Συγκεκριμένα, στην ομιλία του με τίτλο «Διδάγματα από την ελληνική κρίση δημόσιου χρέους», ο Γιάννης Στουρνάρας ανέφερε ότι «η Ελλάδα, εφόσον διατηρήσει τη συνέπεια στην ασκούμενη πολιτική, τη θεσμική αξιοπιστία και τη δυναμική των μεταρρυθμίσεων, έχει τις προϋποθέσεις ώστε όχι μόνο να συνεχίσει την πορεία ανάκαμψης, αλλά και να περάσει σε μια φάση συνεχώς υψηλότερων επιδόσεων όσον αφορά τις επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ, την αύξηση της παραγωγικότητας και την ανθεκτικότητα της οικονομίας».
Εστίες ρίσκου
Ο κ. Στουρνάρας, μάλιστα, έκρουσε το “καμπανάκι” του κινδύνου και τόνισε ότι το εξωτερικό περιβάλλον παραμένει εύθραυστο: «Η γεωπολιτική αστάθεια, οι πιέσεις προστατευτισμού, ο χρηματοπιστωτικός κατακερματισμός, η κλιματική κρίση και η μεταβλητότητα στην αγορά ενέργειας αποτελούν πηγές σημαντικών καθοδικών κινδύνων. Σε εγχώριο επίπεδο, εξακολουθούν να εκκρεμούν ορισμένα ζητήματα που κληροδότησε η κρίση, όπως το ιδιωτικό χρέος, το μειωμένο κεφαλαιακό απόθεμα και εργατικό δυναμικό, το επίμονο επενδυτικό κενό, καθώς και οι δημογραφικές πιέσεις, η χαμηλή συμμετοχή των γυναικών και των νέων στο εργατικό δυναμικό και οι καθυστερήσεις στη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος και της δημόσιας διοίκησης, ενώ το κόστος στέγασης εξακολουθεί να επιβαρύνει ολοένα περισσότερο τα νοικοκυριά».
Η «στρατηγική επιτάχυνση»
Στο πλαίσιο αυτό, όπως είπε, «η προτεραιότητα για την Ελλάδα δεν είναι πλέον η ανάκαμψη, αλλά η “στρατηγική επιτάχυνση”. Ο κεντρικός στόχος της οικονομικής πολιτικής είναι πλέον να διασφαλίσει μακροπρόθεσμη πραγματική σύγκλιση με τη ζώνη του ευρώ χωρίς να ξαναδημιουργηθούν οι μακροοικονομικές ανισορροπίες του παρελθόντος. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, «απαιτείται», όπως υπογράμμισε ο Διοικτητής της ΤτΕ, «να εξαλειφθεί το εναπομένον επενδυτικό κενό και να διασφαλιστεί διαρκής βελτίωση της παραγωγικότητας μέσω της αποτελεσματικής κινητοποίησης και κατανομής των εγχώριων πόρων, καθώς και των πόρων που είναι διαθέσιμοι από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ και τον RRF, αλλά και των ξένων άμεσων επενδύσεων, ιδίως σε τομείς παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών, σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από την τεχνολογική πρόοδο και το γεωπολιτικό ανταγωνισμό».
Δημοσιονομική ορθοδοξία
Επιθετική πολιτική και πεδία επενδύσεων
«Αυτό που θα κρίνει την έκβαση της προσπάθειας είναι η κινητοποίηση επενδύσεων. Η αξιοποίηση του RRF πρέπει να είναι ταχεία και αποτελεσματική, ωστόσο η εξωτερική χρηματοδότηση από μόνη της δεν αρκεί. Απαιτείται μια επιθετική πολιτική προσέλκυσης ιδιωτικών κεφαλαίων με την επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης, τη δημιουργία βαθύτερης κεφαλαιαγοράς και την επέκταση των εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης από πηγές εκτός των τραπεζών, ενώ παράλληλα θα πρέπει να τονωθεί η ιδιωτική αποταμίευση με την ενίσχυση του τρίτου, πλήρως χρηματοδοτούμενου πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος, την παροχή κινήτρων για την κάλυψη του κενού ασφάλισης έναντι φυσικών καταστροφών και τη βελτίωση του χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού», τόνισε ο Διοικητής και συμπλήρωσε ότι «η Ελλάδα πρέπει να θεωρήσει την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση όχι ως υποχρέωση, αλλά ως στρατηγική ευκαιρία για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της. Η επιτάχυνση των επενδύσεων σε τομείς όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η χωρητικότητα του ενεργειακού δικτύου, οι διασυνδέσεις, η ετοιμότητα για την τεχνητή νοημοσύνη και η καινοτομία στην κυκλική οικονομία είναι απαραίτητη – όπως επίσης απαραίτητη είναι και η στροφή της στεγαστικής πολιτικής από τις επιδοτήσεις σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην πλευρά της προσφοράς κατοικιών.
