Σύμφωνα με το CNBC, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε πρόσφατα ότι «κακά πράγματα» θα συμβούν αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, την ώρα που οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή. Από αμερικανικής πλευράς, τις διαπραγματεύσεις ηγούνται ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, ενώ την ιρανική αντιπροσωπεία καθοδηγεί ο υπουργός Εξωτερικών Άμπας Αραγτσί Μεσολαβητικό ρόλο διαδραματίζει το Ομάν.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio ξεκαθάρισε ότι, πέρα από τον εμπλουτισμό ουρανίου, «μεγάλο αγκάθι» αποτελεί η άρνηση της Τεχεράνης να συζητήσει το πρόγραμμα ανάπτυξης διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων. Υποστήριξε μάλιστα ότι το Ιράν κινείται προς την κατεύθυνση απόκτησης οπλικών συστημάτων ικανών να πλήξουν το αμερικανικό έδαφος, χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη «μη βιώσιμη απειλή».

Η Τεχεράνη απορρίπτει κατηγορηματικά ότι επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικού όπλου. Ο Αραγτσί διαμηνύει ότι το Ιράν «δεν θα αναπτύξει ποτέ πυρηνικό όπλο» και κάνει λόγο για μια «δίκαιη και ισορροπημένη συμφωνία» που θα λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα και των δύο πλευρών. Ωστόσο, επιμένει ότι το πυραυλικό πρόγραμμα της χώρας δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Παράλληλα, η ιρανική ηγεσία εμφανίζεται διατεθειμένη να επιδείξει «εύλογη ευελιξία», σε μια περίοδο που η οικονομική ασφυξία από τις κυρώσεις και οι συνεχιζόμενες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις εντείνουν την πίεση στο καθεστώς.

Αναλυτές εκτιμούν ότι δύσκολα θα υπάρξει άμεση θεαματική πρόοδος. Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Πολ Μάσγκρεϊβ του Πανεπιστημίου Georgetown στο Κατάρ, οι δύο πλευρές αναμένεται να επαναβεβαιώσουν τις βασικές τους «κόκκινες γραμμές»: για το Ιράν, η ασφάλεια του καθεστώτος και η διατήρηση του πυραυλικού του προγράμματος· για τις ΗΠΑ, η αποτροπή απόκτησης πυρηνικού όπλου και ο περιορισμός της ιρανικής στρατιωτικής ισχύος.

Παρά τις απειλές και τη στρατιωτική κινητικότητα, το ενδεχόμενο άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής δράσης δεν θεωρείται πιθανό στο άμεσο μέλλον. Οι συνομιλίες στη Γενεύη κρίνονται καθοριστικές, αλλά προς το παρόν περισσότερο ως πεδίο διαμόρφωσης όρων και λιγότερο ως σκηνικό άμεσης συμφωνίας ή σύγκρουσης.