Η Συνομοσπονδία Αφρικανικού Ποδοσφαίρου (CAF) ανακοίνωσε ότι η επιτροπή εφέσεων έκρινε πως η Σενεγάλη «θεωρείται ότι έχασε τον τελικό με υπαιτιότητα», μετατρέποντας τη νίκη της με 1-0 στην παράταση σε ήττα 3-0 στα χαρτιά υπέρ της διοργανώτριας χώρας.
Η Σενεγάλη δήλωσε πως θα ασκήσει έφεση, χωρίς να διευκρινίσει πού — αν και μία πιθανή διαδρομή οδηγεί στο Διαιτητικό Αθλητικό Δικαστήριο (CAS) στη Λοζάνη.
Ο τελικός της 18ης Ιανουαρίου στο Ραμπάτ είχε ήδη ξεφύγει από τα συνηθισμένα όρια έντασης: παίκτες της Σενεγάλης, υπό τον προπονητή Παπ Τιαό, αποχώρησαν από τον αγωνιστικό χώρο για 15 λεπτά στις καθυστερήσεις, διαμαρτυρόμενοι για πέναλτι υπέρ του Μαρόκου — ενώ ορισμένοι οπαδοί επιχείρησαν να εισβάλουν στον αγωνιστικό χώρο.
Όταν το παιχνίδι συνεχίστηκε, ο Μπραΐμ Ντίαθ επιχείρησε να εκτελέσει το πέναλτι με ένα αργό «τσιπάκι» τύπου Panenka — μια επιλογή που αποδείχθηκε όσο ριψοκίνδυνη φαινόταν — με τον τερματοφύλακα Εντουάρ Μεντί να αποκρούει. Στην παράταση, η Σενεγάλη πέτυχε το μοναδικό γκολ και φαινομενικά κατέκτησε το τρόπαιο.
Η ένταση είχε ήδη κορυφωθεί λίγα λεπτά νωρίτερα, όταν γκολ της Σενεγάλης ακυρώθηκε για φάουλ του Αμπντουλαγιέ Σεκ, αν και τα τηλεοπτικά ριπλέι έδειχναν ελάχιστη επαφή με τον Ασράφ Χακίμι.
Η επιστροφή των παικτών της Σενεγάλης στον αγωνιστικό χώρο φέρεται να έγινε έπειτα από παρέμβαση του Σαντιό Μανέ, ο οποίος προέτρεψε την ομάδα να ολοκληρώσει τον αγώνα.
Σε πρώτο βαθμό, η CAF είχε επιβάλει πρόστιμα άνω του 1 εκατ. δολαρίων και ποινές σε παίκτες και αξιωματούχους των δύο ομάδων, διατηρώντας ωστόσο το αποτέλεσμα του αγώνα. Η απόφαση της έφεσης, ωστόσο, ανέτρεψε πλήρως την εικόνα — και όχι χωρίς αντιδράσεις.
Ο γενικός γραμματέας της ομοσπονδίας της Σενεγάλης, Αμπντουλαγιέ Σεϊντού Σο, χαρακτήρισε την απόφαση «ντροπή για την Αφρική».
«Δεν θα υποχωρήσουμε. Ο νόμος είναι με το μέρος μας», δήλωσε, κάνοντας λόγο για «παρωδία χωρίς νομική βάση» και υποστηρίζοντας ότι η επιτροπή «δεν εφάρμοσε τον νόμο, αλλά εκτέλεσε εντολή».
Η CAF επικαλέστηκε το άρθρο 82 των κανονισμών, το οποίο προβλέπει ότι ομάδα που αποχωρεί ή αρνείται να συνεχίσει έναν αγώνα χωρίς άδεια του διαιτητή θεωρείται ηττημένη.
Παρόλα αυτά, η απόφαση μοιάζει να υπερβαίνει την ίδια τη διαιτητική κρίση εντός αγωνιστικού χώρου — κάτι που σπάνια περνά απαρατήρητο.
Με την ετυμηγορία αυτή, το Μαρόκο κατακτά τον πρώτο του τίτλο από το 1976, ενώ η Σενεγάλη χάνει τη δεύτερη κατάκτησή της μέσα σε τρεις διοργανώσεις.
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου από ενδεχόμενη νέα έφεση, το Μαρόκο θα ταξιδέψει στο Μουντιάλ του 2026 στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό ως πρωταθλητής Αφρικής — έστω κι αν αυτή τη φορά το τελευταίο σφύριγμα ήρθε… με καθυστέρηση μηνών.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dh5ex503jopd?integrationId=eexbs1jkg0kofln}
