Υπό μία έννοια, «καθημερινότητα» είναι και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά υπάρχουν και άλλα στοιχεία που φανερώνουν πολλές και ενοχλητικές ασυμμετρίες, όπου η αυστηρότητα εξαντλείται, ενώ αλλού υπάρχει αξιοσημείωτη χαλαρότητα (ας την πούμε έτσι). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο περιβόητος νέος ΚΟΚ. Προβλέπει εξαντλητικές ποινές και τιμωρίες για ασήμαντα παραπτώματα, ενώ κατά τα άλλα ο κόσμος σκοτώνεται στους δρόμους. Όχι στις εθνικές οδούς, μέσα στις πόλεις.

Όπως διαπιστώνουν εκατοντάδες πολίτες τις τελευταίες εβδομάδες, με την εφαρμογή του νέου ΚΟΚ, το χειρότερο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι το παράνομο παρκάρισμα. Όχι το διπλοπαρκάρισμα ή το μπλοκάρισμα κάποιου δρόμου, με αυτά δεν ασχολείται κανείς. Για ένα απλό παράνομο παρκάρισμα, ή ό,τι θεωρηθεί ως τέτοιο, γιατί υπάρχει και ο υπερβάλλων ζήλος των αστυνομικών, αφαιρούνται πινακίδες και δίπλωμα με συνοπτικές διαδικασίες. Την ίδια στιγμή δε, η πορεία στις λεωφορειολωρίδες είναι κάτι σαν κακούργημα, παρόλο που δεν υπάρχουν λεωφορεία να τις γεμίσουν. Το επίσης σουρεαλιστικό είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κλήσεις πρέπει να πληρωθούν στα ΕΛΤΑ (που κατά τα άλλα η κυβέρνηση θέλει να τα κλείσει), αφού δεν παρέχεται δυνατότητα ηλεκτρονικής πληρωμής - έτσι, για ακόμη περισσότερη ταλαιπωρία. Αυτή η έμφαση στην καθημερινότητα μπορεί τελικά και να έχει πολιτικά αποτελέσματα, αλλά όχι τα προσδοκώμενα από την κυβέρνηση…