Παράλληλα, σημαντική εξέλιξη αποτέλεσε η πρόταση της εισαγγελέως για άρση του απορρήτου του κινητού τηλεφώνου του σταθμάρχη της νυχτερινής βάρδιας, προκειμένου να ελεγχθούν κλήσεις, μηνύματα και τυχόν διαγραμμένα στοιχεία. Το αίτημα συνδέθηκε με την προηγούμενη κατάθεση της κόρης του μηχανοδηγού Γεώργιου Κουτσούμπα.
Νίκος Πλακιάς: «Δεν ήρθα για εκδίκηση»
Ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας των δίδυμων Χρύσας και Θώμης και θείος της Αναστασίας, περιέγραψε στο δικαστήριο τις στιγμές κατά τις οποίες πληροφορήθηκε τη σύγκρουση και στη συνέχεια αναζητούσε τα τρία κορίτσια της οικογένειας.
Όπως κατέθεσε, αρχικά οι πληροφορίες μιλούσαν για εκτροχιασμό. Σύντομα, όμως, έγινε γνωστό ότι είχε προηγηθεί σύγκρουση των δύο τρένων.
«1.15 φτάνω στον Ευαγγελισμό. Ασθενοφόρα, πανικός, αντίκρισα σκηνές πολέμου», ανέφερε, περιγράφοντας την άφιξή του στο νοσοκομείο. Η επιβεβαίωση του θανάτου των τριών κοριτσιών ήρθε, σύμφωνα με την κατάθεσή του, το απόγευμα της Παρασκευής.
«Μετά την κηδεία ήταν μια άλλη ζωή», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Νίκος Πλακιάς μίλησε ακόμη για τις δικές του έρευνες σχετικά με τα αίτια της τραγωδίας, αναφερόμενος μεταξύ άλλων σε πόρισμα Άγγλου τεχνικού συμβούλου και στο βίντεο από τη Λεπτοκαρυά που καταγράφει την πορεία της εμπορικής αμαξοστοιχίας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συζήτηση για το ενδεχόμενο ύπαρξης παράνομου φορτίου, ενώ εξέφρασε την άποψη ότι η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να δοθούν απαντήσεις για όλα τα ζητήματα.
«Δεν ήρθα για εκδίκηση. Στο τέλος πρέπει να βρούμε την αλήθεια», ανέφερε, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα ευρήματα στο Κουλούρι και στην απόσταση από το σημείο της σύγκρουσης. «Βρήκαμε τα παιδιά μας 12 χιλιόμετρα μακριά. Δεν είναι αρκετό αυτό να δικάσω;», είπε.
Ο Νίκος Πλακιάς απευθύνθηκε στους κατηγορουμένους και στο δικαστήριο. «Αν κάποιος από όλους εδώ τους κατηγορούμενους είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, δεν θα ήμουν εδώ», είπε χαρακτηριστικά.
Και συνέχισε την κατάθεσή του: «Εσείς όταν φύγετε από εδώ, θα πάτε και θα δείτε τα παιδιά σας. Εμείς θα γυρίζουμε πάλι σπίτι και τα δωμάτια θα είναι άδεια. Κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ».
Ο πατέρας των θυμάτων εξέφρασε την οργή του και για τη μέχρι σήμερα πορεία της δικαστικής διαδικασίας.
«Τρεισήμισι χρόνια δεν είναι κανείς στη φυλακή. Είναι όλοι οι κατηγορούμενοι στα σπίτια τους. Είναι ντροπή για ένα κράτος που θέλει να λέγεται κράτος δικαίου να μην είναι κανείς στη φυλακή», ανέφερε.
Οι καταθέσεις της οικογένειας Βλάχου
Πριν από τον Νίκο Πλακιά, στο βήμα βρέθηκαν η Μαρία Θεοδωρή, μητέρα του Βάιου Βλάχου, και ο πατέρας του, Χρήστος Βλάχος.
Η Μαρία Θεοδωρή περιέγραψε τις πρώτες ώρες μετά τη σύγκρουση και την αγωνιώδη αναζήτηση του γιου της στα νοσοκομεία. Μίλησε για την εικόνα που αντίκριζαν οι συγγενείς, καθώς στα ασθενοφόρα, όπως κατέθεσε, μεταφέρονταν πλέον κυρίως σοροί και όχι τραυματίες.
Ο Χρήστος Βλάχος στάθηκε ιδιαίτερα στις συνθήκες λειτουργίας του σιδηροδρόμου και στις ευθύνες που, κατά την άποψή του, οδήγησαν στη σύγκρουση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα περίπου 12,5 λεπτά κατά τα οποία οι δύο αμαξοστοιχίες κινούνταν στην ίδια γραμμή. «12,5 λεπτά είναι μια ζωή ολόκληρη. Δύο τρένα πήγαιναν στην ίδια γραμμή. 12,5 λεπτά δεν είναι ανθρώπινο. Αυτό δείχνει ότι δεν δούλευε τίποτα», ανέφερε σύμφωνα με τις σημερινές αναφορές από τη διαδικασία.
