Επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο τώρα με το προσφυγικό.
Είναι πολύ βολικό κάθε φορά να βρίσκουμε τον μ…..α της τράπουλας για να του φορτώνουμε ενοχές ώστε να ξεπλένουμε τις δικές μας ευθύνες.
Τώρα που φτάνουν οι καραβιές των προσφύγων στην πόρτα τους, εξαιτίας των ηλίθιων παρεμβάσεων της «φωτισμένης» Δύσης που άνοιξαν τον Ασκό του Αιόλου, ζητάνε πάλι από την Ελλάδα τα ρέστα!
Παράγει πολύ θυμό αυτή η κατάσταση, αλλά, οι πολιτικές ανθυπομετριότητες που είναι στα πράγματα, δεν έχουν καιρό να το σκεφτούν…
Δύο πράγματα μας αβαντάρανε μέσα στη γενική παρακμή. Οι χαμηλές τιμές του πετρελαίου και ο τουρισμός. Είναι η τελευταία οικονομική ικμάδα μαζί με όσες επιχειρήσεις αντιστέκονται ακόμα στην καταιγίδα.
Να χαθεί κι αυτό; Ας χαθεί! Για να ξέρουμε τουλάχιστον ότι αυτή η χώρα υπήρξε κάποτε μόνο στη φαντασία μας.
Γ.Η.Χ