Η Ελλάδα, εφόσον διατηρήσει τη συνέπεια στην ασκούμενη πολιτική, τη θεσμική αξιοπιστία και τη δυναμική των μεταρρυθμίσεων, έχει τις προϋποθέσεις ώστε όχι μόνο να συνεχίσει την πορεία ανάκαμψης, αλλά και να περάσει σε μια φάση συνεχώς υψηλότερων επιδόσεων όσον αφορά τις επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ, την αύξηση της παραγωγικότητας και την ανθεκτικότητα της οικονομίας».
Τα διδάγματα
Σε σχέση με διδάγματα από την ελληνική κρίση για την ΕΕ/ΟΝΕ ο κ. Στουρνάρας ανέφερε ότι «η ελληνική κρίση ανέδειξε τη ζωτική σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της βιωσιμότητας του χρέους στη ζώνη του ευρώ. Επίσης, έδειξε σαφώς ότι οι διαρθρωτικές δυσκαμψίες πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως έτσι ώστε να τονωθούν η παραγωγικότητα και οι επενδύσεις. Η εμπειρία της Ελλάδος υπογραμμίζει ότι η καινοτομία, η υιοθέτηση υψηλής τεχνολογίας, η αποδοτική αξιοποίηση των πόρων της ΕΕ και των ξένων άμεσων επενδύσεων, η βάθυνση των κεφαλαιαγορών και η ενεργειακή ασφάλεια και προσιτότητα είναι σημαντικότατοι παράγοντες για την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης ανταγωνιστικότητας και ανθεκτικότητας».
Διεθνής συνεργασία
Ωστόσο, όπως τόνισε, «ενώ η Ελλάδα και τα άλλα κράτη-μέλη πρέπει να παραμείνουν πλήρως προσηλωμένα στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δεν αρκεί πλέον μια αμιγώς εθνική στρατηγική. Το παγκόσμιο περιβάλλον έχει αλλάξει άρδην μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, με αυξανόμενο γεωπολιτικό κατακερματισμό, ένοπλες συγκρούσεις, εμπορικές εντάσεις, δασμούς και οξυνόμενο τεχνολογικό ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων στην παγκόσμια οικονομία. Η Ευρώπη στο σύνολό της αντιμετωπίζει σήμερα ένα ευρύ φάσμα προκλήσεων, όχι μόνο οικονομικής φύσεως, αλλά και τεχνολογικές, περιβαλλοντικές, ενεργειακές και σχετικές με την ασφάλεια. Καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι απαιτείται μια συνεκτική ευρωπαϊκή στρατηγική, στην κατεύθυνση των στρατηγικών προσανατολισμών που αποτυπώνονται σε πρόσφατες εκθέσεις υψηλού επιπέδου, όπως η έκθεση Letta για τη βάθυνση της Ενιαίας Αγοράς και την εξάλειψη των σημαντικών εσωτερικών φραγμών που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και η έκθεση Draghi σχετικά με την ανάγκη για επενδύσεις, την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Μόνο μέσω συντονισμένης κοινής δράσης μπορεί η ΕΕ να ελπίζει ότι θα καλύψει το χάσμα παραγωγικότητας και καινοτομίας, θα ενισχύσει την ανθεκτικότητά της και θα διατηρήσει τη στρατηγική αυτονομία της».
