Στις αρχές της δεκαετίας του 80’ – προϊστορικά δηλαδή, βρέθηκα μεθυσμένος από μία πρωτόγνωρη χαρά, να παρελαύνω στους δρόμους της Πάτρας. Δεμένος στη σειρά σε ένα μακρόστενο ύφασμα, ήμουν τα δύο από τα 40 πόδια μίας πολύχρωμης σαρανταποδαρούσας. Μίας σαρανταποδαρούσας που ακόμα με οδηγεί κάθε καρναβάλι στους ίδιους δρόμους, χωρίς παρελάσεις αλλά με την ίδια βαθιά διονυσιακή χαρά.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr
