Ειδικώς δε, όσο είναι συνδεδεμένες με το εν εξελίξει δράμα (λέμε τώρα) του τζαρτζαρίσματος με τον Σαμαρά, αυτές συνθέτουν το πολιτικό ζήτημα της περιόδου.
Ο Μητσοτάκης δύσκολα θα αποκαλύψει τις προθέσεις του, είναι όμως βέβαιο ότι μελετά τις εναλλακτικές υπό πολιτικό πρίσμα και όχι με μοναδικό κριτήριο την καταλληλότητα του προσώπου για τη θέση του/της Προέδρου.
Ώσπου να έρθει η ώρα της εκλογής ή της πρότασης, υπάρχουν όμως κάποιοι ενδιάμεσοι σταθμοί. Ο πρώτος είναι, όσο και αν το υποτιμούμε, οι αμερικανικές εκλογές. Το αποτέλεσμα τους θα επηρεάσει πολλά, μεταξύ των οποίων και τη συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά. Μην ξεχνούμε: Τρεις ημέρες μετά την προεδρική εκλογή στις ΗΠΑ γίνεται η συνάντηση Γεραπετρίτη-Φιντάν. Και αυτήν την συνάντηση περιμένει προφανώς ο Σαμαράς για να «χτυπήσει» πάλι. Θα φανεί πώς θα γίνει αυτό.
Μετά υπάρχει η ψήφιση του προϋπολογισμού, όπου ήδη συζητείται τι θα κάνει ο πρώην Πρωθυπουργός. Ενδέχεται όμως τελικά να έχουν εξελιχθεί τα πράγματα πριν την προεδρική εκλογή και να μην τίθεται καν ζήτημα για το ποιος θα ψηφίσει και ποιος όχι…