ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, ιδίως το δεύτερο, κινούνται στα νερά της καχυποψίας, με τη Σεβαστουπόλεως, όπου είναι η έδρα του Σταύρου, να δηλώνει σε όλους τους τόνους, ότι το νέο ξεκίνημα, πρέπει να συγκινήσει όσους σήμερα παρακολουθούν απαθείς και ότι δεν γίνεται να στηριχθεί πάνω στα παλαιοκομματικά θεμέλια του λαϊκισμού και τις ξεπερασμένες περιχαρακώσεις.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι το ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει είτε να αυτοδιαλυθεί, είτε να προχωρήσει σε γενναία αποκήρυξη των σκοτεινών πλευρών-και είναι πολλές…- της ιστορίας του, μια αξίωση όμως που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την Χ. Τρικούπη και την Φώφη, η οποία ομολογουμένως αντιμετωπίζει ταυτόχρονα, πολλούς «εσωκομματικούς δαίμονες»…
Το ΠΑΣΟΚ, που κινείται με τη λογική του μεγαλύτερου κόμματος, επείγεται να τελειώνουν οι διαδικασίες κι από την άλλη το Ποτάμι, που δεν βιάζεται, δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του, από το γεγονός ότι οι συνομιλητές του, επιδίδονται επιμένοντας σε ηγεμονικά σύνδρομα, στο σπορ των διαρροών, επιχειρώντας να προκαταλάβουν τις εντυπώσεις.
Γίνεται όμως, χωριό έτσι; Θα δείξει πολύ σύντομα…