Η πανελλαδική έρευνα της Focus Bari για το 2025 χαρτογραφεί με σαφήνεια αυτή τη «διπλή πραγματικότητα». Από τη μία, η ισότητα αναγνωρίζεται ως θεμελιώδης αξία. Από την άλλη, η καθημερινή εμπειρία –ιδίως για τις γυναίκες– αποκαλύπτει ρωγμές, αντιφάσεις και ανθεκτικά στερεότυπα που εξακολουθούν να επηρεάζουν την κοινωνική, επαγγελματική και οικονομική τους θέση.
Ισότητα με ρωγμές: Μόλις 36% του πληθυσμού δηλώνει ότι γυναίκες και άνδρες έχουν πλέον ίσες ευκαιρίες, με το ποσοστό να διαφοροποιείται θεαματικά μεταξύ ανδρών (51%) και γυναικών (23%). Παράλληλα, 81% των γυναικών θεωρεί ότι οι άνδρες υποστηρίζουν την ισότητα κυρίως σε θεωρητικό επίπεδο, έναντι 43% των ανδρών.
Το εύρημα αυτό αποτυπώνει εύγλωττα το χάσμα αντίληψης: οι άνδρες τείνουν να θεωρούν ότι το ζήτημα της ισότητας έχει σε μεγάλο βαθμό επιλυθεί, ενώ οι γυναίκες βιώνουν καθημερινά τις άτυπες, συχνά αόρατες, διακρίσεις. Στερεότυπα γύρω από τους «κατάλληλους» ρόλους, την ηγεσία και την οικογένεια εξακολουθούν να επηρεάζουν τις επιλογές και τις ευκαιρίες τους.
Η διαφοροποίηση γίνεται ακόμη πιο έντονη στον χώρο της εργασίας.
Καριέρα δύο ταχυτήτων: 4 στους 10 Έλληνες (41%) πιστεύουν ότι υπάρχουν ίσες ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης, με τη διαφορά να διπλασιάζεται ανάμεσα στα δύο φύλα (46% άνδρες – 22% γυναίκες). Στο ίδιο μοτίβο, 2 στις 3 γυναίκες (66%) δηλώνουν ότι η μισθολογική διαφορά παραμένει εμπόδιο, έναντι 34% των ανδρών.
Η «γυάλινη οροφή» παραμένει παρούσα, ενώ οι γυναίκες σε θέσεις ευθύνης δηλώνουν ότι κρίνονται αυστηρότερα και συχνά καλούνται να αποδείξουν πολλαπλά την αξία τους. Παράλληλα, το ζήτημα της οικονομικής αυτονομίας αναδεικνύεται κρίσιμο: η ανάγκη για οικονομική εκπαίδευση από νεαρή ηλικία αναγνωρίζεται ευρέως, όμως η πρόσβαση σε χρηματοδότηση και κεφάλαια εξακολουθεί να μην είναι ισότιμη.
Πέρα όμως από τους δείκτες καριέρας και μισθών, η έρευνα φωτίζει και μια πιο υπόγεια, αλλά καθοριστική, διάσταση του εργασιακού περιβάλλοντος.
Σιωπηλή υπονόμευση στον χώρο εργασίας: 66% των γυναικών δηλώνει ότι πρακτικές micromanagement (π.χ. διακοπή λόγου) στοχεύουν κυρίως γυναίκες, έναντι 30% των ανδρών, αναδεικνύοντας δύο διαφορετικές εμπειρίες στον εργασιακό χώρο.
Οι μικροεπιθέσεις, η υπονόμευση και το bullying συχνά δεν αναγνωρίζονται ως τέτοια, με αποτέλεσμα να παραμένουν αόρατα στους κανονισμούς και δύσκολα καταγγέλλονται, λόγω φόβου στιγματισμού ή έλλειψης ουσιαστικών μηχανισμών προστασίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ένα εύρημα που ξεφεύγει από το δίπολο «άνδρες – γυναίκες».
Η πίεση που έρχεται εκ των έσω: Το μοναδικό πεδίο σύγκλισης ανδρών και γυναικών αφορά τον ανταγωνισμό μεταξύ των γυναικών, αποκαλύπτοντας μια λιγότερο ορατή αλλά σημαντική διάσταση του εσωτερικού μισογυνισμού.
Τέλος, οι εισοδηματικές και χρηματοοικονομικές ανισότητες αποτελούν ένα ακόμη πεδίο όπου το χάσμα εμπειρίας μεταξύ ανδρών και γυναικών γίνεται εμφανές. Σύμφωνα με τα ευρήματα της Focus Bari, το 52% του συνολικού πληθυσμού αναγνωρίζει ότι το χρηματοοικονομικό χάσμα ανδρών–γυναικών έχει βαθιές ιστορικές και κοινωνικές ρίζες, με τις γυναίκες να συμφωνούν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό (57%) σε σχέση με τους άνδρες (51%). Παράλληλα, σχεδόν 1 στις 3 γυναίκες (32%) δηλώνει ότι έχει περιορισμένη πρόσβαση σε κεφάλαια ή χρηματοδοτήσεις, έναντι μόλις 17% των ανδρών, επιβεβαιώνοντας ότι η οικονομική ανισότητα δεν είναι μόνο ζήτημα μισθών, αλλά και ευκαιριών. Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για οικονομική εκπαίδευση από νεαρή ηλικία συγκεντρώνει ευρεία αποδοχή, με 65% του πληθυσμού να τη θεωρεί απαραίτητη και τα ποσοστά να αγγίζουν το 72% στους άνδρες και το 57% στις γυναίκες, στοιχείο που αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης των ανισοτήτων στο μέλλον, πριν αυτές παγιωθούν στο εισόδημα και την οικονομική αυτονομία.
