Η Συρία βυθίζεται σε μαύρη τρύπα. Στην Λιβύη εδώ και πέντε χρόνια ο εμφύλιος συνεχίζεται. Η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου και η ενδεχόμενη αποσταθεροποίησή της πιθανώς θα αποτελέσει την χαριστική βολή για την Μέση Ανατολή όπως την γνωρίσαμε μεταπολεμικώς. Σίγουρα δε, το τσουνάμι μεταναστών, προσφύγων και άλλων που θα ξεκινήσει αν και η Τουρκία μπει στο δρόμο της αποσταθεροποίησης, όχι απλώς θα πλήξει, αλλά θα καταπιεί την Ελλάδα.

Αυτό το χαρτάκι στη διάσκεψη της Γιάλτας με το οποίο παρέδωσε ο Στάλιν στον Τσώρτσιλ το 90% της επιρροής στη χώρα μας, την έχει έκτοτε στοιχειώσει.

Εχοντας πλέον καταλάβει ότι οι εκλογές γίνονται χωρίς κάποιον ουσιαστικό λόγο, πέραν του να δοθεί η ευκαιρία στον Τσίπρα να αραδιάσει τα ξεδιάντροπα ψέματα που λέει σε όσους είναι ακόμη διατεθειμένοι να τον ακούσουν, γίνεται αντιληπτό ότι ο πρωθυπουργός με την συντομότερη θητεία στην μεταπολιτευτική ιστορία, είναι εγκλωβισμένος σε ένα αδιέξοδο που ο ίδιος φυσικά δημιούργησε.

Είναι παρήγορο το γεγονός οτι ενώ ο πολιτικός κόσμος εξευτελίζεται καθημερινά μαχόμενος στα τηλεπαράθυρα για τις εκλογές, η υπηρεσιακή κυβέρνηση κυβερνά με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Όπως τα αλογάκια του λούνα-πάρκ που περιστρέφονται αενάως μεταξύ ουρανού και γης, έτσι και ο Αλέξης Τσίπρας, είναι υποχρεωμένος τώρα να μετεωρίζεται εγκλωβισμένος σε μια ακατοίκητη χώρα γεμάτη ψέμματα που ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός του, επέτρεψε να ανθίσουν.

Μετά από πολλούς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις τελικά το Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ εξαναγκάσθηκε να αποχωρήσει από αυτόν μετά την απόφαση της συστημικής ηγεσίας του τελευταίου να προκηρύξει εκλογές και να το πετάξει ουσιαστικά έξω από τα ψηφοδέλτια του. Όλο το προηγούμενο διάστημα και μέχρι την μεγάλη κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ με την συμφωνία για 3ο Μνημόνιο, το Αριστερό Ρεύμα παρέμεινε μέσα ακόμη και στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ. Προηγουμένως ψήφισε τον νεοδημοκράτη Π.Παυλόπουλο (που εκστράτευσε για το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα) για πρόεδρο της δημοκρατίας, παρακάθησε με τους δεξιούς πατριδοκάπηλους ΑΝΕΛΛ στην κυβέρνηση και σιωπηρά δέχθηκε μία σειρά αντιλαϊκές ενέργειες (όπως την 42σέλιδη μνημονιακή πρόταση Βαρουφάκη, το καλπάζον στρατιωτικο-οικονομικό δέσιμο με το Ισραήλ κλπ.). Όταν πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε καταφανώς την μεγάλη κωλοτούμπα και προχώρησε στις συμφωνίες για το 3ο Μνημόνιο τότε το Αριστερό Ρεύμα ακολούθησε την τραγελαφική τακτική του να καταψηφίζει τα μέτρα αλλά να δηλώνει ότι στηρίζει την κυβέρνηση. Μάλιστα - αντί να βγει εκτός ΣΥΡΙΖΑ και να αγωνιστεί με το λαϊκό κίνημα για την ανατροπή των μέτρων, του νέου Μνημονίου και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ που τα προωθούσε – επέλεξε να δώσει την μάχη μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχοντας στις επιτροπές και στις διαδικασίες για το συνέδριο του. Παρά τα επανειλημμένες προσκλήσεις της ανατρεπτικής Αριστεράς για απεμπλοκή από την απάτη του ΣΥΡΙΖΑ (στην οποία με τη συμμετοχή του το Αριστερό Ρεύμα συνέβαλε) και κοινή δράση, επέμεινε στο να δώσει τον αγώνα μέσα στο σάπιο οικοδόμημα του ΣΥΡΙΖΑ.  

