Στο «Ημερολόγιο ενός φυλακισμένου», ο 70χρονος Σαρκοζί λέει ότι η σκληρή στάση του απέναντι στο έγκλημα έχει αποκτήσει μια νέα οπτική, καθώς περιγράφει την ασυνήθιστη στροφή στη ζωή του μετά την καταδίκη του για εγκληματική σύμπραξη στη χρηματοδότηση της νικηφόρας εκστρατείας του το 2007 με κεφάλαια από τη Λιβύη, σημειώνει το Associated Press.
Οι ημέρες της φυλακής
Το βιβλίο προσφέρει μια σπάνια ματιά στο εσωτερικό της φυλακής La Santé του Παρισιού, όπου ο Σαρκοζί κρατήθηκε σε απομόνωση, απομακρυσμένος αυστηρά από τους άλλους κρατούμενους για λόγους ασφαλείας. Η μοναξιά του διακόπτονταν - όπως γράφει - μόνο από τις τακτικές επισκέψεις της συζύγου του, Κάρλα Μπρουνί-Σαρκοζί, και των δικηγόρων του.
Ο Σαρκοζί περιγράφει το κελί του σαν «φθηνό ξενοδοχείο, εκτός από τη θωρακισμένη πόρτα και τα κάγκελα», με ένα σκληρό στρώμα, ένα μαξιλάρι που έμοιαζε με πλαστικό και ένα ντους που έβγαζε μόνο μια λεπτή ροή νερού. Περιέγραψε επίσης τον «εκκωφαντικό θόρυβο» της φυλακής, κυρίως τη νύχτα.
Μία από τις στιγμές που θυμάται είναι όταν, την πρώτη ημέρα, άκουσε έναν συγκρατούμενο που «χτυπούσε αδιάκοπα τα κάγκελα του κελιού του με ένα μεταλλικό αντικείμενο». «Η ατμόσφαιρα ήταν απειλητική. Καλώς ήρθες στην κόλαση!», σημειώνει στο βιβλίο του.
Μέρος αυτής της... κόλασης ήταν απ' ό,τι περιγράφει και τα γεύματα που σερβίρονταν σε μικρά πλαστικά δισκάκια μαζί με μια «μαλακή, υγρή μπαγκέτα», τα οποία - όπως λέει - αρνιόταν πεισματικά. Έτσι, τις ημέρες που έμεινε στη φυλακή, τρεφόταν - όπως αναφέρει στο βιβλίο - με γαλακτοκομικά προϊόντα και μπάρες δημητριακών.
Μία ώρα ημερησίως του επιτρεπόταν να πηγαίνει στο μικρό γυμναστήριο της φυλακής, όπου χρησιμοποιούσε κυρίως έναν απλό διάδρομο.
Χαρακτηρίζει τη φυλακή ως «εφιάλτη» και περιγράφει ότι διάφορα βίαια περιστατικά έλαβαν χώρα κατά την παραμονή του εκεί.
«Η πιο απάνθρωπη βία ήταν η καθημερινή πραγματικότητα αυτού του μέρους», γράφει, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα του σωφρονιστικού συστήματος να επανεντάξει τους ανθρώπους μετά την έκτιση της ποινής τους.
Σε τεντωμένο σκοινί η σχέση του με τον Μακρόν
Για τον Μακρόν σημειώνει ότι ποτέ δεν υπήρξε πραγματικά ειλικρινής μαζί του, γεγονός που τον οδήγησε στην απόφαση να «κλείσει αυτό το κεφάλαιο» στις προσωπικές τους σχέσεις. Διευκρινίζει, ωστόσο, πως δεν σκοπεύει να ασκήσει οργανωμένη αντιπολίτευση στον νυν πρόεδρο, επισημαίνοντας ότι ο Μακρόν έχει ήδη τόσους ανοιχτούς πολέμιους, ώστε δεν θεωρεί πως έχει λόγο να προστεθεί και ο ίδιος στη λίστα.
Σύμφωνα με τον Σαρκοζί, ο Μακρόν εξέφρασε ανησυχίες για την ασφάλεια στη φυλακή La Santé και προσφέρθηκε να τον μεταφέρει σε άλλη φυλακή, κάτι που ο Σαρκοζί αρνήθηκε. Αντ' αυτού, δύο αστυνομικοί τοποθετήθηκαν στο διπλανό κελί για να τον προστατεύουν όλο το 24ωρο.
Ο Σαρκοζί δήλωσε ότι έχασε την εμπιστοσύνη του στον Μακρόν, αφού ο πρόεδρος δεν παρενέβη για να αποτρέψει την αφαίρεση του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, της υψηλότερης διάκρισης της Γαλλίας, τον Ιούνιο.
Ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν δεν είναι επικίνδυνος
Όσον αφορά τη Μαρίν Λε Πεν, ο Σαρκοζί αποκαλύπτει ότι σε τηλεφωνική συνομιλία μαζί της την είχε διαβεβαιώσει πως δεν θα συμμετείχε ποτέ σε ένα «δημοκρατικό μέτωπο» εναντίον του κόμματός της. Υποστηρίζει ακόμη ότι η παραδοσιακή γαλλική δεξιά βρίσκεται πλέον σε αδυναμία και ότι κάθε επίθεση προς την ηγεσία του Εθνικού Συναγερμού ισοδυναμεί με επίθεση στους ψηφοφόρους του.
Ο Εθνικός Συναγερμός της Λε Πεν «δεν αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατία», γράφει. «Δεν μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες όσον αφορά την οικονομική πολιτική, δεν μοιραζόμαστε την ίδια ιστορία... και σημειώνω ότι μπορεί να υπάρχουν ακόμα κάποια προβληματικά πρόσωπα ανάμεσά τους. Αλλά εκπροσωπούν τόσους πολλούς Γάλλους, σέβονται τα αποτελέσματα των εκλογών και συμμετέχουν στη λειτουργία της δημοκρατίας μας», σημειώνει.
Υποστηρίζει ακόμη ότι η ανασυγκρότηση του αποδυναμωμένου κόμματός του, των Ρεπουμπλικανών, «μπορεί να επιτευχθεί μόνο με το ευρύτερο δυνατό πνεύμα ενότητας».
