Σε αυτό το σενάριο, θα ξεμέναμε με την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, τις παρελάσεις και κάτι περίεργες ομάδες που συμμετείχαν, τα υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα που παρουσιάστηκαν στη Θεσσαλονίκη, τα αποκαλυπτήρια της νέας όψης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τις αγαστές σχέσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, άντε στο πολύ κέφι και με τον κορονοϊό του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εντάξει, θα είχαμε και το αγαπημένο μας καταφύγιο – ιδίως για τις ημέρες χωρίς σπουδαίες ειδήσεις – που ακούει στο όνομα «Ντόναλντ Τραμπ», αφού ο Αμερικανός πρόεδρος φροντίζει να μην βαριόμαστε. Όμως κι αυτός δεν είχε μεγάλη κινητικότητα τούτη την εβδομάδα, αν εξαιρέσουμε πως απέτρεψε έναν «εμπορικό πόλεμο» που ο ίδιος πήγε να αρχίσει και – με όπλο τους δασμούς – συνέτισε, κατά τα λεγόμενά του, την Ινδία και το Πακιστάν κι αποφύγαμε τα χειρότερα.
Κατά τα λοιπά, «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα;»: κόντρες με τη Γερουσία, συζητήσεις επί συζητήσεων για τους πυραύλους που περιμένει η Ουκρανία, νέες απειλές προς Βενεζουέλα και Νιγηρία αν δεν συμμορφωθούν… Α, και πυρηνικά! Καιρό είχαμε ν’ ασχοληθούμε, ήρθε – επιτέλους – η ώρα! Ο Ντόναλντ Τραμπ – εν αναμονή του επόμενου Νόμπελ Ειρήνης – σκέφτεται πολύ σοβαρά να αρχίσει πάλι τις δοκιμές κι έχει ο Θεός μέχρι του χρόνου. Ούτως ή άλλως, για την ώρα ο πλανήτης αντιμετωπίζει ήδη σωρεία καταστροφών – από τον τυφώνα Melissa, την κρίση στο Σουδάν και την ανάφλεξη στη Γάζα, μέχρι τη «στημένη» ήττα του Βίλντερς στην Ολλανδία – σε δυο ελεγχόμενες πυρηνικές εκρήξεις θα κολλήσουμε; Δεν θα κολλήσουμε…
Αλλά φευ! Ευτυχώς στο εσωτερικό είχαμε πιο ενδιαφέρουσες εξελίξεις, τις οποίες εν πολλοίς χρωστάμε στη Σοφία Βούλτεψη, που λίγο έλειψε να πει «go back, κυρία Kövesi», ομολογώντας δίχως φόβο και πάθος πως έχει συγκρουστεί με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ήδη από το 2022, γιατί κάνουν κάτι παρανομίες αυτοί εκεί και μαγειρεύουν τις έρευνες καταπώς τους βολεύει. Τώρα, η κυβέρνηση συμφωνεί-δεν συμφωνεί με αυτήν την οπτική, δεν έχει διευκρινιστεί, πάντως το ΠΑΣΟΚ ζήτησε την απομάκρυνσή της, οπότε αναμένουμε εναγωνίως τα τηλεοπτικά πάνελ της Δευτέρας για να λυθεί το θέμα.
Με την ίδια αγωνία αναμένουμε και τις τοποθετήσεις των υπολοίπων στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης σχετικά με το προφίλ του Νίκου Ανδρουλάκη· υπάρχουν ή όχι προβλήματα στην εικόνα του; Αυτή η ερώτηση μας καίει και μας τσουρουφλίζει, ιδίως μετά την επιτυχέστατη επιλογή του Γιώργου Παπαβασιλείου, ο οποίος μια που διέβη την πόρτα της Χαριλάου Τρικούπη και μια που βγήκε τρέχοντας, κόβοντας ρόδα μυρωμένα. Φήμες λένε, πάντως, ότι ο κ. Παπαβασιλείου, βλέποντας πως η Νέα Δημοκρατία ήταν στα καλύτερά της, «φλέρταρε» διακριτικώς με την Πειραιώς, οι κρούσεις πήγαν στον βρόντο κι έτσι είπε να επιστρέψει στη ζεστή και γνώριμη «πράσινη» αγκαλιά. Εντάξει, τώρα, δεν έκανε και κανένα έγκλημα ο άνθρωπος.
Κι αφού λέμε «μεγάλες αλήθειες», ας πληροφορήσουμε και τον Θάνο Πλεύρη – για να μην μένει ξάγρυπνος τζάμπα και βερεσέ δηλαδή – ότι είμαστε άπαντες ενήμεροι σχετικά με το «Όχι» του Ιωάννη Μεταξά, έχουμε υπόψιν μας τον διάλογό του με τον Γκράτσι που μας συνέστησε να μελετήσουμε κι έχει πάρει τ’ αυτί μας ότι – σύμφωνα με τον Πλεύρη πρεσβύτερο – πρόκειται για τη «μεγαλύτερη πολιτικοστρατιωτική φυσιογνωμία της Νεωτέρας Ελλάδος». Ελπίζουμε μετά από τις διαβεβαιώσεις αυτές να ησυχάσει, γιατί έχει και σπουδαιότερα να καταπιαστεί.
