Βασικό μέρος του σχεδίου, που αποκαλύπτει ο Guardian, είναι η δημιουργία μιας διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης (ISF) που θα αναπτυχθεί στην πράσινη ζώνη για να επιτρέψει την ισραηλινή αποχώρηση σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν ψήφισμα του ΟΗΕ για να νομιμοποιηθεί η αποστολή, αλλά η σχεδίαση είναι ασταθής και αλλάζει συνεχώς.
Τα αρχικά αμερικανικά σχέδια προέβλεπαν συμμετοχή ευρωπαϊκών στρατευμάτων (Βρετανών, Γάλλων, Γερμανών), όμως πολλά κράτη δεν επιθυμούν να εμπλακούν στρατιωτικά στη Γάζα λόγω του κινδύνου και της πολιτικής ευαισθησίας.
Η Ιορδανία, αν και αναφέρθηκε ως πιθανή συνεισφέρουσα, έχει απορρίψει δημόσια την ιδέα αποστολής στρατευμάτων, καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλούσε σοβαρή εσωτερική αναταραχή. Συνολικά, οι περισσότερες χώρες διστάζουν να εμπλακούν, φοβούμενες ότι θα θεωρηθούν μέρος της ισραηλινής κατοχής.
Το σχέδιο της ISF προβλέπει αρχικά μερικές εκατοντάδες στρατιώτες και σταδιακή αύξηση έως 20.000, αλλά μόνο μέσα στην πράσινη ζώνη. Οι ξένοι στρατιώτες θα στελεχώσουν σημεία ελέγχου κατά μήκος της γραμμής διαχωρισμού — κάτι που επίσης προκαλεί ανησυχία στις χώρες που ίσως συμμετάσχουν.
Στον πολιτικό τομέα, το αμερικανικό σχέδιο του Τραμπ υπόσχεται μελλοντική παλαιστινιακή αστυνομική δύναμη, αλλά με πολύ περιορισμένο ρόλο (μόλις το 20% της συνολικής δύναμης ασφαλείας). Η πλήρης επανένωση της Γάζας παρουσιάζεται ως μακροπρόθεσμος στόχος, χωρίς κανένα χρονοδιάγραμμα.
Η ανοικοδόμηση θα ξεκινήσει μόνο στην πράσινη ζώνη, με την ελπίδα ότι οι Παλαιστίνιοι θα μετακινηθούν εκεί οικειοθελώς λόγω καλύτερων συνθηκών. Αυτό όμως θυμίζει αποτυχημένες πολιτικές των ΗΠΑ σε Ιράκ και Αφγανιστάν, όπου “πράσινες ζώνες” συνδέθηκαν με στρατιωτική απομόνωση και αποτυχία.
Την ίδια στιγμή, η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα παραμένει τεράστια. Πάνω από 80% των κτιρίων έχουν καταστραφεί, σχεδόν όλα τα σχολεία και νοσοκομεία έχουν πληγεί, και πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι είναι συγκεντρωμένοι στη “κόκκινη ζώνη”. Το Ισραήλ συνεχίζει να περιορίζει την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας, ακόμη και βασικών ειδών.
Αναλυτές και μεσολαβητές φοβούνται ότι χωρίς σαφές σχέδιο για ασφάλεια, ανοικοδόμηση και παλαιστινιακή διακυβέρνηση, η Γάζα μπορεί να εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση “όχι πόλεμος, όχι ειρήνη”, με μόνιμη διχοτόμηση και διαρκή αστάθεια.
Εγείρουν δηλαδή σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη δέσμευση της Ουάσινγκτον και προσωπικά του Τραμπ να μετατρέψει την εκεχειρία που ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα σε μία βάση για βιώσιμη και μακρόπνοη πολιτική λύση για την περιοχή.
