Η χθεσινή ανακοίνωση του κ. Τσίπρα είχε χαρακτηριστικά σύγχρονης θεατρικής παραγωγής. Δεν είχε πολλά σημεία που ο ομιλητής μιλούσε χωρίς κείμενο, στο μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας ο κ. Τσίπρας κοιτούσε το autocue. Φαινόταν να έχει προβάρει πολλές φορές τις κινήσεις του και να έχει δουλέψει τον τόνο της φωνής του. Σκηνοθεσία άριστη, η Ακρόπολη στο φόντο, το όνομα ελληνικό και αριστερό, ο ίδιος κομψός και περιποιημένος, το κοινό καθιστό, όλα με τάξη, καμία συνοστώσα δεν εμφανίστηκε στον χώρο.

Επί της ουσίας, είπε όλα όσα διαρκώς επαναλαμβάνουν όλοι. Αναφέρθηκε στα πάντα, στην ακρίβεια, στα υπερκέρδη των τραπεζών, στην έλλειψη δικαιοσύνης, στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, στη διαπλοκή, στα σκάνδαλα, δεν άφησε τίποτα εκτός ατζέντας. Όπως εξάλλου έκανε και η κυρία Καρυστιανού λίγες ημέρες νωρίτερα, όπως κάνει ο Ανδρουλάκης στη Βουλή, όπως κάνουν όλοι. Δεν υπήρξαν συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής στην ομιλία του κ. Τσίπρα, πέραν επτά γενικών διακηρύξεων, δεν εμφανίστηκε κανένα στέλεχος του νέου κόμματος, δεν εμφανίστηκαν βουλευτές της αριστεράς που θα στηρίξουν την προσπάθεια του - ο ίδιος δεν ήθελε να έρθουν. Ανέβηκε μόνος επί σκηνής και στο τέλος εμφανίστηκε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι που του έδωσε ένα χαρτάκι με τον όνομα του κόμματος ΕΛΑΣ, (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη).

Ο κ. Τσίπρας κάλεσε όλους τους ψηφοφόρους της αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ να συμπαραταχθούν στο νέο κόμμα, το οποίο όπως εξήγησε, καλύπτει το χώρο της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και της πολιτικής οικολογίας.

Εκτιμήσεις για την ανταπόκριση που θα έχει το νέο κόμμα στους ψηφοφόρους, δεν μπορούν ακόμη να γίνουν. Ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει γοητεία, ευφράδεια, στυλ που σαγηνεύει ορισμένους και που εκνευρίζει άλλους. Διαθέτει προσωπική ιστορία, έχει κυβερνήσει, έχει κριθεί, θα ξανακριθεί στις επόμενες εκλογές.

Είναι σαφές ότι ο Τσίπρας διεκδικεί το ρόλο του καταλύτη που θα ενώσει την κεντροαριστερά, καθώς διαπιστώνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ανεβαίνει δημοσκοπικά μέχρι στιγμής και τα αριστερά κόμματα ταλαιπωρούνται σε πολύ χαμηλά ποσοστά. Σε αντίθεση με τον Ανδρουλάκη που δεν έχει επικοινωνιακό χάρισμα, ο Τσίπρας είναι ένας πολύ χαρισματικός ομιλητής. Ο Ανδρουλάκης βέβαια, έχει κόμμα, έχει στελέχη, έχει συγκεκριμένες προτάσεις. Ο Τσίπρας όχι ακόμη, θα δούμε στην πορεία μέχρι τις εκλογές ποιοι τελικά θα συμμετάσχουν στη νέα του προσπάθεια και τι πολιτικές προτάσεις θα καταθέσουν.

Η επάνοδος του Τσίπρα λοιπόν στην πολιτική σκηνή έχει ενδιαφέρον, μπορεί να αλλάξει τα πράγματα, μπορεί και όχι, όλα θα κριθούν στην πορεία.

Όταν είχε αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ ,είχε πει “να δούμε πώς είναι η σκορδαλιά χωρίς σκόρδο” εννοώντας ότι εκείνος είχε ενώσει τις δυνάμεις που σχημάτισαν τον ΣΥΡΙΖΑ και αναρωτιόνταν πώς θα ενωθούν ξανά, χωρίς εκείνον. Δεν ενώθηκαν ποτέ έκτοτε, μόνο διασκορπίζονταν, είχε δίκιο. Το ερώτημα είναι αν τώρα που επιστρέφει μπορεί να ενώσει την κεντροαριστερά, δηλαδή να απαντήσει στο ερώτημα, αν το να προσθέσεις σκόρδο σε μια αποτυχημένη σκορδαλιά, λύνει το πρόβλημα.

Θα το απαντήσουν οι πολίτες στις κάλπες.