Ο λόγος, βέβαια, για την περιλάλητη «Ημέρα της Απελευθέρωσης» και την οικονομική ανεξαρτησία της Αμερικής, την οποία διακήρυξε ο Ντόναλντ Τραμπ την Τετάρτη (2/4), μοιράζοντας δασμούς μέχρι και στους… πιγκουίνους των νήσων Χέρντ και Μακντόναλντ.
Και να έμεναν μόνο οι πιγκουίνοι ενεοί από την ανακοίνωση του Τραμπ, καλά θα ήταν. Εδώ, απ’ την επομένη κιόλας, το Ρεπουμπλικανικό κόμμα βρέθηκε διχασμένο, με πολλούς βουλευτές να εκδηλώνουν έντονα σημάδια δυσφορίας για κάποιους, τουλάχιστον, απ’ τους «δίκαιους» δασμούς του προέδρου τους· οι αγορές πήραν την κατιούσα, επαναφέροντας μνήμες απ’ το 2022 και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία· και στην Ευρώπη, παρά το ότι κορυφαίοι αξιωματούχοι δήλωναν προετοιμασμένοι για τα χειρότερα, ενέσκηψε πανικός και κορυφώθηκαν οι ανησυχίες για τα μελλούμενα. Άρχισαν να δηλώνουν κι οι διεθνείς οίκοι πως ανησυχούν για παγκόσμια ύφεση εξαιτίας του εμπορικού πολέμου δια χειρός Τραμπ και συμπληρώθηκε το παζλ της καταστροφής.
Βέβαια, το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει ακόμη, αφού ο Τραμπ δήλωσε πρόθυμος να κόψει κάτι, εάν του προσφερθεί κάποιο αντάλλαγμα που θα τον «εκπλήξει», ενώ, για την ώρα, τον κρατάει απασχολημένο ο διοικητής της Fed, Τζερόμ Πάουελ, που δεν θέλει να του κάνει το χατίρι και να κόψει λίγο απ’ τα επιτόκια. Εν τω μεταξύ, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε αίφνης και το Ινστιτούτο Cato να μας πει ότι οι συντελεστές που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των δασμών ήταν λάθος και μας άναψε καινούργιες φωτιές. Γιατί, για να λέμε και την αλήθεια, μπορεί να μας φάνηκαν κάπως «τσιμπημένα» τα μέτρα του πλανητάρχη, αλλά ότι… μπερδεύτηκαν στα μαθηματικά δεν μας είχε περάσει απ’ το νου. Τέλος πάντων, όπως και να έχει το πράγμα, το βέβαιο είναι ότι από ’κει που μας είχαν υποσχεθεί ότι με τον Τραμπ στο τιμόνι θα κοιμόμαστε ήσυχοι, εμείς χάσαμε πάλι τον ύπνο μας.
Έτσι, οι δασμοί έγιναν η θρυαλλίς για να κινητοποιηθούν διάφορες οργανώσεις και απαυδισμένοι πολίτες τόσο στας Ευρώπας, όσο και στις ΗΠΑ, και να βγουν στους δρόμους, με το κοινό σύνθημα «Κάτω τα χέρια!». Και δυστυχώς, δεν τη γλύτωσε ούτε ο Ίλον Μασκ, πάνω που έχει αρχίσει να παίρνει αποστάσεις ασφαλείας από τον Αμερικανό πρόεδρο, προσπαθώντας να περισώσει το «ελεύθερο εμπόριο». Με τα πολλά, ο επικεφαλής της Tesla φαίνεται πως, στο τέλος της ημέρας, θα βγει ζημιωμένος απ’ όλες τις μπάντες: και αντιδημοφιλής και εκδιωχθείς απ’ το DOGE, πριν προλάβει να ολοκληρώσει τα μεγαλόπνοα σχέδιά του. Ευτυχώς, ο Τζέι Ντι Βανς μας διαβεβαίωσε ότι ο Μασκ θα παραμείνει «φίλος και σύμμαχος του Τραμπ» και κάπως γύρισε η καρδιά μας στη θέση της.
Απ’ την άλλη, η αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε πέσει και σε βαθιά περίσκεψη για την τύχη του Μασκ, ο οποίος ό,τι έσπειρε θα θερίσει – και δεν είναι ο μόνος, μιας και η εβδομάδα ξεκίνησε πανηγυρικά και για την ηγέτιδα του RN, Μαρίν Λεπέν, η οποία είδε, εν μία νυκτί, τα πολιτικά της δικαιώματα να πηγαίνουν περίπατο. Τώρα, αναμένουμε να δούμε πόσο μεγάλη καταιγίδα θα φέρει αυτό στο, ήδη ταραγμένο, πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας· πάντως, μέχρι στιγμής, κορυφαίοι ηγέτες, μεταξύ των οποίων ο Πούτιν, ο Όρμπαν και η… Αφροδίτη Λατινοπούλου, έσπευσαν να διαμαρτυρηθούν και να συμπαρασταθούν στη Γαλλίδα πολιτικό για το κακό που τη βρήκε.
