Σύμφωνα με πληροφορίες, οι προσφεύγοντες είχαν στραφεί κατά απόφασης της υπουργού Εσωτερικών που αφορά την προσαρμογή των ληξιαρχικών πράξεων γάμου και γέννησης, αμφισβητώντας ουσιαστικά τόσο τη δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών, όσο και το συνακόλουθο δικαίωμα υιοθεσίας ανηλίκων.
Επισημαίνεται ότι η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία, υπό την προεδρία του Μιχάλη Πικραμένου, με εισηγήτρια τη σύμβουλο Αναστασία-Μαρία Παπαδημητρίου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι επίμαχες διατάξεις συνάδουν με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας.
Ο γάμος ως δυναμικός θεσμός
Στο σκεπτικό της απόφασης τονίζεται ότι οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας δεν είναι αμετάβλητοι, αλλά εξελίσσονται ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες. Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι ο πολιτικός γάμος αποτελεί καθαρά κοσμικό θεσμό του αστικού δικαίου, ο οποίος απευθύνεται σε όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Παράλληλα, διευκρινίστηκε ότι η αναγνώριση αυτή δεν επηρεάζει τις παραδόσεις και τους κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς η τήρησή τους επαφίεται στην προσωπική επιλογή των πιστών.
Επιπλέον, επισημάνθηκε ότι η συνταγματική προστασία της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας καλύπτει όλες τις μορφές οικογενειακής ζωής στη σύγχρονη κοινωνία. Το Δικαστήριο τόνισε ότι η τεκνοποιία δεν αποτελεί αναγκαίο σκοπό του γάμου, ενώ η ανατροφή παιδιών πραγματοποιείται και πέρα από το παραδοσιακό πρότυπο της ετερόφυλης οικογένειας.
Υιοθεσία και συμφέρον του παιδιού
Σε ό,τι αφορά την υιοθεσία, το Δικαστήριο έκρινε ότι αποτελεί φυσική συνέπεια της αναγνώρισης του γάμου και δεν αντίκειται στη συνταγματική προστασία των ανηλίκων.
Υπογράμμισε ότι η διαδικασία υιοθεσίας συνοδεύεται από αυστηρές εγγυήσεις -όπως κοινωνική έρευνα και δικαστική αξιολόγηση- που διασφαλίζουν ότι σε κάθε περίπτωση προτάσσεται το συμφέρον του παιδιού. Στο πλαίσιο αυτό, ο σεξουαλικός προσανατολισμός των υποψήφιων γονέων δεν μπορεί να αποτελεί εκ προοιμίου λόγο αποκλεισμού.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ακόμη ότι δεν υπάρχει συνταγματική επιταγή που να επιβάλλει το πρότυπο της βιολογικής οικογένειας με δύο ετερόφυλους γονείς, υπενθυμίζοντας ότι η ελληνική νομοθεσία επιτρέπει εδώ και δεκαετίες την υιοθεσία από μεμονωμένα άτομα.
Η μειοψηφία και η τελική κρίση
Από την άλλη πλευρά, μειοψηφία έξι συμβούλων υποστήριξε ότι ο γάμος, βάσει του Συντάγματος, έχει συγκεκριμένο ιστορικό και πολιτισμικό χαρακτήρα που αφορά αποκλειστικά ετερόφυλα ζευγάρια. Παράλληλα, εξέφρασε επιφυλάξεις για την απουσία εκτεταμένων επιστημονικών μελετών σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της ανατροφής παιδιών από ομόφυλους γονείς.
Ωστόσο, η πλειοψηφία κατέληξε ότι η επιλογή του νομοθέτη κινείται εντός των ορίων τόσο του Συντάγματος, όσο και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αντανακλώντας τη σταδιακή εξέλιξη των κοινωνικών αντιλήψεων στις σύγχρονες δημοκρατίες προς την κατεύθυνση της ισότητας, της άρσης των διακρίσεων και της προστασίας της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής.
