Είναι προφανές ότι στην Ελλάδα δεν συμπαθούμε τα μέσα μεταφοράς, δεν τα εμπιστευόμαστε και τα αποφεύγουμε. Παρά τις προσπάθειες των κυβερνήσεων για την αναβάθμισή τους, οι αριθμοί δεν δείχνουν κάποια ουσιαστική πρόοδο. Για τους πολίτες αποτελούν την έσχατη επιλογή για τις μετακινήσεις τους.

Προτιμούν να πήξουν στην κίνηση ή να πάνε κάπου -εφόσον είναι εφικτό- με τα πόδια, παρά να μπουν σε λεωφορείο, τρόλεϊ ή ηλεκτρικό. Για το μετρό έχουν λίγο καλύτερη εικόνα, αλλά και πάλι επιλέγουν πολύ συχνότερα το ΙΧ τους ή ένα ταξί.

Για του λόγου το αληθές, στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2024 δείχνουν πως μόλις το 6,7% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω χρησιμοποίησε τα μέσα μαζικής μεταφοράς σε καθημερινή βάση.

Το 61,3% δεν μπήκε σε μέσο μεταφοράς ούτε μία φορά!

Είναι αξιοσημείωτο πως η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (84%) δεν δηλώνει πως αποφεύγει τα μέσα επειδή είναι αργοπορημένα, βρώμικα ή αναξιόπιστα, αλλά απλούστατα λέει πως προτιμά ένα ιδιωτικό μέσο ή να κινηθεί με τα πόδια. Μόνο το 16% επικαλείται άλλους λόγους, όπως ότι τα μέσα δεν έχουν καλή συχνότητα δρομολογίων, δεν φτάνουν στην ώρα τους κλπ.

Τι μας δείχνει αυτό; Ότι ο πολύς κόσμος δεν συζητά καν το ενδεχόμενο να πάρει τα μέσα. Απλά πηγαίνει με το αμάξι ή με τα πόδια. Για την πλειοψηφία των πολιτών, λοιπόν, τα μέσα μεταφοράς είναι σαν να μην υπάρχουν.

Στη χώρα μας προφανώς δεν υπάρχει κουλτούρα μετακίνησης με τα μέσα και υπάρχει η παγιωμένη (και δυστυχώς αληθής) εντύπωση πως θα περιμένεις πολύ, θα αργήσεις να φτάσεις στον προορισμό σου κλπ. Επίσης, υπάρχει και το πρόβλημα ότι εκτός Αθήνας ουσιαστικά η Ελλάδα δεν έχει συγκοινωνίες. Ακόμα και στη Θεσσαλονίκη η κατάσταση είναι απογοητευτική.

Αλλά και σε παλιότερες έρευνες, που αφορούσαν μόνο στην Αθήνα, είχε προκύψει το στοιχείο ότι περίπου το 20% των κατοίκων της πόλης χρησιμοποιεί τα μέσα συχνά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη Μαδρίτη ανέρχεται στο 55%.

Για πολλά χρόνια τα μέσα μεταφοράς στην Αθήνα είχαν τα χάλια τους και ήταν αναξιόπιστα. Η εικόνα τους παρουσιάζει μικρή βελτίωση αλλά σίγουρα όχι αρκετή για να αλλάξει τις συνήθειες των Αθηναίων, έστω κι αν θέλουν κατά μέσο όρο μία ώρα οδήγησης την ημέρα για να πάνε στη δουλειά τους και να επιστρέψουν σπίτι.

Πώς, όμως, να γυρίσει το παιχνίδι όταν έχουμε τα λεωφορεία να κάθονται;

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΑΣΑ, στην Αττική θα μπορούσαν να κυκλοφορούν 1.290 λεωφορεία, όμως λόγω έλλειψης οδηγών κυκλοφορούν περίπου 1.050. Όσο για τους οδηγούς που αυτή τη στιγμή λείπουν από τις υπηρεσίες ανέρχονται στους 600!

Ο κύριος λόγος που δεν βρίσκονται οδηγοί είναι φυσικά οι χαμηλοί μισθοί. Κάποτε οι άνθρωποι έβαζαν μέσο για να γίνουν οδηγοί αστικών λεωφορείων. Πλέον, προτιμούν τα τουριστικά που μπορεί να τους αποφέρουν και 3.000 ευρώ το μήνα, αντί για 1.000 ευρώ στους πηγμένους δρόμους της Αθήνας.