Κατά τα άλλα, στην Ελλάδα δεν μας έχει ταλανίσει ιδιαίτερα το ζήτημα· έχουμε και δικά μας προβλήματα να ασχοληθούμε…
Πέρα από τον αντίκτυπο των δασμών, που συζητιέται έντονα τις τελευταίες ημέρες, η αύξηση του κατώτατου μισθού συνεχίζει να βρίσκεται στην επικαιρότητα, μαζί με τους μισθούς ενστόλων κι άλλων δημόσιων υπάλληλων, ενώ βασικό ζήτημα της εβδομάδας ήταν και το νέο αμυντικό δόγμα της χώρας, με τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει στη Βουλή εξοπλιστικό πρόγραμμα 25 δισεκατομμυρίων, το οποίο, βέβαια, δεν τους άφησε όλους ικανοποιημένους. Και μιας κι ήρθε η συζήτηση στους ανικανοποίητους, η συμμορία των έντεκα της ΝΔ έκανε και πάλι την εμφάνισή της – όχι ακριβώς οι ίδιοι έντεκα με την προηγούμενη εβδομάδα, βέβαια, αλλά ο συμβολικός αριθμός παραμένει –, ρωτώντας αυτή τη φορά τρεις υπουργούς σχετικά με τις θέσεις απασχόληση των ανέργων 55+.
Έτσι όπως πάει το πράγμα, η αντιπολίτευση σε λίγο θα είναι εντελώς αχρείαστη: η κυβέρνηση και αντιπολιτεύεται τον εαυτό της (με τις ευλογίες του επικεφαλής της, μάλιστα, όπως δήλωσε τις προάλλες στη Βουλή) και τα μέχρι πρότινος στελέχη της στέλνει αυτοβούλως και με γενναιότητα στο δικαστικό συμβούλιο και τους νομικούς που «κοροϊδεύουν τον κόσμο» βάζει στη θέση τους και γενικώς, Γιάννης κερνάει – Γιάννης πίνει κι όλες οι εκκρεμότητες σιγά σιγά διευθετούνται.
Μόνο οι δημοσκοπήσεις κάνουν λίγο νερά, αλλά πού θα πάει θα τεθεί κι αυτό υπό έλεγχο· εκτός κι αν οι φιλότιμες προσπάθειες του Άδωνι Γεωργιάδη να τα βάλει με «θεριό» που ακούει στο όνομα Ζωή Κωνσταντοπούλου ή αλλιώς με «μία κυρία πλουσίας οικογενείας κι ενός σπουδαίου πατέρα» – η οποία, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση, βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 16,2% – του γυρίσουν μπούμερανγκ. Αλλά, κι έτσι να γίνει, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί το γεγονός πως αναζωπυρώθηκε αυτή η πολλά υποσχόμενη κόντρα, με εκατέρωθεν κατηγορίες για αντισημιτισμό και ρατσισμό, και μας έβγαλε κάπως από την κοινοβουλευτική ρουτίνα, η οποία, ιδίως μετά τον ανασχηματισμό, είχε γίνει αφόρητη.
Στα πιο σοβαρά της εβδομάδας, οι αλιείς που πήγε η ψυχή τους στην Κούλουρη, αφού έγινε γνωστό ότι πρόκειται να εφαρμοστεί μία ευρωπαϊκή οδηγία σχετικά με το ζύγισμα της ψαριάς – κι έτσι, μετά τους αγρότες και τους οινοποιούς, ο πρωτογενής τομέας βρέθηκε και πάλι στον στρόβιλο των διεθνών εξελίξεων. Και στα highlights της εβδομάδας (πέρα από τα παθήματα του Βερβεσού που δεν ήξερε από πού του ’ρθε), δύο πολύ ενδιαφέρουσες και παιδευτικές υπομνήσεις: η μία δια στόματος Παύλου Γερουλάνου, ο οποίος, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την προχειρότητα στον οικονομικό σχεδιασμό, θυμήθηκε το ένδοξο καραμανλικό παρελθόν της χώρας, με τη «λαδωμένη χαρτοπετσέτα» του τότε τσάρου της Οικονομίας Γιάννη Παπαθανασίου· και η δεύτερη δια στόματος Αλέξη Χαρίτση, ο οποίος πήγε ακόμη πιο πίσω, ενθυμούμενος το γκεμπελικό «κανόνια ή βούτυρο», για να διαβεβαιώσει την κυβέρνηση πως μπορεί να συνεχίσει να «κάνει μπίζνες με τα εξοπλιστικά» και «να πουλάει πατριωτισμό», αλλά η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει να απαντά σε τέτοια (ψευτο)διλήμματα, προτιμώντας το βούτυρο.
Ηλιάνα Χατζηδημητρίου
