Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε την Πέμπτη η ρωσική κεντρική τράπεζα, τα αποθέματα χρυσού μειώθηκαν κατά 1,6 εκατ. ουγγιές από τις αρχές του έτους, διαμορφούμενα σε 73,2 εκατ. ουγγιές την 1η Αυγούστου. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο από τον Ιανουάριο του 2020.
Παράλληλα, η αξία των αποθεμάτων χρυσού μειώθηκε κατά 33,7 δισ. δολάρια κατά τους πρώτους επτά μήνες του έτους.
Από κορυφαίος αγοραστής σε πωλητής
Η εξέλιξη σηματοδοτεί σημαντική αλλαγή σε σχέση με την προηγούμενη πολιτική της Τράπεζας της Ρωσίας. Για χρόνια, η κεντρική τράπεζα ήταν ο μεγαλύτερος κρατικός αγοραστής χρυσού παγκοσμίως, απορροφώντας σημαντικό μέρος της εγχώριας παραγωγής.
Οι αγορές αυτές ανεστάλησαν στις αρχές του 2020. Δύο χρόνια αργότερα, η Ρωσία είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να επαναλάβει τις αγορές χρυσού, σε μια περίοδο κατά την οποία οι δυτικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά την εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 δυσχέραιναν την εξαγωγή μέρους της ρωσικής παραγωγής.
Ωστόσο, η κεντρική τράπεζα δεν επέστρεψε σε αγορές μεγάλης κλίμακας.
Οι δημοσιονομικές πιέσεις στο επίκεντρο
Η διαδικασία μείωσης των αποθεμάτων χρυσού ξεκίνησε πέρυσι και συνδέεται με τις αυξημένες δημοσιονομικές ανάγκες της Ρωσίας.
Το υπουργείο Οικονομικών άρχισε να διαθέτει χρυσό και ξένο νόμισμα από το Εθνικό Ταμείο Ευημερίας, προκειμένου να καλύψει τα δημοσιονομικά ελλείμματα που προέκυψαν εν μέσω χαμηλότερων ενεργειακών εσόδων.
Οι συγκεκριμένες πωλήσεις αποτελούν μέρος της προσπάθειας της κυβέρνησης να ενισχύσει τα δημόσια οικονομικά σε μια περίοδο κατά την οποία τα έσοδα από την ενέργεια δέχονται πιέσεις.
Ο ρόλος του «mirror mechanism»
Παράλληλα, η Τράπεζα της Ρωσίας πραγματοποιεί αντίστοιχες πράξεις στην εγχώρια αγορά μέσω του λεγόμενου μηχανισμού κατοπτρισμού (mirror mechanism).
Στόχος του μηχανισμού είναι να αντισταθμίζονται οι επιπτώσεις των συναλλαγών του υπουργείου Οικονομικών στο ρούβλι και στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η συνεχιζόμενη μείωση των αποθεμάτων χρυσού αποτυπώνει, επομένως, όχι μόνο τη μεταβολή της στρατηγικής της κεντρικής τράπεζας απέναντι στο πολύτιμο μέταλλο, αλλά και τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα ρωσικά δημόσια οικονομικά από τη μείωση των ενεργειακών εσόδων και τις αυξημένες ανάγκες χρηματοδότησης.
