Όπως αναφέρθηκε στο δελτίο του Ant1, για να κατοχυρώσει κάποιος το δικαίωμα συνταξιοδότησης στα 62 έτη με 40 έτη ασφάλισης, συχνά απαιτείται η εξαγορά 3, 5 ή και περισσότερων πλασματικών ετών. Η νομοθεσία προβλέπει ανώτατο όριο τα 7 έτη για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, ενώ για τον δημόσιο τομέα φτάνει τα 12 έτη, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών.
Το κόστος υπολογίζεται στο 20% του μηνιαίου μικτού μισθού για κάθε μήνα εξαγοράς. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος με μικτές αποδοχές 1.500 ευρώ θα καταβάλει περίπου 7.200 ευρώ για την εξαγορά 2 ετών. Αντίστοιχα, ένας άλλος με μικτό μισθό 1.000 ευρώ θα πληρώσει περίπου 200 ευρώ τον μήνα και θα μπορέσει να εξαγοράσει έως και 3 έτη, με αντίστοιχα χαμηλότερο συνολικό κόστος.
Γίνεται αντιληπτό ότι όσο χαμηλότερες είναι οι αποδοχές, τόσο πιο προσιτό καθίσταται το κόστος εξαγοράς. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύει να αποτελεί ένα σημαντικό οικονομικό βάρος, ειδικά σε μια περίοδο όπου το διαθέσιμο εισόδημα παραμένει πιεσμένο.