Προσπαθήστε να απαντήσετε στο ερώτημα: Τι είπε ο Τσίπρας στη ΔΕΘ;

Εντάξει, το παιχνίδι είναι ντέρμπυ, το λένε οι δημοσκοπήσεις, το λέει η λογική και δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη ανάλυση. Αν για άλλη μία φορά διαψευστούν οι δημοσκοπήσεις και η λογική … κακό του κεφαλιού τους. Το χειρότερο όμως είναι ότι ο Τσίπρας  και οι δικοί του με τα αλλοπρόσαλλα που ξεστομίζουν βάζουν πάλι σε δίλλημα τον κόσμο. Όχι τόσο εκείνους που επιμένουν να τον ξαναψηφίσουν για διάφορους λόγους και κυρίως γιατί δεν κατάλαβαν τι έγινε το τελευταίο 7μηνο, αλλά και τους άλλους που αντιλήφθηκαν ότι της χώρας της ήλθε ο ουρανός σφοντύλι εξαιτίας της διακυβέρνησης  ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – Αν.Ελ. Γιατί περί αυτού πρόκειται, κακά τα ψέματα και ας ζητάει ο Τσίπρας ξανά την ψήφο του κόσμου ως δήθεν εκπρόσωπος του «νέου», τρομάρα του. Ο άσχετος που δεν ξέρει τι του γίνεται…

Σε αυτές τις εκλογές, οι πολίτες καλούνται να διαλέξουν "διαχειριστή" που θα βγάλει την χώρα από την κρίση και να υπερβούν τους διαχωρισμούς δεξιά - αριστερά και μνημονιακός - αντιμνημονιακός. Πρόκειται για δυο ψευδεπίγραφα διλήμματα τα οποία δεν οδηγούν πουθενά.

Εσκασαν μύτη οι πρώτες δημοσκοπήσεις,  έδειξαν ότι οι εκλογές θα είναι δύο ταχυτήτων, όπως ακριβώς το πρωτάθλημα στην Ελλάδα, ειδικά αυτό του μπάσκετ. Δύο, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α και η Ν.Δ. κτυπιούνται για την πρωτιά που δεν θα δώσει αυτοδυναμία, αλλά δίνει 50 έδρες μπόνους και αυτό έχει σημασία.

Το δημοσκοπικό εύρημα σύμφωνα με το οποίο η δημοφιλία του Μεϊμαράκη είναι υψηλότερη από εκείνη του Τσίπρα, αποτελεί κομβικής σημασίας ένδειξη.

Η πειραματική σκηνή  του θεάτρου σκιών μας παρουσιάζει απόψε τη νέα παράσταση των μαθητευόμενων μάγων που εκπαιδεύονται στου κασίδη το κεφάλι, με τίτλο «ο Καραγκιόζης στη Μασσαλία» και εκτυλίσσεται σ’ένα τραπεζάκι στην «ουζερί του Μπελαμί» ένα απομεσήμερο στις αρχές Σεπτεμβρίου στο γραφικό παλιό λιμανάκι της Μασσαλίας. Κατάλληλο για μικρούς αλλά και μεγάλους, ανήλικους και μη.

Η απόφαση για το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων αποτελεί το σημείο μηδέν για την Ελληνική κρίση. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να γνωρίζουμε πως, για ποιους λόγους και ποιος έκλεισε τις τράπεζες και επέβαλε τους περιορισμούς στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, που είναι σημαντικό τμήμα των Συνθηκών (άρθρο 63) της ΕΕ.

Με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την Παγκόσμια Τράπεζα να βομβαρδίζονται από παντού με αρνητικές κριτικές για τις πρακτικές τους, το σύστημα διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο καμπής. Εβδομήντα χρόνια μετά από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, τα θεσμικά όργανα του Bretton Woods - το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα - μοιάζουν να βρίσκονται σε σύγχυση, με την ίδια την νομιμοποίησή τους να αμφισβητείται από πολλές πλευρές. Για να συνεχίσουν να παίζουν αποτελεσματικά τον σημαντικό τους ρόλο διεθνώς, πρέπει να κάνουν πραγματικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας τους.

  Τρείς πολύ σημαντικές λέξεις, τρία πολύ σημαντικά προεκλογικά συνθήματα που «κάηκαν» τα προηγούμενα χρόνια από πολλά υποσχόμενους και τελικά αποτυχημένους Πρωθυπουργούς, είναι το επειγόντως ζητούμενο για τη χώρα σήμερα.

Η ασυναρτησία που κυριαρχεί στη ρητορεία του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα από τα πλέον επικίνδυνα στοιχεία της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε.