Πρόκειται για μια ταινία που εστιάζει στις ανησυχητικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης και της περιβαλλοντικής καταστροφής. Πιο συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος Γιώργος Αυγερόπουλος και η ομάδα του πραγματοποίησαν γυρίσματα στον Αρκτικό Κύκλο, -«το Νούμερο 1 Κλιματικό Hotspot στον πλανήτη». Το ντοκιμαντέρ εστιάζει από τη μία στην περιοχή της Αλάσκας και από την άλλη στη Σιβηρία, αντανακλώντας τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Ρωσίας στον ενεργειακό τομέα. Το θέμα της ταινίας επικεντρώνεται στη διερεύνηση ενός ιδιαίτερα ανησυχητικού οικολογικού προβλήματος: την τήξη του πέρμαφροστ.
Συνοπτικά, πρόκειται για την τήξη του επί χιλιετηρίδες παγωμένου εδάφους, γεγονός που οφείλεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη και στη ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας της γης που συντελείται από τη δεκαετία του 1980, λόγω των αυξημένων εκπομπών αέριων ρύπων που παράγονται από τη βιομηχανική δραστηριότητα, εντείνοντας το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Η σταδιακή απόψυξη του πέρμαφροστ φέρνει στην επιφάνεια μη αποσυντεθημένη οργανική ύλη, που παρουσία μικροοργανισμών μετατρέπεται σε διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο. Η συγκεκριμένη διαδικασία αυξάνει εκ νέου τη θερμοκρασία του πλανήτη και μολύνει τα οικοσυστήματα. Τέλος, η δραματική διάβρωση και υποχώρηση του εδάφους που επιφέρει, προκαλεί σημαντικές καταστροφές στις υποδομές, επηρεάζοντας τις ζωές ανθρώπων και επιχειρήσεων, οι εγκαταστάσεις των οποίων έχουν κατασκευαστεί πάνω στο πέρμαφροστ.
Ενδεικτικά, η επιβάρυνση στον προϋπολογισμό της Αλάσκας ανέρχεται σε δεκάδες εκατομμύρια ετησίως, ενώ στη Ρωσία υπολογίζεται ότι μέσα στα επόμενα χρόνια το κόστος για την αντιμετώπιση των σχετικών καταστροφών υπολογίζεται στα 132 δισ.
Συνολικά, η Αρκτική αποτελεί μια περιοχή του πλανήτη ιδιαίτερα πλούσια σε ορυκτά καύσιμα. Στην Αλάσκα, εκτιμάται ότι βρίσκεται 13% των παγκόσμιων ανεκμετάλλευτων αποθεμάτων πετρελαίου και 30% του φυσικού αερίου. Επισημαίνεται εδώ ότι, και η περιοχή της Γροιλανδίας –γύρω από την οποία διεξάγεται τελευταία έντονη γεωπολιτική αντιπαράθεση, λόγω της πρόθεσης του Τραμπ για (βίαιη;) προσάρτηση του νησιού-, αποτελεί μια περιοχή πλούσια σε ορυκτά και σπάνιες γαίες.
Υποδοχή της ταινίας από το κοινό: Ενθουσιασμός, αλλά και έντονη ανησυχία
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γ. Αυγερόπουλος επισημαίνει τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης. Ήδη από το 2010, με το ντοκιμαντέρ του «Όταν ο κόσμος βυθίζεται», είχε επικεντρωθεί στο Μπανγκλαντές, ως το σημείο μηδέν της κλιματικής αλλαγής, φέρνοντας στο προσκήνιο το ζήτημα της μετανάστευσης για περιβαλλοντικούς λόγους. Πλέον, εν έτει 2026 «οι κάτοικοι της Αλάσκας αναμένεται να είναι οι πρώτοι περιβαλλοντικοί πρόσφυγες των ΗΠΑ».
Το κλίμα μετά την ολοκλήρωση της προβολής ήταν μεικτό στην κατάμεστη αίθουσα του Τριανόν. Η ταινία δέχτηκε θερμή υποδοχή από το κοινό, αλλά στη συζήτηση που ακολούθησε με το σκηνοθέτη εκφράστηκαν εύλογα και έντονες ανησυχίες για την κλιματική κρίση.
Ο Γ. Αυγερόπουλος από τη μεριά του, αναφέρθηκε στις δυσκολίες των γυρισμάτων. Όπως είπε, η σχετική έρευνα ξεκίνησε το 2021, οπότε και ξέσπασε ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος. Από τότε, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε η κλιματική κρίση υποχώρησε από το πολιτικό προσκήνιο, για να αντικατασταθεί από την ενεργειακή ασφάλεια.
Παράλληλα, έδωσε μια ευρύτερη εικόνα των κοινοτήτων με τις οποίες ήρθε σε επαφή. Όσον αφορά την Αλάσκα, περιέγραψε την εικόνα ιθαγενικών κοινοτήτων οι οποίες διάκεινται φιλικά προς τις πετρελαϊκές εξορύξεις, καθώς λαμβάνουν από αυτές υψηλά ετήσια επιδόματα (60 με 80 χιλιάδες δολάρια). Την ίδια στιγμή όμως, αντιμετωπίζουν έντονα προβλήματα καταχρήσεων (ναρκωτικών, αλκοόλ).
Από την άλλη πλευρά, στη Σιβηρία αντιμετώπισε προβλήματα λόγω των ρωσικών αντίμετρων και της μη παροχής άδειας σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ. Σε κάθε περίπτωση, στη Σιβηρία η κλιματική κρίση δε βρίσκεται καν στο τραπέζι της συζήτησης, καθώς η ενεργειακή ανάπτυξη αποτελεί εθνική στρατηγική για τη Ρωσία.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις και λύσεις. Παρ’ όλα αυτά σχολίασε πως:
«Εάν τα καλύτερα μυαλά ασχολούνταν με το πώς να σώσουν τον πλανήτη και όχι με το πώς θα εξορύξουμε περισσότερο, νομίζω θα ήμασταν στο σωστό δρόμο».
Κλείνοντας, ο σκηνοθέτης προανήγγειλε ότι το δεύτερο μέρος του σχετικού project, θα επικεντρωθεί στη Μεσόγειο.
Την εξαιρετική μουσική της ταινίας υπογράφει ο Γιάννης Παξεβάνης.
Ισχυρή σύσταση: μην τη χάσετε.
{https://www.youtube.com/watch?v=tlm2vxNYQ7o}