Όχι, βέβαια, εξίσου σπουδαία με όσα απασχολούν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος συνεχίζει τον ανένδοτο αγώνα κατά του βαθέος κράτους ή την Αφροδίτη Λατινοπούλου, η οποία έχει κηρύξει τον δικό της ανένδοτο κατά των εκπαιδευτικών που «βάλλουν εναντίον της πατρίδας», αλλά ας είναι… Όπου κι αν κοιτάξεις, κάποιο πρόβλημα θα βρεις· εδώ, ολόκληρη Κιμ Καρντάσιαν ζούσε μέχρι τα χτες σίγουρη πως δεν έχουμε πατήσει στη Σελήνη· έπρεπε να πάρουν φωτιά τα Social Media της NASA για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Κι αν επείσθη δηλαδή…
Όμως, παρεμπιπτόντως (αφού είμαστε στις αποκαλύψεις), ας ενημερώσουμε την κυβέρνηση ότι οι «πρωτοβουλίες για ένα κράτος πιο φιλικό προς τον πολίτη» δεν τα βάζουν με το βαθύ κράτος, αλλά με τη δυσκίνητη γραφειοκρατία. Έτσι, για να μην μπερδευόμαστε κιόλας.
Κατά τα άλλα, προτάσεις για την εξυγίανση του τόπου έρχονται όπου να ’ναι κι απ’ το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας· ευχόμαστε σε όλους και όλες καλή επιτυχία κι αναμένουμε αδημονώντας, μαζί με τον Σωκράτη Φάμελλο, επί τη βάσει κοινών στόχων κι οραμάτων. Πάντως, μιας και τέσσερις στους δέκα προτιμούν «χάος» αντί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κάθε πρόταση καλοδεχούμενη – καμία ιδέα δεν πρόκειται να πάει χαμένη.
Ας προταθεί – τώρα που γυρίζει – καμιά ιδέα της προκοπής και για τα ΕΛΤΑ, γιατί από βδομάδα προβλέπεται νέος κύκλος αίματος στη Βουλή. Κι όχι τίποτε άλλο, θα πέσει κι ο «κόφτης» στα μικρόφωνα κι άντε να βγάλεις άκρη· μέχρι να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, θα έχουν ήδη κλείσει και τα διακόσια τέσσερα υποκαταστήματα.
Πάντως, για να επανέλθουμε στα «ζουμερά»… δεν μας πέρασε καθόλου αδιάφορη η αψιμαχία Ντόρας Μπακογιάννη – Βασίλη Κικίλια, η «πυροσβεστική» δήλωση του Υπουργού Υγείας που μας διαβεβαίωσε πως και οι Αριστεροί δικαιούνται ιθαγένειας, καθώς και η εμφάνιση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας στη Βουλή, η οποία τα «σάρωσε» όλα, καταλήγοντας στο τέλος της μέρας δίχως βουλευτική ασυλία.
Απ’ την άλλη, όχι για να το υποτιμήσουμε, αλλά η άφιξη της νέας πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, δεν μας έβγαλε και στους δρόμους να πανηγυρίζουμε ξέφρενα με σημαιάκια της Αμερικής στα χέρια. Ακούγεται, βέβαια, πως η βεγγέρα που διοργανώθηκε, άμα τη άφιξή της, προς τιμήν του Σώματος Αμερικανών Πεζοναυτών ήταν μεγαλοπρεπής, αλλά κρατάμε τον ενθουσιασμό μας για την προσεχή Τρίτη (4/11) που θα υποβάλλει – κατά τα ειωθότα – τα διαπιστευτήριά της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Κι ένα ελαφρώς δυσώδες κερασάκι – έτσι για τον αποχαιρετισμό… ο γνωστός παράγων και δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος, που έδωσε ρέστα στην πρεμιέρα του έμπειρου συναδέλφου Νίκου Χατζηνικολάου – αν μη τι άλλο δικαιώνοντας τον τελευταίο που τον επέλεξε, κατόπιν πολλής σκέψης υποθέτουμε, για να του κάνει «ποδαρικό». Όλα κι όλα, ο Μπέος ομοφοβικός δεν είναι· μας διαβεβαίωσε (για την Ντένη Μαρκορά, τώρα, παίζεται)… Μας προσέφερε, δε, και την εξελληνισμένη εκδοχή του πάλαι ποτέ δημοφιλούς άσματος του Βρετανού τράπερ Central Cee («How can I be homophobic, my bitch is gay»), διερωτώμενος αφοπλιστικά πώς θα μπορούσε να είναι ρατσιστής αφού «στα νιάτα του είχε πάει με μαύρη»! Έλα ντε…!
