Οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας καταγράφονται και παρουσιάζονται συγκεντρωτικά και αναλυτικά, ανά λειτουργία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 458/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, ο οποίος διέπει την έρευνα ESSPROS.

Σύμφωνα με τη μεθοδολογία της έρευνας, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας κατανέμονται στις εξής οκτώ(8) λειτουργίες: ασθένεια, αναπηρία, γήρας, επιζώντες/χηρεία, οικογένεια/τέκνα, ανεργία, στέγαση και κοινωνικός αποκλεισμός. Συνολικά, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας για το έτος 2023 ανήλθαν σε 52.372,59 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση κατά 5,4% σε σχέση με το 2022. Το μεγαλύτερο ποσοστό των δαπανών αφορά σε δαπάνες για παροχές γήρατος, οι οποίες για το έτος 2023 αποτελούσαν το 52,2% των συνολικών δαπανών κοινωνικής προστασίας και παρουσίασαν αύξηση 6,4% σε σχέση με το 2022. Ακολουθούν, κατά φθίνουσα σειρά, οι δαπάνες για παροχές ασθένειας, οι οποίες για το έτος 2023 αποτελούσαν το 23,1% των συνολικών δαπανών, αυξημένες κατά 6,3% σε σχέση με το 2022 και οι δαπάνες για παροχές σε επιζώντες/χηρεία, οι οποίες αποτελούσαν το 10,1%, αυξημένες κατά 7,3% σε σχέση με το 2022.

Το 2023 τα έσοδα για την κοινωνική προστασία ανήλθαν σε 55.446,35 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 4,7% σε σχέση με το 2022. Για το 2023, το 47,32% των εσόδων προήλθε από ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτών και ασφαλισμένων) ενώ το 46,67% προήλθε από συνεισφορές του Κράτους. Επιπλέον των ποσοτικών στοιχείων εσόδων και δαπανών κοινωνικής προστασίας το ESSPROS καταγράφει και τον αριθμό δικαιούχων σύνταξης. Για το έτος 2023 ο συνολικός αριθμός δικαιούχων κύριας σύνταξης, χωρίς διπλή καταγραφή (δηλαδή καταμετρώντας μία μόνο φορά δικαιούχους με πολλαπλές συντάξεις), ανήλθε σε 2.447.543 άτομα έναντι 2.431.715 το 2022 παρουσιάζοντας αύξηση 0,7%.