Στην πρώτη του θητεία στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ ήταν ένα «παράξενο φρούτο» ακόμα και για κορυφαία στελέχη εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Το 2025 επανήλθε ωστόσο έχοντας πια ως σύμμαχό του τον κομματικό μηχανισμό. Παράλληλα, βρήκε ηχηρή υποστήριξη και από πολύ ισχυρούς και επιδραστικούς επιχειρηματίες, όπως ο Ίλον Μασκ. Από την πρώτη κιόλας ημέρα στον Λευκό Οίκο, λοιπόν, ο Τραμπ έδειξε τις προθέσεις του υπογράφοντας εκατοντάδες προεδρικά διατάγματα, που έθεσαν σε εφαρμογή επείγουσες ενέργειες σε θέματα μετανάστευσης – όπως το κλείσιμο των συνόρων, το τέλος της πολιτικής «catch and release», και τον χαρακτηρισμό των καρτέλ ως «τρομοκρατικές οργανώσεις».
Παράλληλα, σε μία άκρως συμβολική κίνηση, έδωσε χάρη σε 1.500 υποστηρικτές του που συμμετείχαν στην εισβολή στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου του 2021.
Ακολούθησαν διευρυμένες επιχειρήσεις της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE) με μαζικές συλλήψεις και απελάσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Η ίδια Υπηρεσία με ανάλογες δράσεις προκάλεσε και το ξέσπασμα οργής στο Λος Άντζελες στις αρχές Ιουνίου, με αποτέλεσμα ο Τραμπ να επιβάλλει ουσιαστικά στρατιωτικό νόμο για να πατάξει τις διαδηλώσεις.
Συνεπικουρούμενος (πριν τα τσουγκρίσουν) από τον Ίλον Μασκ ο Τραμπ απέλυσε επίσης χιλιάδες ομοσπονδιακούς υπαλλήλους για να μειώσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού. Φυσικά, στην κορυφή των λιστών με τους υπό απόλυση υπαλλήλους βρέθηκαν όσοι και όσες προσλήφθηκαν με κριτήρια για το δαιμονοποιημένο από τον Τραμπ «diversity».
Στην κορυφή των highlights της – μέχρι τώρα – δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο είναι ασφαλώς οι δασμοί. Οι ανακοινώσεις του για τις 2 Απριλίου, τη Liberation Day όπως την ονόμασε, προκάλεσαν κραχ στις αγορές και μεγάλη αναστάτωση παγκοσμίως.
Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε δασμούς που έφταναν το 250% για την Κίνα, το 20% για την ΕΕ και το 25% για τις εισαγωγές όλων των αυτοκινήτων. Λίγες ημέρες αργότερα τα πήρε βέβαια πίσω, αλλά στη συνέχεια επανήλθε με απειλές για δασμούς 50% στην ΕΕ και άλλα γραφικά, μέχρι να φτάσουμε (εκτός απροόπτου) σε συμφωνία για δασμούς στο 10%.
Υπάρχουν βέβαια και υποσχέσεις που ο Τραμπ δεν τήρησε και αφορούν κυρίως στους πολέμους, για τους οποίους δεσμευόταν ότι θα τερματιστούν σε λίγες μόνο ημέρες. Τελικά, όχι μόνο δεν τα κατάφερε να τους τερματίσει, αλλά ξέσπασε και ένας νέος πόλεμος (12 ημερών) ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ.
Ο Τραμπ είχε θυμίζουμε υποσχεθεί εκεχειρία στην Ουκρανία σε χρόνο-ρεκόρ, αλλά ακόμα προσπαθεί να βγάλει άκρη με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Πάντως, δεν χάνει την πίστη του για τις… αγνές προθέσεις του Ρώσου Προέδρου.
Όσο για τη Γάζα, ο Τραμπ ανακοίνωσε το ανεκδιήγητο σχέδιο μετατροπής της σε Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής με μετεγκατάσταση όλων των Παλαιστινίων σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους σε άλλες χώρες όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία κλπ. Βέβαια στη Σαουδική Αραβία, όπου εξασφάλισε συμφωνίες ύψους 4 τρισ. δολαρίων δήλωσε πως οι ΗΠΑ δεν παρεμβαίνουν πλέον στα εσωτερικά τρίτων χωρών.
Σταθερότης μηδέν, δηλαδή, σε ένα πρώτο εξάμηνο διακυβέρνησης που κατέληξε σε δημόσιο ξεκατίνιασμα με τον Μασκ, σε αποχώρηση από τις διεθνείς συμφωνίες για το Κλίμα, αλλά και σε πλήρη ασυνεννοησία με τη Δύση για το μείζον ζήτημα του ελέγχου της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο Τραμπ κυβερνά με διατάγματα, αυτοσχεδιασμούς και επιθετικές πολιτικές σε μετανάστευση και εμπόριο. Η έντονη αύξηση στρατιωτικής παρουσίας εντός των ΗΠΑ που παρατηρείται τελευταία, αλλά και η κόντρα του με κορυφαία πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ είναι το κερασάκι στην τούρτα ενός αυταρχικού προέδρου που έχει πάρει τα ηνία στη χώρα της ελευθερίας.
