Πρόκειται για μέτρα που συνδέονται άμεσα με τις παραβιάσεις του άρθρου 2 της συμφωνίας Ε.Ε – Ισραήλ και την κλιμακούμενη βία στην περιοχή.

Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, οι κυρώσεις στοχεύουν πρωτίστως στο εμπόριο Ε.Ε – Ισραήλ, το οποίο ανήλθε στα 42,6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024. Περίπου το 37% του εμπορικού αυτού όγκου απολαμβάνει προτιμησιακή μεταχείριση, με την αξία των εισαγωγών ισραηλινών προϊόντων που ωφελούνται από αυτό το καθεστώς να φτάνει τα 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Κομισιόν τονίζει ότι η εφαρμογή των κυρώσεων θα έχει σημαντικό οικονομικό κόστος για το Τελ Αβίβ.

Στο «στόχαστρο» των μέτρων βρίσκονται δύο Ισραηλινοί υπουργοί, στους οποίους θα απαγορευτεί η είσοδος στην Ε.Ε., ενώ θα «παγώσουν» τυχόν περιουσιακά τους στοιχεία. Παράλληλα, περιλαμβάνονται κυρώσεις και για 10 μέλη της Χαμάς που έχουν συμμετάσχει σε τρομοκρατικές ενέργειες κατά του Ισραήλ.

Η πρόταση της Κομισιόν θα πρέπει να εγκριθεί από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. με ειδική πλειοψηφία: δηλαδή τουλάχιστον 15 κράτη που εκπροσωπούν το 65% του συνολικού πληθυσμού της Ένωσης. Ωστόσο, όπως παραδέχθηκε η Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων Χάτζα Λαμπίμπ, η επίτευξη της ειδικής πλειοψηφίας δεν φαίνεται ακόμη εξασφαλισμένη, καθώς χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Τσεχία, η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία εκφράζουν αντιρρήσεις ακόμη και για μερική αναστολή προγραμμάτων όπως το Horizon.

Η Λαμπίμπ τόνισε, ωστόσο, ότι «όλοι συμφωνούμε ότι το άρθρο 2 της συμφωνίας Ε.Ε – Ισραήλ έχει παραβιαστεί», υπογραμμίζοντας ότι η μη δράση θα πλήξει την αξιοπιστία της Ε.Ε. και θα ενισχύσει τη ρητορική περί διπλών στάνταρντ της Ένωσης. Παράλληλα, υπενθύμισε τη στήριξη της Ε.Ε. προς τον παλαιστινιακό πληθυσμό της Γάζας, με έκτακτη χρηματοδότηση ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ από τον Οκτώβριο του 2023, καθώς και την ενίσχυση της Παλαιστινιακής Αρχής.

«Αυτό που λείπει από την Ε.Ε. είναι η ενότητα», υπογράμμισε η Επίτροπος, προειδοποιώντας ότι «η Ιστορία θα μας κρίνει». Οι επικείμενες αποφάσεις για τις κυρώσεις θα αποτελέσουν κρίσιμο τεστ για την ικανότητα της Ε.Ε. να συνδυάζει πολιτική ακεραιότητα, οικονομική πίεση και στρατηγική διπλωματία απέναντι σε μια από τις πιο ακανθώδεις γεωπολιτικές συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής.