Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε την άρση των αμερικανικών κυρώσεων κατά της Συρίας, έδωσε το χέρι του on camera στον Αλ Σάρα και συναντήθηκε μαζί του για 30 λεπτά.
Με συμπαραστάτες τον ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν και τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Αλ Σάρα είναι πλέον ένας "κανονικός" ηγέτης, αφού άλλωστε προ ημερών είχε συνάντηση και με τον Εμανουέλ Μακρόν.
Για να φτάσουμε βέβαια εδώ είχε προηγηθεί μία μεγάλη επιχείρηση "ξεπλύματος" του Αλ Σάρα, αλλά και της οργάνωσης HTS, που αν και είχε αποκοπεί από τον Αλ Κάιντα ήταν διεθνώς χαρακτηρισμένη ως τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος έχει επίσης δώσει συνεντεύξεις σε αμερικανικά μέσα, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως έναν ηγέτη που θέλει συνεργασία και όχι παγκόσμια σύγκρουση.
Σε κάθε περίπτωση η πορεία του Αλ Σάρα από τζιχαντιστή μαχητή σε πολιτικό ηγέτη αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά πολιτικά φαινόμενα της σύγχρονης Μέσης Ανατολής.
Η ιστορία του
Ο Άχμεντ αλ Σάρα γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1982 στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, από οικογένεια Σύρων Σουνιτών που ζούσε στα Υψίπεδα του Γκολάν. Το 1989, η οικογένειά του μετακόμισε στη Δαμασκό, όπου μεγάλωσε στη συνοικία Μαζέ. Ο πατέρας του ήταν Άραβας εθνικιστής, ενώ ο ίδιος επηρεάστηκε βαθιά από τη δεύτερη παλαιστινιακή Ιντιφάντα το 2000, γεγονός που τον ώθησε προς τον ισλαμικό ριζοσπαστισμό.
Ο Άχμεντ αλ Σάρα είναι παντρεμένος με τη Λατίφα αλ-Ντρούμπι, με την οποία έχει τρία παιδιά. Η προσωπική του ζωή παραμένει σε μεγάλο βαθμό ιδιωτική, αν και πρόσφατα έκανε δημόσιες εμφανίσεις με την οικογένειά του.
Σπούδασε για δύο χρόνια Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού, αλλά το 2003 ταξίδεψε στο Ιράκ, όπου εντάχθηκε στην Αλ Κάιντα του Ιράκ. Συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις το 2006 και κρατήθηκε σε φυλακές όπως το Αμπού Γκράιμπ και το Καμπ Μπούκα έως το 2011.
Μετά την απελευθέρωσή του, ίδρυσε το Μέτωπο αλ-Νούσρα το 2012, παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία. Το 2016, διέκοψε τους δεσμούς με την Αλ Κάιντα και το 2017 ίδρυσε την οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), η οποία έγινε η κυρίαρχη δύναμη στην επαρχία Ιντλίμπ. Η HTS εγκαθίδρυσε την τεχνοκρατική «Κυβέρνηση Σωτηρίας της Συρίας», παρέχοντας υπηρεσίες και διοίκηση στην περιοχή.
Ανάληψη της εξουσίας
Τον Νοέμβριο του 2024, η HTS εξαπέλυσε ταχεία επίθεση που οδήγησε στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ σε πόλεις όπως το Χαλέπι, η Χομς και η Δαμασκός. Ο Άσαντ διέφυγε στη Ρωσία στις 8 Δεκεμβρίου 2024. Ο Αλ Σάρα ανέλαβε de facto ηγέτης της Συρίας και επίσημα πρόεδρος τον Ιανουάριο του 2025, μετά από συνέδριο νίκης της επανάστασης.
Ως πρόεδρος, υπέγραψε προσωρινό σύνταγμα πενταετούς μεταβατικής περιόδου και ανακοίνωσε νέα κυβέρνηση χωρίς πρωθυπουργό, με συμμετοχή εκπροσώπων από διάφορες κοινότητες, συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας από τη χριστιανική μειονότητα.
Ο Αλ Σάρα έχει πράγματι προσπαθήσει να αποστασιοποιηθεί από το παρελθόν του ως τζιχαντιστής, δηλώνοντας ότι η HTS δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση και ότι δεν στοχεύει αμάχους. Έχει καλέσει για άρση των κυρώσεων κατά της Συρίας και επιδιώκει διεθνή αναγνώριση. Ωστόσο, η HTS παραμένει χαρακτηρισμένη ως τρομοκρατική οργάνωση από τον ΟΗΕ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, άσχετα που πλέον Τραμπ και Μακρόν συνομιλούν επισήμως με τον Αλ Σάρα.
Πρέπει να σημειωθεί, πάντως, ότι αν και διακηρύσσει τη μετάβαση στη δημοκρατία, υπάρχουν αναφορές ότι η διακυβέρνησή του στην Ιντλίμπ βασίστηκε σε φίμωση αντιπάλων, φυλακίσεις και περιορισμούς στις ελευθερίες.
Ο Αχμέτ αλ Σάρα παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον πολιτικό «πείραμα», αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί η Δύση για να χτίσει ουσιαστικές σχέσεις μαζί του, άσχετα αν ο Τραμπ θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον οποιονδήποτε προκειμένου να κάνει business στη Μέση Ανατολή.
Όσο για την Ελλάδα έχει ένα λόγο παραπάνω να είναι επιφυλακτική, λόγω του χριστιανικού πληθυσμού που ζει στη Συρία και ήδη βιώνει απειλές και διωγμούς.
Σπύρος Πολυχρονόπουλος
