Η φετινή χρονιά κλείνει με το αμερικανικό νόμισμα να καταγράφει το μεγαλύτερο ράλι έναντι του ευρώ, από το 1999, δηλαδή όταν εισάχθηκε το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα των «12», ενώ έκανε άλμα 14,4% έναντι του γεν. Και ο κύριος λόγος ήταν ότι τη χρονιά που πέρασε η Fed προχώρησε σε οκτώ συνεχείς αυξήσεις του βασικού αμερικανικού επιτοκίου, συνεχίζοντας την πολιτική που είχε ξεκινήσει από τον Ιούνιο του 2004, σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που τόλμησε μόνο για μία φορά και την αντίστοιχη ιαπωνική που άφησε αμετάβλητα τα επιτόκια. Πολιτική που αναμένεται να συνεχίσει σε έναν βαθμό και μέσα στο 2006. Ετσι δεν προβλέπεται να αλλάζουν οι τάσεις στην αγορά συναλλάγματος, στις αρχές της επόμενης χρονιάς. Τάσεις που, όπως τονίζει αναλυτής της Dresdner Kleinwort Wasserstein, καθορίστηκαν από τη διαφορά των επιτοκίων και των αποδόσεων των κρατικών χρεογράφων την προηγούμενη χρονιά. Στις ίδιες εκτιμήσεις κατέληγε και αναλυτής της Commonwealth Bank of Australia, υπογραμμίζοντας ότι έως ότου γίνει ξεκάθαρο ότι η Fed πρόκειται να σταματήσει την πολιτική των αυξήσεων, το δολάριο θα τρέχει, κάτι που θεωρεί βέβαιο μέχρι το τέλος, τουλάχιστον, του πρώτου τριμήνου. Σύμφωνα με άλλον στρατηγικό αναλυτή, μέχρι το τέλος του τριμήνου το δολάριο μπορεί να φθάσει στα 122 γεν. Σε ότι αφορά στο ράλι του δολαρίου μέσα στο 2005, είναι αξιοσημείωτο ότι δεν είχε προεξοφληθεί από τους μεγαλύτερους παίκτες της αγοράς συναλλάγματος, οι οποίοι αντίθετα είχαν προβλέψει ότι θα αποδυναμωθεί για τέταρτη χρονιά, λόγω της διεύρυνσης του ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Ερεισμα για αυτές τις εκτιμήσεις είχε δώσει η ισοτιμία του δολαρίυ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα το Δεκέμβριο του 2004, οπότε είχε διαμροφωθεί στα 1,3666 δολ. το ευρώ. Μετά την εξέλιξη αυτή, μεγάλοι παίκτες, όπως οι Deutsche Bank, UBS και Citigroup, οι οποίοι πραγματοποιούν το 37% των συναλλαγών στην αγορά συναλλάγματος, εκτιμούσαν ότι μέσα στο 2005 θα το έβλεπαν ακόμη χαμηλότερα, στα 1,40 ανά ευρώ. Ενισχυμένες και οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών τίτλων Στην ενίσχυση της ισοτιμίας του αμερικανικού νομίσματος, συνέβαλαν και οι εξελίξεις στην αγορά ομολόγων, καθώς το premium που παρουσίασαν οι αμερικανικοί τίτλοι έναντι των ευρωπαϊκών και των ιαπωνικών, έφθασε το 2005 στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών. Ειδικότερα η διαφορά είναι ιδιαίτερα εμφανής στην απόδοση των διετών αμερικανικών τίτλων έναντι των αντίστοιχων ιαπωνικών, η οποία και έφθασε το Νοέμβριο στο 4,21%, που ήταν και η μεγαλύτερη από το Μάϊο του 2001. Τον ίδιο μήνα η διαφορά των αποδόσεων με τους αντίστοιχους γερμανικούς τίτλους αυξήθηκε στις 1,18 ποσοστιαίες μονάδες, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη απόκλιση από τον Ιανουάριο του 2000. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόδοση των διετών αμερικανικών επιτοκίων ενισχύθηκε το 2005 για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ξεπερνώντας μάλιστα και αυτή των δεκαετών τίτλων. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στην πολιτική των συνεχών αυξήσεων των επιτοκίων από τη Fed.