Η Μάρθα Καραλή και η Σοφία Ζαροπούλου
Στη συνέχεια κατέθεσε η Μάρθα Καραλή, μητέρα της Αναστασίας Πλακιά. Περιέγραψε το αδιέξοδο των πρώτων ωρών μετά το δυστύχημα, όταν δεν γνώριζε εάν έπρεπε να αναζητήσει την κόρη της ή να σταθεί δίπλα στα άλλα δύο παιδιά της οικογένειας.
«Τα παιδιά μας τα σκότωσαν πολλές φορές», ανέφερε, αποδίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι τα δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή. Ζήτησε από το δικαστήριο να επιβάλει τις βαρύτερες ποινές σε όσους κριθούν υπεύθυνοι.
Ιδιαίτερα συγκινησιακά φορτισμένη ήταν και η κατάθεση της Σοφίας Ζαροπούλου, μητέρας της Χρύσας και της Θώμης. Θυμήθηκε τα τελευταία λόγια που είπε στις κόρες της πριν αναχωρήσουν με το τρένο για τη Θεσσαλονίκη και περιέγραψε την τραγική διαδικασία αναγνώρισής τους.
«Είμαστε η οικογένεια που άκουσε τα περισσότερα από αυτό το τρένο. Είμαστε η οικογένεια που έψαξε», ανέφερε, ζητώντας από τη Δικαιοσύνη να ερευνήσει μέχρι τέλους κάθε ευθύνη που θα προκύψει.
Και μαρτυρίες επιβατών και εργαζομένων
Στη σημερινή διαδικασία καταγράφηκαν επίσης μαρτυρίες ανθρώπων που επέζησαν από τη σύγκρουση ή έχασαν συγγενείς που εργάζονταν στον σιδηρόδρομο.
Η Αγγελική Γεωργάκη, επιβάτιδα του πέμπτου βαγονιού, περιέγραψε τη στιγμή της σύγκρουσης και τη φωτιά που ακολούθησε. Όπως κατέθεσε, μετά τον εκκωφαντικό ήχο που ακούστηκε, είδε τις φλόγες να κινούνται προς τα μπροστινά βαγόνια. Οι επιβάτες προσπαθούσαν μόνοι τους να βγουν από το τρένο, ενώ ένας νεαρός έσπασε παράθυρο προκειμένου να μπορέσουν να διαφύγουν.
Κατάθεση έδωσε και η Αγορή Τζοβάρα, αδελφή του ελεγκτή Γιάννη Τζοβάρα, ο οποίος έχασε τη ζωή του στα Τέμπη. Αναφέρθηκε στις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στον σιδηρόδρομο και στις εξαντλητικές βάρδιες, ενώ στάθηκε και στις ελλείψεις που, όπως υποστήριξε, χαρακτήριζαν τη λειτουργία του δικτύου.
Νέα δικαστική εξέλιξη το κινητό του σταθμάρχη
Πέρα από τις καταθέσεις, η σημερινή συνεδρίαση είχε και μια σημαντική δικονομική εξέλιξη.
Η εισαγγελέας πρότεινε να αρθεί το απόρρητο του κινητού τηλεφώνου του σταθμάρχη της νυχτερινής βάρδιας, ώστε να ελεγχθούν οι εισερχόμενες και εξερχόμενες κλήσεις, τα μηνύματα, αλλά και το ενδεχόμενο να έχουν διαγραφεί δεδομένα.
Η πρόταση ήρθε μετά την κατάθεση της κόρης του μηχανοδηγού Γεώργιου Κουτσούμπα, η οποία είχε αναφερθεί στις προσπάθειες της οικογένειας να διερευνηθούν οι επικοινωνίες της μοιραίας νύχτας. Στο επίκεντρο βρίσκεται, μεταξύ άλλων, το λεγόμενο «εντεκάλεπτο κενό» στις καταγεγραμμένες συνομιλίες μεταξύ σταθμαρχών και μηχανοδηγών μετά την αναχώρηση της επιβατικής αμαξοστοιχίας από τη Λάρισα.
Η εξέλιξη αυτή προσθέτει ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο στη δικαστική διερεύνηση, καθώς το δικαστήριο καλείται να εξετάσει όχι μόνο τις ευθύνες για τη σύγκρουση, αλλά και το σύνολο των ενεργειών και παραλείψεων που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την τραγωδία.
Η σημερινή συνεδρίαση, πάντως, επιβεβαίωσε ότι η δίκη έχει πλέον περάσει σε μια ιδιαίτερα ουσιαστική φάση: στο επίκεντρο βρίσκονται οι προσωπικές μαρτυρίες των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους, αλλά και στοιχεία που μπορούν να φωτίσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή και συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα τον θάνατο 57 ανθρώπων.
