Στο επίκεντρο βρίσκεται το κατά πόσο η ταχεία ανάπτυξη ενός σύνθετου δικτύου εταιρειών, επενδυτών, προμηθευτών και υποδομών γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε, σε περίπτωση σοβαρής αναταραχής, να δημιουργήσει κινδύνους που θα επεκτείνονταν στο ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Ο πρόεδρος της Federal Reserve Bank of Kansas City, Jeff Schmid, υποστήριξε ότι η αμερικανική κεντρική τράπεζα θα πρέπει να εξετάσει εάν η ανάπτυξη της AI και η παράλληλη επέκταση των data centers δημιουργούν ένα οικοσύστημα που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «too big to fail».
Με τον όρο αυτό περιγράφεται ένας κλάδος ή ένα σύνολο επιχειρήσεων τόσο μεγάλης σημασίας και τόσο στενά συνδεδεμένων με την οικονομία, ώστε μια σοβαρή κρίση να μπορούσε να έχει ευρύτερες συνέπειες και να προκαλέσει πιέσεις για κρατική παρέμβαση.
Το ερώτημα του «too big to fail»
«Εκεί όπου πρέπει πραγματικά να αρχίσουμε να συνθέτουμε τι συμβαίνει με την τεχνητή νοημοσύνη και την ανάπτυξη των data centers είναι το ερώτημα: μετακινούμαστε προς ένα οικοσύστημα AI που είναι πολύ μεγάλο για να αποτύχει;», δήλωσε ο Schmid, μιλώντας σε εκδήλωση του Civic Council of Greater Kansas City.
Η αναφορά παραπέμπει στην εμπειρία της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-2009, όταν μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί θεωρήθηκαν κρίσιμοι για τη λειτουργία του συστήματος και οι κυβερνήσεις παρενέβησαν για να περιορίσουν τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης στην ευρύτερη οικονομία.
Ο Schmid δεν υποστήριξε ότι ένα αντίστοιχο φαινόμενο έχει ήδη διαμορφωθεί στον κλάδο της AI. Έθεσε, ωστόσο, το ζήτημα της καλύτερης κατανόησης των διασυνδέσεων που αναπτύσσονται γύρω από την τεχνολογία.
«Ανησυχείς λίγο για το πώς μπορούμε να καταλάβουμε τι υπάρχει στο εσωτερικό αυτού του οικοσυστήματος. Υπάρχει κάτι συστημικό;», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Επενδυτική έκρηξη σε data centers και ημιαγωγούς
Ο προβληματισμός έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι μεγαλύτεροι τεχνολογικοί όμιλοι αυξάνουν σημαντικά τις επενδύσεις τους σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης. Data centers, ημιαγωγοί, εξειδικευμένα συστήματα και υπολογιστική ισχύς απαιτούν κεφάλαια μεγάλης κλίμακας, δημιουργώντας παράλληλα ένα ολοένα πιο σύνθετο δίκτυο οικονομικών σχέσεων.
Οι επενδύσεις αυτές συνδέουν μεταξύ άλλων τις εταιρείες τεχνολογίας με προμηθευτές, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επενδυτές και τις αγορές κεφαλαίου. Για τη Fed, το ζητούμενο είναι να αποσαφηνιστεί εάν αυτές οι διασυνδέσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή ευρύτερου χρηματοπιστωτικού κινδύνου σε περίπτωση απότομης μεταβολής των προσδοκιών γύρω από την AI.
Παράλληλα, η συγκέντρωση σημαντικού μέρους των επενδύσεων και της τεχνολογικής δραστηριότητας σε έναν περιορισμένο αριθμό μεγάλων ομίλων μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία των αγορών σε ενδεχόμενες απογοητεύσεις σχετικά με τα εταιρικά αποτελέσματα ή την απόδοση των τεράστιων κεφαλαιακών δαπανών.
Από τους τεχνολογικούς κινδύνους στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα
Μέχρι σήμερα, η δημόσια συζήτηση για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης έχει επικεντρωθεί κυρίως στην ασφάλεια, την κακόβουλη χρήση της τεχνολογίας και τις επιπτώσεις από την ανάπτυξη ολοένα ισχυρότερων μοντέλων.
Η παρέμβαση του Schmid διευρύνει αυτή τη συζήτηση, θέτοντας στο τραπέζι και τη διάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Το ενδιαφέρον της Fed αφορά, συνεπώς, όχι μόνο το κατά πόσο η AI μπορεί να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη, αλλά και το εάν η ταχεία ανάπτυξη των υποδομών και η χρηματοδότηση που τη συνοδεύει δημιουργούν νέες και δυνητικά σημαντικές διασυνδέσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Σε κάθε περίπτωση, οι σχετικές επισημάνσεις αφορούν ένα ζήτημα προς διερεύνηση και δεν συνιστούν διαπίστωση ότι το οικοσύστημα της AI αποτελεί ήδη συστημικό κίνδυνο για την αμερικανική οικονομία.
