Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, ο 38χρονος που φέρεται ως αρχηγός της οργάνωσης είχε αναλάβει τον εντοπισμό ανεκμετάλλευτων αγροτεμαχίων και βοσκότοπων σε όλη τη χώρα. Από εκεί, το κύκλωμα υπέβαλλε ψευδείς δηλώσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αποσπώντας μεγάλα χρηματικά ποσά μέσω επιδοτήσεων. Τα χρήματα αυτά κατατίθενταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκαν είτε στα μέλη της οργάνωσης είτε σε τρίτα πρόσωπα τα οποία είχαν παραχωρήσει τη χρήση των λογαριασμών τους.
Ο φερόμενος ως εγκέφαλος συγκέντρωνε σταδιακά τα ποσά, ζητώντας από τα υπόλοιπα μέλη να του τα επιστρέφουν είτε με ηλεκτρονικές μεταφορές είτε με αναλήψεις σε μετρητά. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι «δικαιούχοι» προέβαιναν σε αναλήψεις από ΑΤΜ και του παρέδιδαν τα χρήματα χέρι με χέρι.
Για να αποφύγουν τον εντοπισμό, τα μέλη του κυκλώματος εφάρμοζαν μια συγκεκριμένη τεχνική. Τα ποσά «έσπαγαν» σε μικρότερες καταθέσεις –συνήθως κάτω από 9.000 ευρώ– σε πολλούς διαφορετικούς λογαριασμούς, ώστε να μην ενεργοποιούνται τα τραπεζικά συστήματα ελέγχου. Στη συνέχεια, πραγματοποιούνταν διαδοχικές μεταφορές μεταξύ λογαριασμών μελών, συγγενών και συνεργατών, δημιουργώντας την εντύπωση άσχετων μεταξύ τους κινήσεων. Οι Αρχές χαρακτηρίζουν τη μέθοδο αυτή ως «δομημένες συναλλαγές».
Αφού τα ποσά είχαν «διασπαστεί», κατευθύνονταν σε φαινομενικά νόμιμες δαπάνες. Το μεγαλύτερο μέρος των παράνομων χρημάτων φαίνεται πως «νομιμοποιήθηκε» μέσω στοιχηματικών εταιρειών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, στους λογαριασμούς του αρχηγού εντοπίστηκαν πιστώσεις 3,49 εκατ. ευρώ από στοιχηματικές εταιρείες και αντίστοιχες χρεώσεις 3,11 εκατ. ευρώ προς αυτές.
Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι ένα από τα αρχηγικά μέλη ξέπλενε χρήματα μέσω της πολυτελούς ζωής που έκανε, πραγματοποιώντας ταξίδια στις ΗΠΑ, την Κωνσταντινούπολη και το Ντουμπάι, όπου διέμενε σε πανάκριβα καταλύματα, ενώ αγόραζε είδη πολυτελείας από οίκους όπως Fendi, Prada και Gucci.
Το κύκλωμα είχε στήσει, επιπλέον, ένα πλέγμα εταιρειών–«βιτρίνα», προκειμένου να εμφανίζονται νόμιμες επιχειρηματικές δραστηριότητες και έσοδα.
Για την κάλυψη της προέλευσης των χρημάτων χρησιμοποιούνταν συγγενικά ή συνδεδεμένα πρόσωπα. Ενδεικτικά, ο φερόμενος ως αρχηγός περνούσε μέσω της επαγγελματικής έδρας της συζύγου του πληρωμές για πολυτελείς αγορές που ο ίδιος δεν μπορούσε να δικαιολογήσει, ενώ σε άλλη περίπτωση προχώρησε ακόμη και σε εικονικό διαζύγιο ώστε να αποφύγει τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων.
Μετά από όλα αυτά τα στάδια, τα χρήματα εμφανίζονταν πλέον ως «νόμιμα έσοδα» ή «κέρδη» και χρησιμοποιούνταν για την αγορά αυτοκινήτων, επενδύσεις σε ακίνητα, κοινές τραπεζικές καταθέσεις ή κάλυψη καθημερινών εξόδων — από ενοίκια μέχρι ταξίδια και οικογενειακές δαπάνες. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα ποσά είχαν «εξαφανιστεί» λογιστικά, καθιστώντας αδύνατη τη σύνδεσή τους με τις ψευδείς επιδοτήσεις.
