Πιο αναλυτικά, η αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους επικαλείται έκθεση της Γαλλικής Γερουσίας, σύμφωνα με την οποία η γαλλική υπηρεσία ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας εμφανίζει τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρώπη. Όπως αναφέρει, οι καθυστερήσεις στις πτήσεις έχουν αυξηθεί κατά 60% σε σύγκριση με το 2019, προκαλώντας πρόσθετο κόστος που εκτιμάται στα 800 εκατ. ευρώ για τις αεροπορικές εταιρείες το 2025.
Παράλληλα, η Ryanair υποστηρίζει ότι, παρά τη συνεχή αύξηση των τελών που καταβάλλουν οι αερομεταφορείς για τις υπηρεσίες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του συστήματος εξακολουθούν να επιδεινώνονται.
Οι δύο βασικές προτάσεις της εταιρείας
Στο πλαίσιο αυτό, η Ryanair ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει σε δύο συγκεκριμένες παρεμβάσεις:
- να υποχρεωθούν οι ευρωπαϊκοί πάροχοι υπηρεσιών ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας να διαθέτουν επαρκές προσωπικό κατά το πρώτο κύμα των πρωινών πτήσεων, με την πρόβλεψη κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης,
- να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη διέλευση των υπερπτήσεων ακόμη και κατά τη διάρκεια εθνικών απεργιών των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας.
Στο ίδιο φόντο, ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο’Λίρι, άσκησε ιδιαίτερα έντονη κριτική στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι, δύο χρόνια μετά την έκθεση του Μάριο Ντράγκι για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας, δεν έχει σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος.
Όπως ανέφερε, οι αεροπορικές εταιρείες ζητούν εδώ και χρόνια αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του ευρωπαϊκού συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, χωρίς -σύμφωνα με τον ίδιο- να υπάρχει η απαιτούμενη ανταπόκριση από την Κομισιόν.
Παράλληλα, επέκρινε το ισχύον Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ETS), υποστηρίζοντας ότι επιβαρύνει δυσανάλογα τις ενδοευρωπαϊκές πτήσεις, ενώ αφήνει εκτός πολλές πτήσεις από και προς τρίτες χώρες, οι οποίες, σύμφωνα με τον ίδιο, ευθύνονται για σημαντικό μέρος των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Η Ryanair καταλήγει ότι, παρότι η Ευρώπη διαθέτει μία από τις πιο ανταγωνιστικές αγορές αερομεταφορών διεθνώς, η απουσία ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, σε συνδυασμό με την αύξηση του λειτουργικού κόστους, πλήττουν την ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού αεροπορικού κλάδου.






