Σύμφωνα με μετάδοση του CNBC, μιλώντας στο International Business Council του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στη Γενεύη, η Λαγκάρντ υπογράμμισε ότι το μεταπολεμικό αναπτυξιακό μοντέλο της Ευρώπης «διαβρώνεται» και είναι «απίθανο να επιστρέψει στη μορφή που γνωρίζαμε».
Σύμφωνα με την ίδια, το μοντέλο αυτό στηριζόταν σε τρεις βασικούς πυλώνες: στην επέκταση του παγκόσμιου εμπορίου, στη μεταποίηση που ευνοούνταν από την πρόσβαση σε φθηνή ενέργεια και σε μια «σταθερή, βασισμένη σε κανόνες παγκόσμια τάξη, που στηριζόταν στην αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας».
Και οι τρεις αυτοί πυλώνες, όπως τόνισε, βρίσκονται σήμερα υπό πίεση.
Μόνο την περασμένη χρονιά εφαρμόστηκαν παγκοσμίως περισσότερα από 2.500 εμπορικά περιοριστικά μέτρα, ανέφερε. Την ίδια στιγμή, η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο έφερε νέους δασμούς και αβεβαιότητα στις εμπορικές σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ.
Ο αρχικός δασμός 20% στα ευρωπαϊκά προϊόντα που εισάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες μειώθηκε αργότερα στο 15%, μετά τη συμφωνία των δύο πλευρών. Ωστόσο, παραμένουν ερωτήματα για τη σταθερότητα της συμφωνίας και για τη φορολόγηση συγκεκριμένων ευρωπαϊκών προϊόντων, όπως ο χάλυβας.
Η αμερικανική υποχώρηση και η νέα πραγματικότητα
Η Λαγκάρντ στάθηκε ιδιαίτερα και στην αλλαγή του ρόλου των ΗΠΑ στο μεταπολεμικό σύστημα ασφάλειας.
Όπως εξήγησε, το προηγούμενο διεθνές περιβάλλον επέτρεψε στις ευρωπαϊκές εφοδιαστικές αλυσίδες να εμβαθύνουν και στις επιχειρήσεις να οργανώνουν τις επενδύσεις τους με βασικό κριτήριο την αποτελεσματικότητα και όχι την ανθεκτικότητα.
Σήμερα, όμως, η παγκόσμια τάξη πραγμάτων βρίσκεται υπό πίεση. Οι γεωπολιτικές εντάσεις αναδεικνύουν κρίσιμες εξαρτήσεις και σημεία ευπάθειας, ενώ η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενες απειλές ασφαλείας στα σύνορά της.
«Όταν οι οικονομικές εξαρτήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλο ή όταν αποδυναμώνεται η αντίληψη περί αποτροπής, η ανθεκτικότητα εισέρχεται άμεσα στις οικονομικές αποφάσεις», σημείωσε η πρόεδρος της ΕΚΤ.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επιχειρήσεις επενδύουν λιγότερο όταν το κεφάλαιο θεωρείται λιγότερο ασφαλές, γεγονός που επιβαρύνει τόσο την παραγωγή όσο και την κατανάλωση.
«Όλες αυτές οι αλλαγές δείχνουν ότι το μεταπολεμικό αναπτυξιακό μοντέλο της Ευρώπης διαβρώνεται. Και είναι απίθανο να επιστρέψει στη μορφή που κάποτε γνωρίζαμε», υπογράμμισε.
Η μεγάλη πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης
Παρά τις δυσκολίες, η Λαγκάρντ υπογράμμισε ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα: το μεγαλύτερο δίκτυο εμπορικών συμφωνιών στον κόσμο, ισχυρή βιομηχανική βάση και μια τεράστια ενιαία αγορά.
Το μεγάλο στοίχημα πλέον είναι η τεχνητή νοημοσύνη.
Η Ευρώπη, σύμφωνα με τη Λαγκάρντ, «έχασε σε μεγάλο βαθμό» την πρώτη ψηφιακή επανάσταση, καθώς τα οικονομικά οφέλη από την εξάπλωση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών καρπώθηκαν δυσανάλογα άλλες περιοχές του κόσμου.
«Δεν έχουμε την πολυτέλεια να επαναλάβουμε αυτή την εμπειρία με την τεχνητή νοημοσύνη, τη δεύτερη ψηφιακή επανάσταση», προειδοποίησε.
Η διαφορά με τις ΗΠΑ είναι ήδη τεράστια. Οι 34 πολυτιμότερες εισηγμένες τεχνολογικές εταιρείες της Ευρώπης έχουν συνολική χρηματιστηριακή αξία περίπου 1,37 τρισ. ευρώ, ενώ οι λεγόμενες «Magnificent Seven» αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες ξεπερνούν συνολικά τα 23 τρισ. δολάρια.
Παρότι υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις ότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αυξάνουν τις επενδύσεις τους στην τεχνητή νοημοσύνη, το κρίσιμο ερώτημα, σύμφωνα με τη Λαγκάρντ, είναι αν η Ευρώπη μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε αυτές οι επενδύσεις να επεκταθούν και να αποκτήσουν την απαιτούμενη κλίμακα.
«EU Inc.» για να αποκτήσει η Ευρώπη ευρωπαϊκές εταιρείες-κολοσσούς
Μία από τις προτάσεις που βρίσκονται στο τραπέζι είναι η δημιουργία του λεγόμενου «EU Inc.», μιας προαιρετικής ενιαίας εταιρικής νομικής μορφής σε επίπεδο ΕΕ, που θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να συστήνονται μία φορά και στη συνέχεια να δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση με ένα ενιαίο σύνολο κανόνων.
Παράλληλα, προωθούνται μεταρρυθμίσεις στις κεφαλαιαγορές, με στόχο οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μπορούν να αναπτύσσονται και να αντλούν κεφάλαια ευκολότερα σε ολόκληρη την ήπειρο.
«Έχουμε ήδη πολλά από τα συστατικά για ισχυρότερη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη», τόνισε η Λαγκάρντ. Το ζητούμενο, όπως είπε, είναι να μετατραπεί το ευρωπαϊκό μέγεθος σε πραγματική ευρωπαϊκή κλίμακα.
Αυτό θα επέτρεπε στις καινοτόμες επιχειρήσεις να αναπτύσσονται στην Ευρώπη, στις νέες τεχνολογίες να διαχέονται ταχύτερα και στην παραγωγικότητα να ενισχύεται, καθιστώντας παράλληλα την εγχώρια ζήτηση πιο σταθερό μοχλό ανάπτυξης.
Την ίδια ώρα, ο γενικός διευθυντής του Chartered Institute of Export and International Trade, Μάρκο Φορτζιόνε, επέκρινε την ίδια την Ευρώπη για προστατευτισμό στο εμπόριο.
Όπως υποστήριξε, ενώ η εσωτερική αγορά της ΕΕ είναι ελεύθερη, η πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά από τρίτες χώρες απέχει πολύ από το να είναι ελεύθερη.
Παράλληλα, η αυξανόμενη ανταγωνιστικότητα της Κίνας, η οποία έχει ανέβει σημαντικά στην αλυσίδα αξίας της μεταποίησης, αποτελεί σοβαρή πρόκληση για την Ευρώπη.
«Θεμελιώδεις αλλαγές, τόσο πολιτικές όσο και οικονομικές, απαιτούνται εάν η Ευρώπη θέλει να ξεφύγει από τη στασιμότητα στην οποία βρίσκεται εδώ και δεκαετίες και να επιστρέψει σε ουσιαστική οικονομική ανάπτυξη», ανέφερε.
