Η προσοχή στρέφεται πλέον στην επικείμενη τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, δεν θα λάβουν μέρος όλα τα κράτη-μέλη της συμμαχίας, καθώς δικαίωμα συμμετοχής έχουν μόνο οι Ευρωπαίοι ηγέτες που βρέθηκαν στην Ουάσινγκτον στις 18 Αυγούστου. Η επιλογή αυτή δείχνει τον στενό συντονισμό μεταξύ συγκεκριμένων ευρωπαϊκών χωρών και της αμερικανικής πλευράς, με στόχο τα επόμενα βήματα στην υποστήριξη της Ουκρανίας και την αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής. Οι συνομιλίες με τον Τραμπ αναμένονται νωρίς το απόγευμα, ενώ θα ακολουθήσει σχετική ενημέρωση.
Στο μεταξύ, σύμφωνα με το Associated Press, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, είχε μια σύντομη συνάντηση με τους ηγέτες για να συζητήσουν τις εγγυήσεις ασφαλείας. Το Reuters μετέδωσε επίσης ότι ο Γουίτκοφ θα έχει κατ’ ιδίαν συνομιλία με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Οι πρώτες τοποθετήσεις των ηγετών
Ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, Μικαέλ Μάρτιν, ανέφερε ότι οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην ανάγκη για ουσιαστική πρόοδο ως προς τις εγγυήσεις ασφαλείας, που μπορεί να περιλαμβάνουν από τη δημιουργία μιας δύναμης διαβεβαίωσης έως την εκπαίδευση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων. Η Ιρλανδία, όπως είπε, δεν αποκλείει συμμετοχή σε ειρηνευτική αποστολή, υπό την προϋπόθεση κατάλληλης εντολής.
Ο πρωθυπουργός της Κροατίας, Αντρέι Πλένκοβιτς, τόνισε τη σημασία της συνεχούς και ολοκληρωμένης στήριξης στην Ουκρανία, καθώς και της προοπτικής ένταξής της στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
Ο Εσθονός ηγέτης, Κρίστεν Μιχάλ, επεσήμανε ότι η ενότητα της Δύσης έχει αποδείξει πως οι τακτικές του Πούτιν δεν έχουν αποδώσει. Τόνισε ότι «η Ρωσία δεν έχει λόγο στο μέλλον της Ουκρανίας, ούτε στο μέλλον της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ».
Επικοινωνία με ΗΠΑ και τοποθετήσεις
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, που δεν μπόρεσε να ταξιδέψει λόγω τεχνικού προβλήματος στο αεροσκάφος του, υπογράμμισε από τη Μαδρίτη τη σημασία της διατλαντικής ενότητας και τόνισε ότι δεν πρέπει να γίνουν παραχωρήσεις απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα.
Ο πρόεδρος της Λιθουανίας, Γκιτάνας Ναουσέντα, υπογράμμισε ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας προς την Ουκρανία πρέπει να έχουν πραγματική αποτρεπτική ισχύ, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη του Μνημονίου της Βουδαπέστης.
Προειδοποιήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο
Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, συμμετείχε μέσω τηλεδιάσκεψης. Προειδοποίησε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι αξιόπιστος συνομιλητής, καθώς η Ρωσία συνεχίζει να καθυστερεί τις ειρηνευτικές διαδικασίες και ταυτόχρονα εξαπολύει επιθέσεις κατά της Ουκρανίας.
Ο Στάρμερ αναφέρθηκε συγκεκριμένα στις πρόσφατες αδιάκριτες επιθέσεις στο Κίεβο, που προκάλεσαν ζημιές στη Βρετανική Πρεσβεία και στην αντιπροσωπεία της ΕΕ. Διαβεβαίωσε ότι η συμμαχία θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία με την υποστήριξη του Τραμπ, ενώ κάλεσε τους εταίρους να εντείνουν την πίεση προς τη Μόσχα. Χαιρέτισε, επίσης, την ανακοίνωση για την αποστολή πυραύλων μακράς εμβέλειας στο Κίεβο.
Ο ρόλος του ΝΑΤΟ
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, επαίνεσε την Τσεχία ως αξιόπιστο μέλος της συμμαχίας και αναφέρθηκε στην αύξηση των αμυντικών δαπανών των κρατών-μελών, που αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων απειλών από τη Ρωσία.
Για την Ουκρανία, υπογράμμισε ότι η συμμαχία επιδιώκει τον τερματισμό του πολέμου με μια δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη. Επισήμανε πως η Συμμαχία των Προθύμων ξεκίνησε ύστερα από την παρέμβαση του Τραμπ, προκειμένου να σπάσει το αδιέξοδο με τον Πούτιν. Πλέον, η ευθύνη ανήκει στους Ευρωπαίους, τον Καναδά και τις ΗΠΑ να διαμορφώσουν τις κατάλληλες εγγυήσεις ασφαλείας για να στηρίξουν τον Ζελένσκι στις επόμενες διαπραγματεύσεις.
Ο Ρούτε σημείωσε ότι η βασική εγγύηση είναι ο ουκρανικός στρατός, αλλά απαιτούνται και επιπλέον μέτρα αποτροπής. Προειδοποίησε ότι η Ρωσία επενδύει το 40% του κρατικού της προϋπολογισμού στην άμυνα, κάτι που δείχνει πως η απειλή είναι άμεση και διαρκής. Τόνισε ότι η Μόσχα ενδέχεται να στραφεί ακόμη και εναντίον εδαφών του ΝΑΤΟ μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Κλείνοντας, απηύθυνε κάλεσμα στους πολίτες της Ευρώπης, του Καναδά και των ΗΠΑ να παραμείνουν σε διαρκή εγρήγορση, υπογραμμίζοντας ότι η απειλή της Ρωσίας είναι πραγματική και μακροχρόνια.
