Αναλυτικότερα, στη Βόρεια Ρηνανία-Παλατινάτο, οι Σοσιαλδημοκράτες έμειναν στη δεύτερη θέση με 25,9%. Πρώτο βγήκε το CDU του Φρίντριχ Μερτς με 31%. Η AfD εκτινάχθηκε από τα μονοψήφια ποσοστά της στο 19,5%. Τέταρτο κόμμα στη Βουλή είναι οι Πράσινοι με 7,9%. Τα υπόλοιπα κόμματα έμειναν κάτω του 5%.
Το κρατίδιο ήταν 35 χρόνια στα χέρια των Σοσιαλδημοκρατών. Τα τελευταία χρόνια συγκυβερνούσαν με τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους. Οι τελευταίοι έμειναν εκτός Βουλής. Πρωθυπουργός ήταν τα τελευταία δύο χρόνια ο Αλεξάντερ Σβάιτσερ, ο οποίος δεν κατάφερε ωστόσο να διαφυλάξει την πρωτιά του SPD, παρά το γεγονός ότι κατάφερε να μειώσει κατά πολύ τη δημοσκοπική διαφορά από τους Χριστιανοδημοκράτες το τελευταίο διάστημα, διατηρώντας μάλιστα διψήφια ποσοστά σε σχέση με τις ομοσπονδιακές επιδόσεις του κόμματος, που συμμετέχει στην κυβέρνηση Μερτς στο Βερολίνο. Σημειώνεται ακόμη ότι το SPD έχασε 9,8% σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Διάδοχός του αναμένεται να είναι ο Χριστιανοδημοκράτης Γκόντρον Σμίντερ, ενώ το πιθανότερο σενάριο είναι η συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών.
Χωρίς τέλος η κατρακύλα του SPD
Το παράδοξο σε όλη την υπόθεση είναι ότι, παρά την ήττα του Σβάιτσερ, ο ίδιος έχει καλά ποσοστά δημοτικότητας στο κρατίδιο. Μάλιστα, το 40% των ψηφοφόρων του SPD τον ψήφισαν λόγω της δικής του παρουσίας κι όχι λόγω του κόμματος. Το γεγονός ότι οι Σοσιαλδημοκράτες χάνουν πλέον κρατιδιακές εκλογές ακόμη και σε ένα κρατίδιο όπου η δημοφιλία του πρωθυπουργού χαίρει ευρύτερης εκτίμησης θα προκαλέσει νέους πονοκεφάλους στα κεντρικά του κόμματος στο Βερολίνο. Υπενθυμίζεται ότι στις αντίστοιχες εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης το κόμμα κατέρρευσε στο 5,5%, πετυχαίνοντας οριακά την είσοδό του στη Βουλή, ενώ σε ομοσπονδιακό επίπεδο κινείται δημοσκοπικά μόλις στο 12%.
Από εκεί και πέρα, η δεύτερη σφαλιάρα ήρθε στο Μόναχο, όπου ο νυν δήμαρχος Ντίτερ Ράιτερ έχασε καθαρά στον δεύτερο γύρο από τον Πράσινο αντιδήμαρχο Ντόμινικ Κράουζε, ο οποίος έφτασε περίπου το 56%. Ο Ράιτερ ήταν δήμαρχος Μονάχου για 12 χρόνια. Η προεκλογική περίοδος δεν κύλησε με τον καλύτερο τρόπο για εκείνον, μεταξύ άλλων λόγω της αποκάλυψης ότι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Μπάγερν Μονάχου λάμβανε 20.000 ετησίως, τα οποία ποτέ δεν δήλωσε όπως έπρεπε. Αρχικά ο Ράιτερ είχε απορρίψει τις κατηγορίες, αναγκάστηκε ωστόσο στη συνέχεια να αναδιπλωθεί.
Πώς επηρεάζεται η ομοσπονδιακή κυβέρνηση
Οι επιπτώσεις αυτών των αποτυχιών αναμένεται να έχουν αντίκτυπο στη δουλειά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Στο SPD τίθεται ουσιαστικά εκ νέου το ερώτημα του αν πρέπει να κινηθεί πιο αριστερά – ρισκάροντας ένα «τζαρτζάρισμα» με τους Χριστιανοδημοκράτες – ή αν θα κινηθεί δυναμικότερα στην υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος με μια πιο κεντρώα στάση. Ήδη οι επικεφαλής του, ο υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος Λαρς Κλίνγκμπαϊλ και η υπουργός Εργασίας Μπέρμπελ Μπας, αμφισβητούνται. Ωστόσο, κανείς δεν θέλει να αναλάβει την προεδρία του κόμματος, καθώς αυτή θεωρείται πλέον ηλεκτρική καρέκλα, ειδικά όσο το κόμμα εξακολουθεί να συγκυβερνά με την κεντροδεξιά.
Όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, η γερμανική Σοσιαλδημοκρατία περνά κρίση ταυτότητας, η οποία αναμένεται να οξυνθεί, καθώς ακολουθούν κι άλλες κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις εντός του έτους. Εντωμεταξύ, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, το SPD συμμετέχει συνεχώς στις κυβερνήσεις από το 1998 κι έπειτα, με μόνη εξαίρεση την περίοδο 2009-2013, χάνοντας έτσι τη δυνατότητα ανανέωσης μέσω της αντιπολίτευσης. Μόνο που στη σημερινή συγκυρία, αν το κόμμα αποχωρήσει, θα άνοιγε ουσιαστικά ο δρόμος για ανάδειξη της ακροδεξιάς AfD ως πιθανού κυβερνητικού εταίρου. Κι αυτό θα έφερνε τη χώρα και την Ευρώπη μπροστά σε νέες επικίνδυνες περιπέτειες.
