γαλιάντρες της υπαίθρου. . ..

Σίγουρα η πρόσληψη 4.500 αγροφυλάκων θα εκτονώσει πιέσεις για ρουσφετολογικές προσλήψεις στην επαρχία. Δεν ξέρουμε πόθεν προκύπτει η εκτίμηση του υπουργού Δημόσιας Τάξης, ότι οι δραγάτες θα είναι επωφελείς για την οικονομία της υπαίθρου. Αλλά ακόμη κι αν ισχύει αυτό –αν δηλαδή κάποιοι αγρότες επωφεληθούν από την ύπαρξη «οικοφυλακής»– γιατί καλείται ο Αθηναίος, Θεσσαλονικιός, Λαρισαίος να πληρώσει; Αν κάποιοι δήμοι πιστεύουν ότι χρειάζονται τις υπηρεσίες ενός δραγάτη, τότε μπορούν να τις φορτώσουν στη δική τους δημοτική αστυνομία. Από τη στιγμή που υπάρχει όφελος στην ύπαιθρο, τότε υπάρχει και κίνητρο στους αγροτικούς δήμους να φτιάξουν τις δικές τους υπηρεσίες. Πρέπει να επωμιστούν το κόστος και να καρπωθούν τα οφέλη. Γιατί να φορτωθεί και αυτή η δαπάνη στις πλάτες όλων των φορολογούμενων;

Εχουμε ένα κράτος που σήμερα χρωστά το 108% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Κάθε χρόνο ξοδεύει περισσότερα χρήματα (3,5% του ΑΕΠ) από τους φόρους που συλλέγει. Αν ήταν η Μαριωρή της λαϊκής παράδοσης θα αποφαινόμασταν ότι «μόνο ο φερετζές τής λείπει». Αντιστοίχως για το καταχρεωμένο ελληνικό κρ