Η εγχώρια ζήτηση αποτέλεσε τον κύριο μοχλό ανάπτυξης, συμβάλλοντας κατά 1,2 ποσοστιαίες μονάδες στο συνολικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, η εξωτερική ζήτηση είχε αρνητική συμβολή κατά 0,6 μονάδες, καθώς οι εξαγωγές παρουσίασαν κάμψη.

Πιο αναλυτικά, η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 1,2%, ενώ και οι δημόσιες δαπάνες κινήθηκαν ανοδικά κατά 1,1%. Οι επενδύσεις ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο, με αύξηση 1,7%, δείχνοντας ότι οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να διατηρούν εμπιστοσύνη στην οικονομική πορεία της χώρας.

Στον αντίποδα, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών μειώθηκαν κατά 0,6%, επηρεασμένες από την επιβράδυνση της παγκόσμιας ζήτησης, ενώ οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 1,1%, γεγονός που ενίσχυσε περαιτέρω τη συμβολή της εγχώριας κατανάλωσης αλλά επιβάρυνε το εμπορικό ισοζύγιο.

Σε ετήσια βάση, η ισπανική οικονομία κατέγραψε ανάπτυξη 2,8%, ελαφρώς χαμηλότερη από το 3,1% του β’ τριμήνου, αλλά κοντά στις εκτιμήσεις της αγοράς για 3,0%.

Παρά τη μικρή επιβράδυνση, η Ισπανία εξακολουθεί να εμφανίζει ισχυρότερη αναπτυξιακή δυναμική σε σχέση με πολλές άλλες χώρες της Ευρωζώνης, στηριζόμενη κυρίως στην κατανάλωση και την τουριστική δραστηριότητα. Οι οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι η σταθερή αύξηση των επενδύσεων και η ανθεκτική αγορά εργασίας αποτελούν θετικά σημάδια, αν και η αδύναμη εξωτερική ζήτηση και ο πληθωρισμός παραμένουν προκλήσεις για τους επόμενους μήνες.