«Αυτή τη στιγμή παρατηρούμε ελλείψεις εργατικού δυναμικού σε πολλούς κλάδους και, ταυτόχρονα, υψηλή ανεργία σε άλλους τομείς. Σε αυτή την κατάσταση, θα ήταν λογικό να μειωθούν οι παροχές μειωμένου ωραρίου εργασίας για τους κλάδους που συρρικνώνονται, ώστε να καταστεί διαθέσιμο εργατικό δυναμικό για άλλους τομείς μεσοπρόθεσμα», δήλωσε ο ερευνητής του ifo, Volker Meier.

Σήμερα, οι εργαζόμενοι λαμβάνουν το επίδομα μειωμένου ωραρίου εργασίας για μέγιστο διάστημα 24 μηνών. Μέχρι το 2019, η περίοδος αυτή ήταν 12 μήνες, ενώ τα προηγούμενα χρόνια έφτανε ακόμη και τους έξι μήνες.

«Στη σημερινή του μορφή, το επίδομα μειωμένου ωραρίου περιορίζει την ευελιξία στην αγορά εργασίας και λειτουργεί ως προσωρινή μισθολογική επιδότηση για τις επιχειρήσεις. Αυτό καθιστά λιγότερο ελκυστική για τους εργαζομένους την αναζήτηση νέας εργασίας», δήλωσε ο ερευνητής του ifo Leander Andres.

Για να διευκολυνθεί η μετάβαση εργαζομένων από παραδοσιακούς κλάδους σε νέους τομείς δραστηριότητας, είναι σημαντικό να παρέχεται στοχευμένη στήριξη για επανεκπαίδευση και περαιτέρω κατάρτιση.

«Μία πιθανή επιλογή θα ήταν να παρέχονται υψηλότερες παροχές σε εργαζόμενους με μειωμένο ωράριο ή σε ανέργους που συμμετέχουν παράλληλα σε πρόγραμμα επανεκπαίδευσης ή αλλάζουν επαγγελματικό τομέα», σημείωσε ο Meier.

Οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν επίσης πρόσθετα μέτρα για την αύξηση της προσφοράς εργασίας, ιδιαίτερα μεταξύ των ηλικιωμένων, των γυναικών και των μεταναστών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

η κατάργηση της δυνατότητας συνταξιοδότησης στα 63 έτη,
η αύξηση των περικοπών για πρόωρη συνταξιοδότηση,
η κατάργηση του φορολογικού συστήματος κοινής φορολόγησης συζύγων που προβλέπει χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τον δεύτερο εργαζόμενο του νοικοκυριού,
καθώς και η άρση γραφειοκρατικών εμποδίων για τη χορήγηση αδειών εργασίας και την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων μεταναστών.