Παντελης Μπουκαλας

"Aμ έχουν άδικο έπειτα όσοι ελεεινολογούν το εκπαιδευτικό μας σύστημα; Ιδού μια χθεσινή συντριπτική απόδειξη πως «ό, τι μικρομάθεις, δεν γερονταφήνεις», ότι δηλαδή αυτό που έμαθες να κάνεις όσο ήσουν στα θρανία και μαθήτευες, συνεχίζεις να το πράττεις και μεγάλος πια, έστω κι αν συγκαταλέγεσαι στους πατέρες του έθνους. Και το σκονάκι, ως γνωστόν, ανήκει στις πατέντες που δύσκολα τις αρνιέσαι, κι ας ωρίμασες. Με σκονάκι ψήφισαν λοιπόν χθες οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, για να μην μπερδευτούν με τα αναθεωρητέα και τα μη αναθεωρητέα άρθρα του Συντάγματος, με τις προτάσεις του κόμματός τους και τις αντιπροτάσεις του ΠΑΣΟΚ. Για να μην μπουν μάλιστα στον κόπο, μεγάλοι άνθρωποι, να κρύψουν χαρτάκια με τις σωστές απαντήσεις στο στυλό τους, να τις γράψουν στο μπράτσο τους ή να τις περάσουν κρυπτογραφημένες στο κινητό τους, η κομματική γραφειοκρατία, άγρυπνη πάντοτε, τους εφοδίασε με έντυπο «Υπόδειγμα». Επρόκειτο για έναν ωραιότατο και λεπτομερέστατο πίνακα, η κατασκευή του οποίου αποδεικνύει πόσο λαθεύουν όσοι καταγγέλλουν επιπολαίως τους κομματικούς μηχανισμούς πως τους λείπει η προβλεπτικότητα και η μεθοδικότητα. Για να μην υπάρξει μάλιστα το ενδεχόμενο να αδιαφορήσει κάποιος βουλευτής για τον μπούσουλα, πάνω από τη λέξη «Υπόδειγμα» είχε γραφτεί ένα αυστηρότατο «Προσοχή».

Βεβαίως, ο (διαρκώς αμήχανος) αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος, κι από κοντά ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Λευτέρης Ζαγορίτης (πότε πρόλαβε άραγε να αποφοιτήσει από τη Μεγάλη του Στόμφου Σχολή;), έσπευσαν να αποκηρύξουν το σκονάκι. Παραλίγο και θα ’λεγαν ότι ο έντυπος μπούσουλας διανεμήθηκε από κακοήθεις αντικοινοβουλευτικές και αντινεοδημοκρατικές δυνάμεις που συνωμότησαν για να εκθέσουν το κυβερνητικό κόμμα. Αλλά και αλτσχάιμερ να είχε κανείς, θα θυμόταν οπωσδήποτε ότι το εν λόγω κόμμα είχε σπεύσει να αυτοεκτεθεί ανεπανόρθωτα, προ ημερών, με πρωταγωνιστές τον κ. Σταύρου και τον κ. Τραγάκη, και πάλι στο «πεδίο» της αναθεώρησης του Συντάγματος, και πάλι με διακύβευμα το τι θα ψηφίσουν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Για «ψήφο κατά συνείδηση» ρητόρευαν τότε εκείνοι ακριβώς που είχαν κάνει τα πάντα για να την εμποδίσουν, λες και πρόκειται για κάποιο έκτακτο δικαίωμα, για κάποιο έκτακτο δώρο προς τους κατά τα λοιπά ελεύθερους βουλευτές. Για «ψήφο κατά συνείδηση» μιλούν και τώρα. Μόνο που το να δίνεις σκονάκι σε κάποιον σημαίνει πως ούτε την ελευθερία του σέβεσαι ιδιαιτέρως ούτε την κρίση και τη μνήμη του εκτιμάς."
Καθημερινή

Γιάννης Τριάντης

"...Φυραίνει, φτωχαίνει και ταλανίζεται το ΠΑΣΟΚ. Περιφέρεται θαμπό και αμήχανο, δίχως θέσεις και ξεκαθαρισμένες απόψεις. Παίρνει πρωτοβουλίες (πρόταση μομφής, αποχώρηση από τη συζήτηση για την αναθεώρηση κ.τ.λ.) που γίνονται μπούμερανγκ. Αλλάζει πρόσωπα, στιλ και τακτική, αλλά πάντα εκεί, στο τέλμα. Και (οτ)αν «γίνεται θέμα», αυτό δεν οφείλεται σε κάτι χυμώδες και μεστό, που εκπορεύεται από τη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά στις εσωτερικές διαμάχες, τις διαφωνίες και τις διαγραφές. Ζοφερή κατάσταση. Αλλά τι φταίει; Η αναπόφευκτη κρίση, που επισημαίνεται σε όλα τα κόμματα εξουσίας, όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση; Η μοιραία ιδεολογική συνάφεια και σύμπλευση με το κυβερνών κόμμα, προϊόν μετάλλαξης κατά την περίοδο του «εκσυγχρονισμού»; Το εμφανές αρχηγικό έλλειμμα; Φαίνεται ότι λειτουργούν -αρνητικά για το ΠΑΣΟΚ- και οι τρεις αυτοί παράγοντες. Ο πρώτος: την «αναπόφευκτη κρίση» την έζησε οδυνηρά επί χρόνια η Ν.Δ. Το ΠΑΣΟΚ τη βιώνει εξίσου δραματικά, για ακόμη έναν λόγο: ασκούσε επί δυο δεκαετίες την εξουσία και μοιραία σκούριασε κάποια στιγμή... Ο δεύτερος: η οπωσδήποτε θεμιτή προσπάθεια του κ. Σημίτη να αλλάξει τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ, ήταν -πολιτικά μιλώντας- βίαιη. Προκάλεσε σοκ. Και κατέλιπεν ένα κόμμα διχασμένο, με το ένα πόδι σε καινούργια πεδία, νεοφιλελεύθερου στίγματος και «νεοταξικής» κατευθύνσεως, και το άλλο στον «παλιό, καλό καιρό» του Παπανδρεϊσμού. Ο διχασμός αυτός αποτυπώνεται τόσο σε επίπεδο στελεχών, εξ ου και οι συγκρούσεις, όσο -και κυρίως- στο ζήτημα των προγραμματικών θέσεων. Πώς να